Archive for ‘Κοινωνική μηχανική και αναμόρφωση’

02/12/2012

Υπερ κατάργησης των φοροαπαλλαγών των τέκνων

Πολύ ορθώς η κυβέρνησις των ορθολογικών δυνάμεων της χώρας εξίσωσεν την φορολογίαν ατέκνων και οικογενειών, αποκαθιστώντας αδικίες ετών.  Είναι αδιανόητον ο άτεκνος να πληρώνει επιπλέον φόρους για τα σχολεία και τα εμβόλια των παιδιών που δεν έκανε, πόσο μάλλον περισσότερο για τις προνοιακές παροχές των ΑΦΡΟΝΩΝ και ΑΠΡΟΣΕΚΤΩΝ οι οποίοι εξωπετάνε μπάσταρδα υπανθρωπάκια που δεν μπορούν να συντηρήσουν.

Ας μην ξεχνάμε δε και το βάρος που είναι στην κοινωνία και την οικονομίαν της χώρας ένα ανήλικο. Αντί για τα μπάσταρδα και παχύσαρκα ελληνάκια που κοστίζουν μιά περιουσία και εν τέλει εξελίσσονται εις οκνηρούς και παραχαϊδεμένους κηφήνας, θα ημπορούσαμεν, με ένα κλάσμα του κόστους αυτού, να εισάξωμεν στην χώραν μετανάστες από υπανάπτυκτες χώρες οι οποίοι με αυτοθυσία και υποταγή θα παρήγαγάν υπέρ των παραγωγικών τάξεων και θα εμβολίαζαν εις την χώραν τις αξίες της υποταγής, της πειθαρχίας, της αόκνου εργασίας και της ασκητικής ολιγάρκειας που θα μας μετέτρεπαν εις την Κίναν των Βαλκανίων.

Ω, τι υπέροχον όραμα! Ελπίζω όλες οι παρατάξεις της ευθύνης να το ενστερνίζονται!

Προτείνω δε την περαιτέρω αύξηση των φόρων για τα τέκνα, ενώ σε προσεχές άρθρον θα αναλύσω τα πλεονεκτήματα της απελευθέρωσης των τέκνων και της μείωσης της υπερπροστασίας των.

07/11/2012

Από το στόμα των ιδεολόγων της λεηλασίας, μια εξαιρετική πρότασιν!

Δεν έχομεν χρείαν μαρτύρων! Οι ιδεολόγοι της λεηλασίας, οι βορβορώδεις κουμουνιστές, συκοφαντώντες και παρασιτώντες εις βάρος της δημιουργικής αριστοκραατίας του πνεύματος, δυσφημώντες ηττώνται! Παραδέχονται και ομολογούν τη ληστεία που οι λεηλατητικές τάξεις των εργαζομένων ασκούν εις βάρος των ευεργετών εργοδοτών, ενώ ομολογούν τον ορθό μισθό που πρέπει να παραχωρώμεν εις τα κρέατα:

Αντιγράφω από τον βρωμερό τους ιστότοπο την ΟΡΘΟΤΑΤΗ και ΔΙΚΑΙΟΤΑΤΗ πρότασίν των και την ομολογία της ΛΗΣΤΕΙΑΣ που υφίσταται ο ΕΥΕΡΓΕΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ ΕΡΓΟΔΟΤΗΣ:

“«Το ωράριο εργασίας έτσι όπως εφαρμόζεται σε παγκόσμιο επίπεδο, έχει ένα τεράστιο πρόβλημα: Στη διάρκειά του περιλαμβάνεται παραγωγικός και μη παραγωγικός χρόνος. Αυτό σημαίνει ότι το κεφάλαιο πληρώνει μισθό για μη παραγωγικό χρόνο, κατ’ ουσία μη εργάσιμο. (ΟΜΟΛΟΓΟύΝ ΤΗΝ ΚΛΟΠΗΝ, ΟΙ άΘΛΙΟΙ!)

