Archive for ‘Λύσεις για τους άπλυτους’

07/11/2012

Από το στόμα των ιδεολόγων της λεηλασίας, μια εξαιρετική πρότασιν!

Δεν έχομεν χρείαν μαρτύρων! Οι ιδεολόγοι της λεηλασίας, οι βορβορώδεις κουμουνιστές, συκοφαντώντες και παρασιτώντες εις βάρος της δημιουργικής αριστοκραατίας του πνεύματος, δυσφημώντες ηττώνται! Παραδέχονται και ομολογούν τη ληστεία που οι λεηλατητικές τάξεις των εργαζομένων ασκούν εις βάρος των ευεργετών εργοδοτών, ενώ ομολογούν τον ορθό μισθό που πρέπει να παραχωρώμεν εις τα κρέατα:

Αντιγράφω από τον βρωμερό τους ιστότοπο την ΟΡΘΟΤΑΤΗ και ΔΙΚΑΙΟΤΑΤΗ πρότασίν των και την ομολογία της ΛΗΣΤΕΙΑΣ που υφίσταται ο ΕΥΕΡΓΕΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ ΕΡΓΟΔΟΤΗΣ:

“«Το ωράριο εργασίας έτσι όπως εφαρμόζεται σε παγκόσμιο επίπεδο, έχει ένα τεράστιο πρόβλημα: Στη διάρκειά του περιλαμβάνεται παραγωγικός και μη παραγωγικός χρόνος. Αυτό σημαίνει ότι το κεφάλαιο πληρώνει μισθό για μη παραγωγικό χρόνο, κατ’ ουσία μη εργάσιμο. (ΟΜΟΛΟΓΟύΝ ΤΗΝ ΚΛΟΠΗΝ, ΟΙ άΘΛΙΟΙ!)

Τα προβλήματα από την ισοπεδωτική αμοιβή του χρόνου εργασίας χωρίς να ξεχωρίζεται ο παραγωγικός από τον μη παραγωγικό, είναι τεράστια. Δημιουργεί εργαζόμενους νωθρούς που γνωρίζουν ότι θα πληρωθούν και για τον μη παραγωγικό χρόνο.

Αυτό το καθεστώς είναι η νομιμοποίηση της τεμπελιάς και της απαίτησης των εργαζομένων να πληρώνονται και χωρίς να δουλεύουν, πράγμα απαράδεκτο. Σε τελική ανάλυση το όλο σύστημα πριμοδοτεί αυτούς που θέλουν να πληρώνονται χωρίς να δουλεύουν.
 

Είναι φανερό λοιπόν ότι μέσα στον εργάσιμο χρόνο υπάρχει μία διάσπαση ανάμεσα σε παραγωγικό και μη παραγωγικό χρόνο (*) και αυτό είναι μία σοβαρή αντίφαση που πρέπει να λυθεί γιατί παράγει την εξής αδικία: Ο εργαζόμενος στην πραγματικότητα δεν πληρώνεται μόνο για όσο δουλεύει αλλά και για όσο δε δουλεύει.

Το κεφάλαιο πληρώνει όχι μόνο την απόδοση αλλά και τη μη απόδοση! Οι εργαζόμενοι που είναι παραγωγικοί με το σύστημα αυτό αδικούνται αφού μεταφέρεται μέρος του πλούτου που παράγουν σε αυτούς που δε δουλεύουν για να πληρωθούν. Παράλληλα, όλοι μαζί οι εργαζόμενοι εκμεταλλεύονται το κεφάλαιο αφού το εξαναγκάζουν να πληρώνει και τον μη παραγωγικό χρόνο.


Είναι λοιπόν πολλαπλές οι αδικίες σε βάρος του κεφαλαίου και πρέπει να εξαλειφθούν. Ο πιο σωστός τρόπος για να διορθωθούν οι αδικίες είναι να καθιερωθούν οι στιγμιαίες συμβάσεις μιας ώρας που ανανεώνονται αυτομάτως όσο ο εργοδότης θέλει σε αντικατάσταση όλων των συλλογικών συμβάσεων με παράλληλη εφαρμογή του «ωραρίου μπάσκετ».

