Archive for ‘Φιλελεύθερη λαλιά’

07/11/2012

Από το στόμα των ιδεολόγων της λεηλασίας, μια εξαιρετική πρότασιν!

Δεν έχομεν χρείαν μαρτύρων! Οι ιδεολόγοι της λεηλασίας, οι βορβορώδεις κουμουνιστές, συκοφαντώντες και παρασιτώντες εις βάρος της δημιουργικής αριστοκραατίας του πνεύματος, δυσφημώντες ηττώνται! Παραδέχονται και ομολογούν τη ληστεία που οι λεηλατητικές τάξεις των εργαζομένων ασκούν εις βάρος των ευεργετών εργοδοτών, ενώ ομολογούν τον ορθό μισθό που πρέπει να παραχωρώμεν εις τα κρέατα:

Αντιγράφω από τον βρωμερό τους ιστότοπο την ΟΡΘΟΤΑΤΗ και ΔΙΚΑΙΟΤΑΤΗ πρότασίν των και την ομολογία της ΛΗΣΤΕΙΑΣ που υφίσταται ο ΕΥΕΡΓΕΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ ΕΡΓΟΔΟΤΗΣ:

“«Το ωράριο εργασίας έτσι όπως εφαρμόζεται σε παγκόσμιο επίπεδο, έχει ένα τεράστιο πρόβλημα: Στη διάρκειά του περιλαμβάνεται παραγωγικός και μη παραγωγικός χρόνος. Αυτό σημαίνει ότι το κεφάλαιο πληρώνει μισθό για μη παραγωγικό χρόνο, κατ’ ουσία μη εργάσιμο. (ΟΜΟΛΟΓΟύΝ ΤΗΝ ΚΛΟΠΗΝ, ΟΙ άΘΛΙΟΙ!)

Τα προβλήματα από την ισοπεδωτική αμοιβή του χρόνου εργασίας χωρίς να ξεχωρίζεται ο παραγωγικός από τον μη παραγωγικό, είναι τεράστια. Δημιουργεί εργαζόμενους νωθρούς που γνωρίζουν ότι θα πληρωθούν και για τον μη παραγωγικό χρόνο.

Αυτό το καθεστώς είναι η νομιμοποίηση της τεμπελιάς και της απαίτησης των εργαζομένων να πληρώνονται και χωρίς να δουλεύουν, πράγμα απαράδεκτο. Σε τελική ανάλυση το όλο σύστημα πριμοδοτεί αυτούς που θέλουν να πληρώνονται χωρίς να δουλεύουν.
 

Είναι φανερό λοιπόν ότι μέσα στον εργάσιμο χρόνο υπάρχει μία διάσπαση ανάμεσα σε παραγωγικό και μη παραγωγικό χρόνο (*) και αυτό είναι μία σοβαρή αντίφαση που πρέπει να λυθεί γιατί παράγει την εξής αδικία: Ο εργαζόμενος στην πραγματικότητα δεν πληρώνεται μόνο για όσο δουλεύει αλλά και για όσο δε δουλεύει.

Το κεφάλαιο πληρώνει όχι μόνο την απόδοση αλλά και τη μη απόδοση! Οι εργαζόμενοι που είναι παραγωγικοί με το σύστημα αυτό αδικούνται αφού μεταφέρεται μέρος του πλούτου που παράγουν σε αυτούς που δε δουλεύουν για να πληρωθούν. Παράλληλα, όλοι μαζί οι εργαζόμενοι εκμεταλλεύονται το κεφάλαιο αφού το εξαναγκάζουν να πληρώνει και τον μη παραγωγικό χρόνο.


Είναι λοιπόν πολλαπλές οι αδικίες σε βάρος του κεφαλαίου και πρέπει να εξαλειφθούν. Ο πιο σωστός τρόπος για να διορθωθούν οι αδικίες είναι να καθιερωθούν οι στιγμιαίες συμβάσεις μιας ώρας που ανανεώνονται αυτομάτως όσο ο εργοδότης θέλει σε αντικατάσταση όλων των συλλογικών συμβάσεων με παράλληλη εφαρμογή του «ωραρίου μπάσκετ».