Τα προβλήματα από την ισοπεδωτική αμοιβή του χρόνου εργασίας χωρίς να ξεχωρίζεται ο παραγωγικός από τον μη παραγωγικό, είναι τεράστια. Δημιουργεί εργαζόμενους νωθρούς που γνωρίζουν ότι θα πληρωθούν και για τον μη παραγωγικό χρόνο.

Αυτό το καθεστώς είναι η νομιμοποίηση της τεμπελιάς και της απαίτησης των εργαζομένων να πληρώνονται και χωρίς να δουλεύουν, πράγμα απαράδεκτο. Σε τελική ανάλυση το όλο σύστημα πριμοδοτεί αυτούς που θέλουν να πληρώνονται χωρίς να δουλεύουν.
 

Είναι φανερό λοιπόν ότι μέσα στον εργάσιμο χρόνο υπάρχει μία διάσπαση ανάμεσα σε παραγωγικό και μη παραγωγικό χρόνο (*) και αυτό είναι μία σοβαρή αντίφαση που πρέπει να λυθεί γιατί παράγει την εξής αδικία: Ο εργαζόμενος στην πραγματικότητα δεν πληρώνεται μόνο για όσο δουλεύει αλλά και για όσο δε δουλεύει.

Το κεφάλαιο πληρώνει όχι μόνο την απόδοση αλλά και τη μη απόδοση! Οι εργαζόμενοι που είναι παραγωγικοί με το σύστημα αυτό αδικούνται αφού μεταφέρεται μέρος του πλούτου που παράγουν σε αυτούς που δε δουλεύουν για να πληρωθούν. Παράλληλα, όλοι μαζί οι εργαζόμενοι εκμεταλλεύονται το κεφάλαιο αφού το εξαναγκάζουν να πληρώνει και τον μη παραγωγικό χρόνο.


Είναι λοιπόν πολλαπλές οι αδικίες σε βάρος του κεφαλαίου και πρέπει να εξαλειφθούν. Ο πιο σωστός τρόπος για να διορθωθούν οι αδικίες είναι να καθιερωθούν οι στιγμιαίες συμβάσεις μιας ώρας που ανανεώνονται αυτομάτως όσο ο εργοδότης θέλει σε αντικατάσταση όλων των συλλογικών συμβάσεων με παράλληλη εφαρμογή του «ωραρίου μπάσκετ».

Το ωράριο του μπάσκετ είναι ο πραγματικός χρόνος παιχνιδιού. Κάθε δευτερόλεπτο ή και δέκατο δευτερολέπτου που δεν παίζεται πραγματικό παιχνίδι δεν καταγράφεται ως χρόνος παιχνιδιού ή αλλιώς ως χρόνος εργασίας των παικτών.

 

Όπως στο μπάσκετ λοιπόν, έτσι και στις υπόλοιπες επιχειρήσεις πρέπει να καθιερωθεί η αμοιβή μόνο του παραγωγικού χρόνου εργασίας. Έτσι ο καθένας θα αμείβεται μόνο για τον πραγματικό χρόνο εργασίας κάτι που είναι δίκαιο και για το κεφάλαιο και για τους εργαζόμενους.

 

Οι επιστήμονες και τα πανεπιστήμια με τις μεταρρυθμίσεις που γίνονται στο αντικείμενό τους, πρέπει να μελετήσουν και να βρουν τα ηλεκτρονικά και βιοενεργειακά τεχνολογικά μέσα για το διαχωρισμό και τη μέτρηση του πραγματικού χρόνου παραγωγικής εργασίας των εργαζομένων, ανάλογα με το είδος της δουλειάς.
Μια απλή εμβάθυνση του ωραρίου μπάσκετ φανερώνει ότι με το σημερινό ισοπεδωτικό ωράριο οι εργαζόμενοι υπεραμείβονται αφού πληρώνονται και για νεκρούς χρόνους. Με το «ωράριο μπάσκετ» αυτό θα εξαλειφθεί και θα πληρώνονται κανονικά.