Το ωράριο του μπάσκετ είναι ο πραγματικός χρόνος παιχνιδιού. Κάθε δευτερόλεπτο ή και δέκατο δευτερολέπτου που δεν παίζεται πραγματικό παιχνίδι δεν καταγράφεται ως χρόνος παιχνιδιού ή αλλιώς ως χρόνος εργασίας των παικτών.

 

Όπως στο μπάσκετ λοιπόν, έτσι και στις υπόλοιπες επιχειρήσεις πρέπει να καθιερωθεί η αμοιβή μόνο του παραγωγικού χρόνου εργασίας. Έτσι ο καθένας θα αμείβεται μόνο για τον πραγματικό χρόνο εργασίας κάτι που είναι δίκαιο και για το κεφάλαιο και για τους εργαζόμενους.

 

Οι επιστήμονες και τα πανεπιστήμια με τις μεταρρυθμίσεις που γίνονται στο αντικείμενό τους, πρέπει να μελετήσουν και να βρουν τα ηλεκτρονικά και βιοενεργειακά τεχνολογικά μέσα για το διαχωρισμό και τη μέτρηση του πραγματικού χρόνου παραγωγικής εργασίας των εργαζομένων, ανάλογα με το είδος της δουλειάς.
Μια απλή εμβάθυνση του ωραρίου μπάσκετ φανερώνει ότι με το σημερινό ισοπεδωτικό ωράριο οι εργαζόμενοι υπεραμείβονται αφού πληρώνονται και για νεκρούς χρόνους. Με το «ωράριο μπάσκετ» αυτό θα εξαλειφθεί και θα πληρώνονται κανονικά.

Για να βρούμε την πραγματική αμοιβή ανά ώρα πραγματικής και όχι ονομαστικής εργασίας πρέπει να βρούμε με τη χρήση των νέων τεχνολογιών που τα πανεπιστήμια θα προμηθεύσουν στο κεφάλαιο, το ποσοστό χρόνου που είναι μη παραγωγικός και να τον αφαιρέσουμε από το ωράριο. Αν π.χ. το 30% του χρόνου εργασίας είναι μη παραγωγικός, πρέπει να μειώσουμε σε πρώτη φάση και τις αμοιβές κατά 30%. Παράλληλα όμως το κεφάλαιο θα πρέπει να αποζημιωθεί για τις ώρες που το απασχόλησε ο εργαζόμενος χωρίς να παράγει. Έτσι θα αφαιρεθεί η υπεραμοιβή των εργαζομένων για εργασία που δεν κάνουν και θα αποκατασταθεί η πραγματική ισοτιμία αμοιβής και πραγματικής εργασίας.
Το αποτέλεσμα αυτό πρέπει να αναγνωρισθεί ως πραγματική βάση αμοιβής της παραγωγικής εργασίας. Με το «ωράριο μπάσκετ» θα μετράται μόνο ο πραγματικός χρόνος εργασίας ο οποίος και θα αμείβεται.
Αυτό θα αποκαλύψει τη γιγάντια κλοπή που κάνουν σήμερα οι εργαζόμενοι σε βάρος του κεφαλαίου. Επί πλέον, από ιστορική άποψη, θα αποκαλυφθεί ότι η εργατική τάξη χρωστά στο κεφάλαιο σωρευτικά ανά τους αιώνες, τρισεκατομμύρια και τετράκις εκατομμύρια κλεμμένες ώρες και μέρες εργασίας από τον μη παραγωγικό χρόνο τον οποίο πληρωνόταν.

Εννοείται βέβαια ότι, εκτός της μη πληρωμής του μη παραγωγικού χρόνου, πρέπει να καθιερωθεί κλίμακα αποζημίωσης του κεφαλαίου από τους εργαζόμενους για τον μη παραγωγικό χρόνο που το απασχολούν στη θέση εργασίας που καταλαμβάνουν. Η κλίμακα αυτή δεν μπορεί να είναι αυθαίρετη αλλά να αντιστοιχεί στη δέσμευση κεφαλαίου που κάνει ο εργαζόμενος όση ώρα προσπαθεί να συμπληρώσει τον παραγωγικό χρόνο του. Πρέπει να υπολογισθούν η απόσβεση και τα προσδοκώμενα (διαφυγόντα) κέρδη για κάθε ώρα και να πολλαπλασιάζεται με τον χρόνο που ήταν μη παραγωγικός. Το αποτέλεσμα θα αφαιρείται από την αμοιβή αφού ο εργαζόμενος όλο αυτό τον χρόνο στέρησε αναίτια το κεφάλαιο από την αποδοτική λειτουργία του.