Το ωράριο του μπάσκετ είναι ο πραγματικός χρόνος παιχνιδιού. Κάθε δευτερόλεπτο ή και δέκατο δευτερολέπτου που δεν παίζεται πραγματικό παιχνίδι δεν καταγράφεται ως χρόνος παιχνιδιού ή αλλιώς ως χρόνος εργασίας των παικτών.

 

Όπως στο μπάσκετ λοιπόν, έτσι και στις υπόλοιπες επιχειρήσεις πρέπει να καθιερωθεί η αμοιβή μόνο του παραγωγικού χρόνου εργασίας. Έτσι ο καθένας θα αμείβεται μόνο για τον πραγματικό χρόνο εργασίας κάτι που είναι δίκαιο και για το κεφάλαιο και για τους εργαζόμενους.

 

Οι επιστήμονες και τα πανεπιστήμια με τις μεταρρυθμίσεις που γίνονται στο αντικείμενό τους, πρέπει να μελετήσουν και να βρουν τα ηλεκτρονικά και βιοενεργειακά τεχνολογικά μέσα για το διαχωρισμό και τη μέτρηση του πραγματικού χρόνου παραγωγικής εργασίας των εργαζομένων, ανάλογα με το είδος της δουλειάς.
Μια απλή εμβάθυνση του ωραρίου μπάσκετ φανερώνει ότι με το σημερινό ισοπεδωτικό ωράριο οι εργαζόμενοι υπεραμείβονται αφού πληρώνονται και για νεκρούς χρόνους. Με το «ωράριο μπάσκετ» αυτό θα εξαλειφθεί και θα πληρώνονται κανονικά.

Για να βρούμε την πραγματική αμοιβή ανά ώρα πραγματικής και όχι ονομαστικής εργασίας πρέπει να βρούμε με τη χρήση των νέων τεχνολογιών που τα πανεπιστήμια θα προμηθεύσουν στο κεφάλαιο, το ποσοστό χρόνου που είναι μη παραγωγικός και να τον αφαιρέσουμε από το ωράριο. Αν π.χ. το 30% του χρόνου εργασίας είναι μη παραγωγικός, πρέπει να μειώσουμε σε πρώτη φάση και τις αμοιβές κατά 30%. Παράλληλα όμως το κεφάλαιο θα πρέπει να αποζημιωθεί για τις ώρες που το απασχόλησε ο εργαζόμενος χωρίς να παράγει. Έτσι θα αφαιρεθεί η υπεραμοιβή των εργαζομένων για εργασία που δεν κάνουν και θα αποκατασταθεί η πραγματική ισοτιμία αμοιβής και πραγματικής εργασίας.
Το αποτέλεσμα αυτό πρέπει να αναγνωρισθεί ως πραγματική βάση αμοιβής της παραγωγικής εργασίας. Με το «ωράριο μπάσκετ» θα μετράται μόνο ο πραγματικός χρόνος εργασίας ο οποίος και θα αμείβεται.
Αυτό θα αποκαλύψει τη γιγάντια κλοπή που κάνουν σήμερα οι εργαζόμενοι σε βάρος του κεφαλαίου. Επί πλέον, από ιστορική άποψη, θα αποκαλυφθεί ότι η εργατική τάξη χρωστά στο κεφάλαιο σωρευτικά ανά τους αιώνες, τρισεκατομμύρια και τετράκις εκατομμύρια κλεμμένες ώρες και μέρες εργασίας από τον μη παραγωγικό χρόνο τον οποίο πληρωνόταν.