Για να βρούμε την πραγματική αμοιβή ανά ώρα πραγματικής και όχι ονομαστικής εργασίας πρέπει να βρούμε με τη χρήση των νέων τεχνολογιών που τα πανεπιστήμια θα προμηθεύσουν στο κεφάλαιο, το ποσοστό χρόνου που είναι μη παραγωγικός και να τον αφαιρέσουμε από το ωράριο. Αν π.χ. το 30% του χρόνου εργασίας είναι μη παραγωγικός, πρέπει να μειώσουμε σε πρώτη φάση και τις αμοιβές κατά 30%. Παράλληλα όμως το κεφάλαιο θα πρέπει να αποζημιωθεί για τις ώρες που το απασχόλησε ο εργαζόμενος χωρίς να παράγει. Έτσι θα αφαιρεθεί η υπεραμοιβή των εργαζομένων για εργασία που δεν κάνουν και θα αποκατασταθεί η πραγματική ισοτιμία αμοιβής και πραγματικής εργασίας.
Το αποτέλεσμα αυτό πρέπει να αναγνωρισθεί ως πραγματική βάση αμοιβής της παραγωγικής εργασίας. Με το «ωράριο μπάσκετ» θα μετράται μόνο ο πραγματικός χρόνος εργασίας ο οποίος και θα αμείβεται.
Αυτό θα αποκαλύψει τη γιγάντια κλοπή που κάνουν σήμερα οι εργαζόμενοι σε βάρος του κεφαλαίου. Επί πλέον, από ιστορική άποψη, θα αποκαλυφθεί ότι η εργατική τάξη χρωστά στο κεφάλαιο σωρευτικά ανά τους αιώνες, τρισεκατομμύρια και τετράκις εκατομμύρια κλεμμένες ώρες και μέρες εργασίας από τον μη παραγωγικό χρόνο τον οποίο πληρωνόταν.

Εννοείται βέβαια ότι, εκτός της μη πληρωμής του μη παραγωγικού χρόνου, πρέπει να καθιερωθεί κλίμακα αποζημίωσης του κεφαλαίου από τους εργαζόμενους για τον μη παραγωγικό χρόνο που το απασχολούν στη θέση εργασίας που καταλαμβάνουν. Η κλίμακα αυτή δεν μπορεί να είναι αυθαίρετη αλλά να αντιστοιχεί στη δέσμευση κεφαλαίου που κάνει ο εργαζόμενος όση ώρα προσπαθεί να συμπληρώσει τον παραγωγικό χρόνο του. Πρέπει να υπολογισθούν η απόσβεση και τα προσδοκώμενα (διαφυγόντα) κέρδη για κάθε ώρα και να πολλαπλασιάζεται με τον χρόνο που ήταν μη παραγωγικός. Το αποτέλεσμα θα αφαιρείται από την αμοιβή αφού ο εργαζόμενος όλο αυτό τον χρόνο στέρησε αναίτια το κεφάλαιο από την αποδοτική λειτουργία του.

Παράδειγμα
Αν ένας εργαζόμενος σε 8 ώρες εργασίας έκανε παραγωγικό χρόνο 6 ωρών, θα δικαιούται να πληρωθεί 6 ώρες δηλαδή του αφαιρούνται 2 ώρες. Κατόπιν για τις μη παραγωγικές 2 ώρες που απασχόλησε (σκλάβωσε επακριβώς) το κεφάλαιο και δεν το άφησε να είναι παραγωγικό, θα υπολογισθεί σε βάρος του ένα ποσό διαφυγόντων κερδών ίσο με 2 ώρες [υπολογίζεται το κέρδος (υπεραξία) επί του μισθού σε100% για κάθε μονάδα χρόνου]. Τέλος θα του καταλογισθεί επί πλέον ένα ποσό ½ της ώρας για την απολεσθείσα ηθική και υλική απαξίωση του κεφαλαίου [με βάση μια σχέση προστιθέμενης αξίας προς μεταβιβαζόμενο σταθερό κεφάλαιο στο προϊόν 75:25]. Δηλαδή συνολικά από τις 8 ώρες εργασίας θα υπολογισθούν ως χαμένος χρόνος εργασίας για το κεφάλαιο: 2+2+1/2=4½ ώρες. Αυτές τις αφαιρούμε από τις 8 θεωρητικές ώρες εργασίας που δέσμευε ο εργαζόμενος τη θέση εργασίας και το κεφάλαιο. Τελικά ο εργαζόμενος πρέπει να πληρωθεί για τις εναπομένουσες 3½ εργάσιμες ώρες. Έτσι θα υλοποιηθεί η αρχή «ο καθένας να αμείβεται ανάλογα με την (πραγματική) εργασία του!
Η αδικία και η ανισότητα σε βάρος του κεφαλαίου είναι αυταπόδεικτη. Με την ισχύουσα σήμερα εργασιακή νομοθεσία ο εργαζόμενος θα πληρωθεί για 8 ώρες αντί για 3½, δηλαδή 128,57% παραπάνω από όσο πρέπει»!