Παράδειγμα
Αν ένας εργαζόμενος σε 8 ώρες εργασίας έκανε παραγωγικό χρόνο 6 ωρών, θα δικαιούται να πληρωθεί 6 ώρες δηλαδή του αφαιρούνται 2 ώρες. Κατόπιν για τις μη παραγωγικές 2 ώρες που απασχόλησε (σκλάβωσε επακριβώς) το κεφάλαιο και δεν το άφησε να είναι παραγωγικό, θα υπολογισθεί σε βάρος του ένα ποσό διαφυγόντων κερδών ίσο με 2 ώρες [υπολογίζεται το κέρδος (υπεραξία) επί του μισθού σε100% για κάθε μονάδα χρόνου]. Τέλος θα του καταλογισθεί επί πλέον ένα ποσό ½ της ώρας για την απολεσθείσα ηθική και υλική απαξίωση του κεφαλαίου [με βάση μια σχέση προστιθέμενης αξίας προς μεταβιβαζόμενο σταθερό κεφάλαιο στο προϊόν 75:25]. Δηλαδή συνολικά από τις 8 ώρες εργασίας θα υπολογισθούν ως χαμένος χρόνος εργασίας για το κεφάλαιο: 2+2+1/2=4½ ώρες. Αυτές τις αφαιρούμε από τις 8 θεωρητικές ώρες εργασίας που δέσμευε ο εργαζόμενος τη θέση εργασίας και το κεφάλαιο. Τελικά ο εργαζόμενος πρέπει να πληρωθεί για τις εναπομένουσες 3½ εργάσιμες ώρες. Έτσι θα υλοποιηθεί η αρχή «ο καθένας να αμείβεται ανάλογα με την (πραγματική) εργασία του!
Η αδικία και η ανισότητα σε βάρος του κεφαλαίου είναι αυταπόδεικτη. Με την ισχύουσα σήμερα εργασιακή νομοθεσία ο εργαζόμενος θα πληρωθεί για 8 ώρες αντί για 3½, δηλαδή 128,57% παραπάνω από όσο πρέπει»!

Αν μεταφραστούν σε χρήμα όλα αυτά, σημαίνει ότι για κάθε 800 ευρώ μηνιαίο μισθό (για 48ωρη εβδομαδιαία εργασία), τα 350 είναι η πραγματική αμοιβή που πρέπει να λαμβάνει ο εργαζόμενος και τα 450 είναι κλεμμένη αμοιβή ή υπεραμοιβή από το κεφάλαιο. Με βάση αυτόν τον υπολογισμό ο μέσος μισθός στην Ελλάδα πρέπει να διαμορφωθεί από 800 ευρώ στα 350 και ο κατώτερος μισθός νεοπροσλαμβανομένου από 580 στα 250 ευρώ».

ΤΙ ΧΡΕίΑΝ έΧΟΜΕΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ;
ΤΕΛΟΣ ΣΤΗΝ ΤΥΡΑΝΝΙΑ ΤΩΝ ΑΠΛΥΤΩΝ!
ΒΟΥΡΔΟΥΛΑ ΚΑΙ ΚΝΟΥΤΟ ΣΤΟΥΣ ΑΠΛΥΤΟΥΣ!
29/09/2012

Flat tax στους ελεύθερους επαγγελματίες, ένα εξαιρετικό και εμπνευσμένο μέτρο!

Ως νεοφιλελεύθερος, είμαι θιασώτης των μέτρων που προάγουν την αποτελεσματικότητα και τη δικαιοσύνη. Ως εκ τούτου, είμαι οπαδός των δίκαιων φόρων όπως του flat tax, του σταθερού ποσοστού φόρου επί του εισοδήματος, του φόρου κατανάλωσης και του φόρου σταθερού ποσού.