Εννοείται βέβαια ότι, εκτός της μη πληρωμής του μη παραγωγικού χρόνου, πρέπει να καθιερωθεί κλίμακα αποζημίωσης του κεφαλαίου από τους εργαζόμενους για τον μη παραγωγικό χρόνο που το απασχολούν στη θέση εργασίας που καταλαμβάνουν. Η κλίμακα αυτή δεν μπορεί να είναι αυθαίρετη αλλά να αντιστοιχεί στη δέσμευση κεφαλαίου που κάνει ο εργαζόμενος όση ώρα προσπαθεί να συμπληρώσει τον παραγωγικό χρόνο του. Πρέπει να υπολογισθούν η απόσβεση και τα προσδοκώμενα (διαφυγόντα) κέρδη για κάθε ώρα και να πολλαπλασιάζεται με τον χρόνο που ήταν μη παραγωγικός. Το αποτέλεσμα θα αφαιρείται από την αμοιβή αφού ο εργαζόμενος όλο αυτό τον χρόνο στέρησε αναίτια το κεφάλαιο από την αποδοτική λειτουργία του.

Παράδειγμα
Αν ένας εργαζόμενος σε 8 ώρες εργασίας έκανε παραγωγικό χρόνο 6 ωρών, θα δικαιούται να πληρωθεί 6 ώρες δηλαδή του αφαιρούνται 2 ώρες. Κατόπιν για τις μη παραγωγικές 2 ώρες που απασχόλησε (σκλάβωσε επακριβώς) το κεφάλαιο και δεν το άφησε να είναι παραγωγικό, θα υπολογισθεί σε βάρος του ένα ποσό διαφυγόντων κερδών ίσο με 2 ώρες [υπολογίζεται το κέρδος (υπεραξία) επί του μισθού σε100% για κάθε μονάδα χρόνου]. Τέλος θα του καταλογισθεί επί πλέον ένα ποσό ½ της ώρας για την απολεσθείσα ηθική και υλική απαξίωση του κεφαλαίου [με βάση μια σχέση προστιθέμενης αξίας προς μεταβιβαζόμενο σταθερό κεφάλαιο στο προϊόν 75:25]. Δηλαδή συνολικά από τις 8 ώρες εργασίας θα υπολογισθούν ως χαμένος χρόνος εργασίας για το κεφάλαιο: 2+2+1/2=4½ ώρες. Αυτές τις αφαιρούμε από τις 8 θεωρητικές ώρες εργασίας που δέσμευε ο εργαζόμενος τη θέση εργασίας και το κεφάλαιο. Τελικά ο εργαζόμενος πρέπει να πληρωθεί για τις εναπομένουσες 3½ εργάσιμες ώρες. Έτσι θα υλοποιηθεί η αρχή «ο καθένας να αμείβεται ανάλογα με την (πραγματική) εργασία του!
Η αδικία και η ανισότητα σε βάρος του κεφαλαίου είναι αυταπόδεικτη. Με την ισχύουσα σήμερα εργασιακή νομοθεσία ο εργαζόμενος θα πληρωθεί για 8 ώρες αντί για 3½, δηλαδή 128,57% παραπάνω από όσο πρέπει»!

Αν μεταφραστούν σε χρήμα όλα αυτά, σημαίνει ότι για κάθε 800 ευρώ μηνιαίο μισθό (για 48ωρη εβδομαδιαία εργασία), τα 350 είναι η πραγματική αμοιβή που πρέπει να λαμβάνει ο εργαζόμενος και τα 450 είναι κλεμμένη αμοιβή ή υπεραμοιβή από το κεφάλαιο. Με βάση αυτόν τον υπολογισμό ο μέσος μισθός στην Ελλάδα πρέπει να διαμορφωθεί από 800 ευρώ στα 350 και ο κατώτερος μισθός νεοπροσλαμβανομένου από 580 στα 250 ευρώ».

ΤΙ ΧΡΕίΑΝ έΧΟΜΕΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ;
ΤΕΛΟΣ ΣΤΗΝ ΤΥΡΑΝΝΙΑ ΤΩΝ ΑΠΛΥΤΩΝ!
ΒΟΥΡΔΟΥΛΑ ΚΑΙ ΚΝΟΥΤΟ ΣΤΟΥΣ ΑΠΛΥΤΟΥΣ!
Advertisements
10/02/2012

Πρότασιν για το ωράριον εργασίας

Κατ’αρχάς, χαιρετίζ ω τον κύριο Λέο, συντάκτη του “Μη μαδάς τη μαργαρίτα”. Οι απόψεις του είναι μουσική στ΄αυτιά μας.