Αν μεταφραστούν σε χρήμα όλα αυτά, σημαίνει ότι για κάθε 800 ευρώ μηνιαίο μισθό (για 48ωρη εβδομαδιαία εργασία), τα 350 είναι η πραγματική αμοιβή που πρέπει να λαμβάνει ο εργαζόμενος και τα 450 είναι κλεμμένη αμοιβή ή υπεραμοιβή από το κεφάλαιο. Με βάση αυτόν τον υπολογισμό ο μέσος μισθός στην Ελλάδα πρέπει να διαμορφωθεί από 800 ευρώ στα 350 και ο κατώτερος μισθός νεοπροσλαμβανομένου από 580 στα 250 ευρώ».

ΤΙ ΧΡΕίΑΝ έΧΟΜΕΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ;
ΤΕΛΟΣ ΣΤΗΝ ΤΥΡΑΝΝΙΑ ΤΩΝ ΑΠΛΥΤΩΝ!
ΒΟΥΡΔΟΥΛΑ ΚΑΙ ΚΝΟΥΤΟ ΣΤΟΥΣ ΑΠΛΥΤΟΥΣ!
29/09/2012

Flat tax στους ελεύθερους επαγγελματίες, ένα εξαιρετικό και εμπνευσμένο μέτρο!

Ως νεοφιλελεύθερος, είμαι θιασώτης των μέτρων που προάγουν την αποτελεσματικότητα και τη δικαιοσύνη. Ως εκ τούτου, είμαι οπαδός των δίκαιων φόρων όπως του flat tax, του σταθερού ποσοστού φόρου επί του εισοδήματος, του φόρου κατανάλωσης και του φόρου σταθερού ποσού.

Χαίρομαι δε που η φιλελεύθερη κυβέρνησή μας ξεκίνησε την εφαρμογή flat tax από τους ελευθέρους επαγγελματίες. Το σχετικά υψηλό ποσοστό είναι, για εμένα μια πινελιά μεγαλοφυϊας, μιας μεγαλοφυϊας που μόνον εμείς οι φιλελεύθεροι κατέχουμε και γι’αυτό το σύστημά μας είναι το μόνο επικρατούν και μέλλον επικρατήσει στην ανθρωπότητα. Με αυτό το ποσοστό τα μικρομάγαζα των μόνο κατ’όνομα “ελευθέρων επαγγελματιών”, οι οποίοι ανήκουν στην λιγδερή και άπλυτη μάζα των λεηλατητικών ανθρωπαρίων, θα αναγκαστεί να τεθεί υπό την ηγεσία και την πεφωτισμένη ηγεμονία των μεγάλων επιχειρηματιών και δημιουργικών ανθρώπων ως έμψυχα εργαλεία και υποτακτικοί, όπως είναι η φυσική των θέση.
Ο Άτλας τινάζει τους ώμους γι’αλλη μια φορά και με τη σιδηρά του φτέρνα συνθλίβει τους ρυπαρούς λεηλατητές!

Συγχαρητήρια στην φιλελεύθερη δεξιά, τον τρίτο δρόμο και την υπεύθυνη αριστερά!

Συνεχίστε!

10/02/2012

Πρότασιν για το ωράριον εργασίας

Κατ’αρχάς, χαιρετίζ ω τον κύριο Λέο, συντάκτη του “Μη μαδάς τη μαργαρίτα”. Οι απόψεις του είναι μουσική στ΄αυτιά μας.