Χαίρομαι δε που η φιλελεύθερη κυβέρνησή μας ξεκίνησε την εφαρμογή flat tax από τους ελευθέρους επαγγελματίες. Το σχετικά υψηλό ποσοστό είναι, για εμένα μια πινελιά μεγαλοφυϊας, μιας μεγαλοφυϊας που μόνον εμείς οι φιλελεύθεροι κατέχουμε και γι’αυτό το σύστημά μας είναι το μόνο επικρατούν και μέλλον επικρατήσει στην ανθρωπότητα. Με αυτό το ποσοστό τα μικρομάγαζα των μόνο κατ’όνομα “ελευθέρων επαγγελματιών”, οι οποίοι ανήκουν στην λιγδερή και άπλυτη μάζα των λεηλατητικών ανθρωπαρίων, θα αναγκαστεί να τεθεί υπό την ηγεσία και την πεφωτισμένη ηγεμονία των μεγάλων επιχειρηματιών και δημιουργικών ανθρώπων ως έμψυχα εργαλεία και υποτακτικοί, όπως είναι η φυσική των θέση.
Ο Άτλας τινάζει τους ώμους γι’αλλη μια φορά και με τη σιδηρά του φτέρνα συνθλίβει τους ρυπαρούς λεηλατητές!

Συγχαρητήρια στην φιλελεύθερη δεξιά, τον τρίτο δρόμο και την υπεύθυνη αριστερά!

Συνεχίστε!

02/12/2011

Μια οικολογική, συμπονετική και φιλελεύθερη λύση για τα περιψήματα των οκνηρών τάξεων.

Ζούμε ιστορικές εποχές φίλοι μου! Δύο και πάνω σκοτεινοί αιώνες κυριαρχίας των οκνηρών τάξεων φτάνουν στο τέλος τους. Οι πεφωτισμένοι δημιουργοί, οι τολμηροί σκαπανείς της επιχειρηματικότητας και οι ηγέτες αποτίναξαν από πάνω τους τον χυδαίο ζυγό του Ιακωβινισμού και το πρωτόγονο πολίτευμα της δημοκρατίας. Ο Άτλας επαναστάτησε, ετίναξε τους ώμους και γκρέμισε το σάπιο οικοδόμημα της αδίκου ισότητας και της διαστροφικής αλληλεγγύης.  Ελευθερία, αξιοκρατική ανισότης και πεφωτισμένος εγωϊσμός, αυτά είναι τα νέα ιδανικά μας.

Ξέρω ότι πολλοί σοσιαλφιλελεύθεροι, δικαίως μάλιστα, επιθυμούν να αποδώσουν στις ρυπαρές μάζες των οκνηρών τα επίχειρα της κακίας τους, να συνθλίψουν με την υπεράνθρωπη φτέρνα τους τα κεφάλια των κουμουνιστών, των εργατών με τα βρωμερά χνώτα και των λυμφατικών ποντικογραφιάδων. Φίλοι μου, σας κατανοώ απολύτως, αισθάνομαι και εγώ την δίκαια οργή του ισχυρού που υπέφερε κάτω από τη φτέρνα της ποταπής μειοψηφίας. Ωστόσο, θα πρέπει να δώσουμε τόπο στην οργή και να γευθούμε την εκδίκησή μας κρύα και νοστιμότερη.

Γνωρίζω ότι όλοι θα θέλατε να δείτε τις οκνηρές τάξεις να ψοφολογάνε στην πείνα, τη βρωμιά και την αρρώστια, όπως δικαίως τους αξίζει. Θα πρέπει όμως να είμαστε μεγαλόψυχοι στη νίκη. Οι θάνατοι απο την πείνα θα γεννήσουν μάρτυρες, και ακόμα χειρότερα, αρχηγούς μεταξύ των οκνηρών τάξεων. Θα θέλατε να γεννηθεί ένας Λένιν; Ένας Στάλιν; Ένα απείθαρχο γύναιο σαν τη Ρόζα Λούξεμπουργκ; Όχι, κύριοι! Όσο οι οκνηροί θεωρούν ότι δεν έχουν να χάσουν τίποτε άλλο από τις αλυσίδες τους -τις απαραίτητες για τη ζωώδη φύση τους- θα τσινάνε.