Μας ενέπνευσε δε και το ακόλουθον πόστιον, προκειμένου να καταπνίξωμεν την δημοσιοϋπαλληλική νοοτροπία του εργαζομένου και την κομμουνιστογενή άποψη του 40ωρου ωραρίου.

Αργία μήτηρ πάσης κακίας. Οι οκτώ ώρες πληρωμένης αεργίας είτε σπαταλώνται σε μη παραγωγικές διαδικασίες και πάρεργα, είτε αφήνουν τον εγκέφαλον του εργαζομένου να περιπλανάται εις ιακωβινικές και μεταφυσικές ατραπούς. Δεν επιτρέπεται! Ο εργαζόμενος είναι έμψυχο εργαλείο της δημιουργικής φλογός του εργοδότου και πρέπει να θέτει εαυτόν πλήρως εις την υπηρεσίαν του.

Μόνο η εργασία απελευθερώνει και πραγματώνει.

Ποιά η γνώμη σας για το ωράριο εργασίας; Προσωπικά θεωρώ ότι εφόσον 6,5 ώρες ύπνου είναι αρκετές για ένα άτομο και ας προσθέσουμε και μισή ώρα για προσωπική υγιεινή και λήψη τροφής, θα πρέπει να εργάζεται επί 17 ώρες την ημέρα 7 ημέρες την εβδομάδα. Προτείνω το 120ωρο εργασίας την εβδομάδα, πρώτον για να το στρογγυλεύσωμεν και δεύτερον για να εμφυσήσωμεν εις τας οκνηράς τάξεις το αίσθημα της ευθύνης και της θυσίας.

Είναι μεγαλείο να θυσιάζεις την υγείαν σου για ένα όραμα!

16/01/2012

Επιτέλους, ο ελληνάρας θα προσκυνήσει τα ελληνάκια

Ήρθε ο καιρός να τελειώσουμε με την Ελλάδα και τους Έλληνες, την μίζερη ελλάδα του αλτρουϊσμού, της συντεχνιακής αλληλεγγύης και της συμμετοχής, των οκνηρών, άπλυτων και βρωμόχνωτων χριστιανών της ορθοδοξίας. ´Ολοι αυτοί θα πρέπει να αποδεχθούν τον ήσσονα ρόλο τους, να χωνέψουν ότι είναι είδος που θα εξαλειφθεί υπέρ του ανώτερου και κοσμοπολίτικου ελληνακίου, αυτού που άκριτα αναγνωρίζει την υπέρτατη ανωτερότητα του νομοταγή καθαρόαιμου Αρίου Γερμανού έναντι του μπασταρδεμένου μισοανατολίτη Ελληνάρα, τον νομοταγή και πειθαρχημένο ατομισμό που αισιόδοξα κυνηγάει το τυρί του σαν ποντικάκι αντί να θρηνεί, θυμούμενος περασμένα μεγαλεία και την άθλια κοινότητά του σαν θλιβερό ανθρώπινο όν.

Εχουμε εμφύλιο και τα ελληνάκια θα νικήσουν!