Μας ενέπνευσε δε και το ακόλουθον πόστιον, προκειμένου να καταπνίξωμεν την δημοσιοϋπαλληλική νοοτροπία του εργαζομένου και την κομμουνιστογενή άποψη του 40ωρου ωραρίου.

Αργία μήτηρ πάσης κακίας. Οι οκτώ ώρες πληρωμένης αεργίας είτε σπαταλώνται σε μη παραγωγικές διαδικασίες και πάρεργα, είτε αφήνουν τον εγκέφαλον του εργαζομένου να περιπλανάται εις ιακωβινικές και μεταφυσικές ατραπούς. Δεν επιτρέπεται! Ο εργαζόμενος είναι έμψυχο εργαλείο της δημιουργικής φλογός του εργοδότου και πρέπει να θέτει εαυτόν πλήρως εις την υπηρεσίαν του.

Μόνο η εργασία απελευθερώνει και πραγματώνει.

Ποιά η γνώμη σας για το ωράριο εργασίας; Προσωπικά θεωρώ ότι εφόσον 6,5 ώρες ύπνου είναι αρκετές για ένα άτομο και ας προσθέσουμε και μισή ώρα για προσωπική υγιεινή και λήψη τροφής, θα πρέπει να εργάζεται επί 17 ώρες την ημέρα 7 ημέρες την εβδομάδα. Προτείνω το 120ωρο εργασίας την εβδομάδα, πρώτον για να το στρογγυλεύσωμεν και δεύτερον για να εμφυσήσωμεν εις τας οκνηράς τάξεις το αίσθημα της ευθύνης και της θυσίας.

Είναι μεγαλείο να θυσιάζεις την υγείαν σου για ένα όραμα!

02/12/2011

Μια οικολογική, συμπονετική και φιλελεύθερη λύση για τα περιψήματα των οκνηρών τάξεων.

Ζούμε ιστορικές εποχές φίλοι μου! Δύο και πάνω σκοτεινοί αιώνες κυριαρχίας των οκνηρών τάξεων φτάνουν στο τέλος τους. Οι πεφωτισμένοι δημιουργοί, οι τολμηροί σκαπανείς της επιχειρηματικότητας και οι ηγέτες αποτίναξαν από πάνω τους τον χυδαίο ζυγό του Ιακωβινισμού και το πρωτόγονο πολίτευμα της δημοκρατίας. Ο Άτλας επαναστάτησε, ετίναξε τους ώμους και γκρέμισε το σάπιο οικοδόμημα της αδίκου ισότητας και της διαστροφικής αλληλεγγύης.  Ελευθερία, αξιοκρατική ανισότης και πεφωτισμένος εγωϊσμός, αυτά είναι τα νέα ιδανικά μας.

Ξέρω ότι πολλοί σοσιαλφιλελεύθεροι, δικαίως μάλιστα, επιθυμούν να αποδώσουν στις ρυπαρές μάζες των οκνηρών τα επίχειρα της κακίας τους, να συνθλίψουν με την υπεράνθρωπη φτέρνα τους τα κεφάλια των κουμουνιστών, των εργατών με τα βρωμερά χνώτα και των λυμφατικών ποντικογραφιάδων. Φίλοι μου, σας κατανοώ απολύτως, αισθάνομαι και εγώ την δίκαια οργή του ισχυρού που υπέφερε κάτω από τη φτέρνα της ποταπής μειοψηφίας. Ωστόσο, θα πρέπει να δώσουμε τόπο στην οργή και να γευθούμε την εκδίκησή μας κρύα και νοστιμότερη.

Γνωρίζω ότι όλοι θα θέλατε να δείτε τις οκνηρές τάξεις να ψοφολογάνε στην πείνα, τη βρωμιά και την αρρώστια, όπως δικαίως τους αξίζει. Θα πρέπει όμως να είμαστε μεγαλόψυχοι στη νίκη. Οι θάνατοι απο την πείνα θα γεννήσουν μάρτυρες, και ακόμα χειρότερα, αρχηγούς μεταξύ των οκνηρών τάξεων. Θα θέλατε να γεννηθεί ένας Λένιν; Ένας Στάλιν; Ένα απείθαρχο γύναιο σαν τη Ρόζα Λούξεμπουργκ; Όχι, κύριοι! Όσο οι οκνηροί θεωρούν ότι δεν έχουν να χάσουν τίποτε άλλο από τις αλυσίδες τους -τις απαραίτητες για τη ζωώδη φύση τους- θα τσινάνε.