Θα πρέπει να δείξουμε ένα καλύτερο πρόσωπο. Και σε αυτό σύμμαχοι μας και δάσκαλοί μας είναι οι σύμμαχοί μας της ελλόγου αριστεράς, τη στιγμή που τα ζωντόβολα της οκνηρης τάξεως πονήρεψαν και δεν υποτάσσονται στον χριστιανισμό (ο οποίος επιπροσθέτως περιέχει και ορισμένα στοιχεία τα οποία θα μπορούσαν να παρερμηνευθούν εναντίον μας). Ήδη, συνειδητά ή όχι, ο νέος τρόπος ζωής που προτείνουν οι οικολόγοι και στελέχη της σώφρονος αριστεράς διευκολύνουν τα μέγιστα την πειθάρχηση και την επαναφορά των πληβείων στην πενία, την υποταγή και την δουλική θέση που δικαίως αξίζουν.

Με πρόσχημα την έλλειψην υγρών καυσίμων και την μόλυνσιν του περιβάλλοντος θα καταστήσουμε την αυτόνομη κινητικότητα των κρεάτων κατά το δυνατόν μικρότερη. Θα μπορούμε, δια των μέσων μαζικής μεταφοράς να ελέγχομεν τις συνήθειές των, τους τόπους κατοικίας των και τις συνθήκες εργασίας των. Θα τους κατευθύνωμεν δε εις μέσα όπως το ποδήλατον και η πεζοπορία, κατάλληλα μόνο για παιδιά, καθώς το ψυχολογικόν μήνυμα θα είναι σαφέστατον: οι πληβείοι οφείλουν να είναι πάντοτε κηδεμονευόμενοι, ετεροκαθοριζόμενοι και τυπικοί εις το ωράριόν των.

Δια της οικολογίας επίσης θα επιβάλλωμεν εις τους πληβείους χορτοφαγικήν διατροφήν, η οποία δια της ελλείψεων βιταμινών, λίπους και ευκόλως παρεχόμενων πρωτεϊνών,μετάλλων και σακχάρων θα τους καταστήσει πιο βραδύνοες, πειθήνιους και ελέγξιμους ενώ θα μειώσει το προσδόκιμον επιβίωσης τους.  Οι επιστήμονές μας θα χρειαστεί, τουλάχιστον στην αρχή, να πείσουν τους πληβείους για την ορθότητα της διατροφής που θα τους επιβάλλωμεν.

Θα μπορέσωμεν επιπλέον να λευκάνωμεν, ή μάλλον να πρασινίσωμεν την φήμη των οικοτροφείων και των πληβειακών υπνωτηρίων. Οι πληβείοι θα δεχθούν με χαρά, κατόπιν της σχετικής αριστερής-οικολογικής κατηχήσεως να ζουν κατά δεκάδες εις υπνωτήρια τα οποία θα τους προσφέρουν “χαμηλό αποτύπωμα άνθρακα”, “κοινωνική ζωή” και “φθηνή οικολογική διαβίωση”. Φυσικά δια των “φόρων άνθρακος”, η κινητικότητα και οι ανέσεις θα περιορίζονται μόνο στις δημιουργικές ελίτ, οι οποίες δεν θα αναγκάζονται να υφίστανται τις δυσχέρειες που συναντούν τώρα, λόγω της ανάγκης να μοιραστούν πόρους με τις άπλυτες μάζες.

Τα πάντα είναι θέμα παρουσίασης, αγαπητοί μου. Θα πρέπει να δείξουμε τη συμπόνια μας, οικολογικά και φιλελεύθερα. Μόνο έτσι θα εξασφαλισθούμε από την πιθανή βία των πληβείων.

Διπλωματία αγαπητοί μου, είναι να λέτε “καλό σκυλάκι” μέχρι να πιάσετε πέτρα.