Οι κοινωνικές διασπάσεις όμως, εκτός από ποσότητα, έχουν και ποιότητα. Και εκ πρώτης όψης ο σημερινός κατακερματισμός και η πόλωση των Ελλήνων σε ιδέες, πολιτικούς χώρους, θεωρίες συνωμοσίας, ιδεολογίες, αξίες, κλπ είναι σχετικά μεγάλος σε μέγεθος. Εμβαθύνοντας όμως όλο και περισσότερο στα ιδεολογικά ρεύματα και γενικότερα στα μυαλά που εκφράζονται, μπορεί κανείς να καταλήξει σε μία πανανθρώπινη και όχι απαραίτητα ελληνική «διαίρεση». Υπάρχουν οι άνθρωποι που αμφισβητούν, σκέφτονται,  μελετάνε, αναλόγως κρίνουν, προσαρμόζοντας συνεχώς τη σκέψη τους στις νέες συνθήκες και που μπορούν να συζητούν ευγενικά, με σεβασμό στον συνομιλητή και αποσπώντας πληροφορίες όσο πιο σφαιρικά γίνεται. Υπάρχουν και οι άλλοι που «κουρνιάζουν» στην άνεση και τη βολικότητα ενός δόγματος, οποιουδήποτε δόγματος, ιδεολογικού, πολιτικού, ηθικού ή θρησκευτικού, που ακόμα και μία «καλημέρα» την εκλαμβάνουν καχύποπτα, και συνδυάζοντας τον δογματισμό και την καχυποψία τους απλά βάλλουν προς πάσα κατεύθυνση.
Δυστυχώς, στην πλειοψηφία της η ελληνική κοινωνία απαρτίζεται από τους δεύτερους. Προσωπική μου ευχή, όπως και πολλών άλλων, θα ήταν να υφίσταται η λεγόμενη «σιωπηλή πλειοψηφία», αλλά ρεαλιστικά μιλώντας όλοι γνωρίζουμε ποιος είναι ο μέσος πολιτικός, ο μέσος ψηφοφόρος, ο μέσος επιχειρηματίας, ο μέσος υπάλληλος, ο μέσος φοιτητής, και γενικώς ο μέσος Έλληνας. Στην πραγματικότητα βέβαια δεν υπάρχουν «μέσοι» άνθρωποι, αλλά τα αποτελέσματα των διαπροσωπικών σχέσεων της κοινωνίας μας είναι απτά και εμφανή σε όλους μας καθημερινά.
Ο πραγματικός διχασμός που υφίσταται η ελληνική κοινωνία σήμερα είναι αυτός που λαμβάνει χώρα ανάμεσα στις δύο αυτές κατηγορίες ανθρώπων. Και το μεγάλο στοίχημα είναι κάποια στιγμή η πρώτη κατηγορία να υπερισχύσει της δεύτερης. Όχι στα πλαίσια κάποιου ελιτισμού ή κοινωνικού σνομπισμού, αλλά γιατί τα απτά αποτελέσματα και η δημιουργία νέων τάσεων, κοινωνικών διαδικασιών, και αναπτυξιακών οικονομιών μπορούν να προέλθουν από άτομα που εκτός από συνεχή αμφισβήτηση, παρέχουν λύσεις και εδάφη συνεργασίας. Άτομα που μπορούν να συνεννοηθούν στοιχειωδώς, αναλαμβάνοντας προσωπική ευθύνη των πράξεών τους και γνωρίζοντας ότι συνεννόηση σημαίνει κυρίως συμβιβασμός και όχι υπεροψία ή στενομυαλιά. Δύο άνθρωποι με δέκα αντικρουόμενες ιδέες ή νοοτροπίες ο καθένας, δεν μπορούν να δημιουργήσουν κάτι νέο αν εμμένουν και στις δέκα συνεχώς. Αντιθέτως αν αυτοί οι άνθρωποι έχουν την ωριμότητα να υποχωρήσουν σε πέντε από τις δέκα ιδέες τους προκειμένου να προχωρήσουν, όχι μόνον θα δημιουργήσουν ένα σύνολο δέκα νέων ιδεών, αλλά θα λειτουργήσουν και συλλογικά για το κοινό τους καλό.
Έχει μεγάλη σημασία, λοιπόν να αναγνωρίζουμε τι μυαλά κουβαλάει ο καθένας ανεξαρτήτως πολιτικών, ιδεολογικών και λοιπών πεποιθήσεων. Όχι, επαναλαμβάνω, για να επέλθει μεγαλύτερος διχασμός, ή να εξυμνήσουμε τον ελιτισμό αλλά για να περιθωριοποιούνται αυτοί που ούτως ή άλλως εξυμνούν και προάγουν το περιθώριο. Για «να γίνουν οι αλμπάνηδες εξαίρεση και όχι ο κανόνας» όπως είχε πει κάποτε και η Αμαλία Καλυβίνου, για άσχετο θέμα μεν αλλά για τους ίδιους παράγοντες κοινωνικής διάσπασης που βιώνουμε και σήμερα.
Το ΥΠέΡΟΧΟΝ ΚΕίΜΕΝΟΝ ΑΙΔώ!!!! (http://ellinaki.blogspot.com/2012/01/blog-post_16.html)
20/10/2011

Υπέροχος Τέλλογλου!

Επιτέλους, δεν είμαι μόνος! Η ιστορία θα με δικαιώσει! Το επιβεβαιώνει και ο κορυφαίος δημοσιογράφος Τάσος Τέλλογλου!

Αν ετσι γίνουν τα πράγματα φυσικά θα χρειαστεί και μία νέα πολιτική αρχή. Η κυβέρνηση Παπανδρέου θα είναι η κυβέρνηση στα χέρια της οποίας «εσκασε η χώρα» αλλά και η κυβέρνηση εκείνη που εξ αιτίας των δόσεων τόλμησε να γκρεμίσει το κρατος των μικρών ιδιοκτητών, όπως είχε δημιουργηθεί μετά το ο. Αυτοί είναι οι «πελάτες» του παλιού πολιτικού συστήματος.

Αλλά ποιο είναι το καινούργιο; Ουδείς γνωρίζει. Η νέα κυβέρνηση είτε προκύψει από εκλογές ειτε όχι θα οδηγήσει τη χώρα μέσα από τις συμπληγάδες και της τυπικής πτώχευσης. Για να είναι βιώσιμη δεν θα πρέπει να στηρίζεται στη συμμαχία μικροιδιοκτητών και δημοσίων υπαλλήλων, ουτε στο κράτος που διαλύθηκε τις προηγούμενες μέρες. Θα χρειαστεί ένα νέο εκπαιδευτικό και δικαστικό σύστημα

Τα ψήγματά του βρίσκονται στην τελευταία εκθεση της τρόικας. Την υλοποιησή του θα αναλάβει να υλοποιήσει ένα νέο κρατος που θα οικοδομήσουμε με τη βοήθεια των εταίρων μας.

 

Υπέροχος! Επιτέλους το κράτος, από όμηρος των συντεχνιών και των λιγδερών πληβείων, θα γίνει η σιδερένια φτέρνα που θα λιώσει την αυθάδεια τους και θα τους επαναφέρει στη φυσική τους θέση. Η δικαιοσύνη επιτέλους θα ανέχεται τη δημιουργική παράκαμψη των νόμων από τη δημιουργική ελίτ και θα αφαιρεί την ελευθερία από τους αυθάδεις υπανθρώπους. Η εκπαίδευση θα προετοιμάζει ελίτ και υπανθρώπους για τη φυσική τους αποστολή. Οι φίλοι και σύμμαχοί μας απ’έξω θα μπορούν επιτέλους, αντί να παρακαλάνε τους κουμουνιστές κινέζους, να έχουν στη διάθεσή τους εργαζόμενους-κρέατα από την Ελλάδα.

Ω, πως με συγκινείτε, κύριε Τέλλογλου!

Τι υπέροχο όραμα!

Θα το βρείτε όλο ΑΙΔώ!  : http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.8emata&id=95940

 

14/10/2011

Υπέροχο φιλελεύθερον χιούμορ μετά wit!

Επιτέλους, ο φιλελεύθερος χώρος απέκτησε τη δική του εκπομπή χιούμορ. Μια πληρωμένη απάντηση σε όλους τους χυδαίους και κρυόμπλαστρους αριστερούληδες λαϊκιστές και φασίστες του ερυθρόφαιου μετώπου, τους υποκριτές Λάκηδες και τους χαζοβιόληδες τσολιάδες της Ελληνοφρένειας με υπέροχο, witty χιούμορ και σάτιρα που συνθλίβει τα κόκκαλα της επικρατούσας αριστερής τυρρανίας. Ως γνωστόν, η σάτιρα υπήρξε πάντα το όπλο των καταπιεσμένων!

Ας χειροκροτήσουμε την υπέροχη σάτιρα του Ιδρύματος του ελεύθερου, αντιστασιακού τηλεοπτικού σταθμού ΣΚΑΪ, του ουρανού της ελευθερίας μας!

(http://idrima.skai.gr)

Ιδού χαρακτηριστικό ξεκαρδιστικό απόσπασμα που καταδεικνύει την ανωτερότητα του φιλελεύθερου χούμορ:

Έλληνες,

Είσαστε νεόπλουτοι με ενοχές. Και όπως όλοι οι νεόπλουτοι, θέλετε να μας πείσετε ότι είσαστε επαναστάτες. Τόσα χρόνια, λεφτά υπήρχαν για να πληρώνουν το κόστος του επαναστατικού σας χόμπι.

Τώρα τα πράγματα αλλάξανε.

Μπορείτε να συνεχίσετε να κάνετε τον μάγκα, αλλά ο τζάμπας πέθανε!

Τέλειο! ΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ! Πέθανα από τα γέλια, εσείς;

 

Υ.Γ.: Αγαπητοί φίλοι του Ιδρύματος, μη με λογοκρίνετε, δεν είμαι τρόλλ, είμαι φίλος και συναγωνιστής σας!

01/10/2011

Επιτέλους, πρέπει να δημοσιοποιούμε τις λογικές απόψεις!

Ένα εξαιρετικό, λακωνικό σχόλιο που πρέπει να επισημανθεί:

 Χωρίς ανάπτυξη, θα πεθάνουμε από πείνα. Με ανάπτυξη, μπορεί να ζούμε σε επίπεδο πείνας (για να ζει καλά το 1%), αλλά 1. αυτό είναι διαπραγματεύσιμο πολιτικά, και 2. χωρίς, θα πεθάνουμε σίγουρα (και πρώτο το 99%). Αυτό είναι βέβαιο, το είχαν καταλάβει από τον καιρό του Μάλθους.
Οπότε φιλολογίες περί πουριτανικής ηθικής είναι όχι μόνο αστείες αλλά εγκληματικά ανεύθυνες.

 

¨Εξοχον! Απλά έξοχον!

Ογκανίζουν, γρούζουν και κρώζουν οι λεηλατητές, οι αναρχοαριστεροί άπλυτοι, οι ανέμπνευστοι, τα κρέατα! “Να πληρώσουν οι πλούσιοι”, ωρύονται. “Μας πίνουν το αίμα,” συκοφαντούν. Δεν γνωρίζουν όμως οι ανεγκέφαλοι λεηλατητές ότι χωρίς τον επιχειρηματία, τον βιομήχανο, τον τραπεζίτη και τον χρηματιστή θα είχαν ψοφολογήσει από την πείνα.

Θα έπρεπε με ταπεινοφροσύνη όλοι οι φύσει υπάλληλοι και υπηρέτες να θυσιάζουν το φαγητό τους για το σούσι του εργοδότη τους και να τον κρατούν ευχαριστημένο, να τον ευγνωμονούν φιλωντας του τα πόδια για το ψωμί που τους ταϊζει, παραχωρώντας τους μέρος της αξίας που παρήγαγε με τη δημιουργικότητα και τις ικανότητές του.

Χαίρομαι που επιτέλους, μέσα στον αριστερό οχετό, χώροι συζήτησης όπως το buzz αποτελούν φάρο μέσα στο σκοτάδι.

(το σχόλιον από εδώ: buzz.reality-tape.com/story.php?title=%C2%AB%CE%95%CF%86%CE%B9%CE%AC%CE%BB%CF%84%CE%B7%CF%82-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CF%84%CF%81%CF%8C%CE%B9%CE%BA%CE%B1%CF%82%C2%BB-%CE%B7-%CE%91%CE%B8%CE%AE%CE%BD%CE%B1-%CF%83%CF%87%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CE%AC%CE%B6%CE%BF%CF%85%CE%BD-%CF%84%CE%B1-%CE%B3%CE%B5%CF%81%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AC-%CE%9C%CE%9C%CE%95-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF-%CE%BC%CF%80%CE%BB%CF%8C%CE%BA%CE%BF-%CF%83%CF%84%CE%B1-%CF%85%CF%80%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B3%CE%B5%CE%AF%CE%B1#wholecomment82328