Θα πρέπει να δείξουμε ένα καλύτερο πρόσωπο. Και σε αυτό σύμμαχοι μας και δάσκαλοί μας είναι οι σύμμαχοί μας της ελλόγου αριστεράς, τη στιγμή που τα ζωντόβολα της οκνηρης τάξεως πονήρεψαν και δεν υποτάσσονται στον χριστιανισμό (ο οποίος επιπροσθέτως περιέχει και ορισμένα στοιχεία τα οποία θα μπορούσαν να παρερμηνευθούν εναντίον μας). Ήδη, συνειδητά ή όχι, ο νέος τρόπος ζωής που προτείνουν οι οικολόγοι και στελέχη της σώφρονος αριστεράς διευκολύνουν τα μέγιστα την πειθάρχηση και την επαναφορά των πληβείων στην πενία, την υποταγή και την δουλική θέση που δικαίως αξίζουν.

Με πρόσχημα την έλλειψην υγρών καυσίμων και την μόλυνσιν του περιβάλλοντος θα καταστήσουμε την αυτόνομη κινητικότητα των κρεάτων κατά το δυνατόν μικρότερη. Θα μπορούμε, δια των μέσων μαζικής μεταφοράς να ελέγχομεν τις συνήθειές των, τους τόπους κατοικίας των και τις συνθήκες εργασίας των. Θα τους κατευθύνωμεν δε εις μέσα όπως το ποδήλατον και η πεζοπορία, κατάλληλα μόνο για παιδιά, καθώς το ψυχολογικόν μήνυμα θα είναι σαφέστατον: οι πληβείοι οφείλουν να είναι πάντοτε κηδεμονευόμενοι, ετεροκαθοριζόμενοι και τυπικοί εις το ωράριόν των.

Δια της οικολογίας επίσης θα επιβάλλωμεν εις τους πληβείους χορτοφαγικήν διατροφήν, η οποία δια της ελλείψεων βιταμινών, λίπους και ευκόλως παρεχόμενων πρωτεϊνών,μετάλλων και σακχάρων θα τους καταστήσει πιο βραδύνοες, πειθήνιους και ελέγξιμους ενώ θα μειώσει το προσδόκιμον επιβίωσης τους.  Οι επιστήμονές μας θα χρειαστεί, τουλάχιστον στην αρχή, να πείσουν τους πληβείους για την ορθότητα της διατροφής που θα τους επιβάλλωμεν.

Θα μπορέσωμεν επιπλέον να λευκάνωμεν, ή μάλλον να πρασινίσωμεν την φήμη των οικοτροφείων και των πληβειακών υπνωτηρίων. Οι πληβείοι θα δεχθούν με χαρά, κατόπιν της σχετικής αριστερής-οικολογικής κατηχήσεως να ζουν κατά δεκάδες εις υπνωτήρια τα οποία θα τους προσφέρουν “χαμηλό αποτύπωμα άνθρακα”, “κοινωνική ζωή” και “φθηνή οικολογική διαβίωση”. Φυσικά δια των “φόρων άνθρακος”, η κινητικότητα και οι ανέσεις θα περιορίζονται μόνο στις δημιουργικές ελίτ, οι οποίες δεν θα αναγκάζονται να υφίστανται τις δυσχέρειες που συναντούν τώρα, λόγω της ανάγκης να μοιραστούν πόρους με τις άπλυτες μάζες.

Τα πάντα είναι θέμα παρουσίασης, αγαπητοί μου. Θα πρέπει να δείξουμε τη συμπόνια μας, οικολογικά και φιλελεύθερα. Μόνο έτσι θα εξασφαλισθούμε από την πιθανή βία των πληβείων.

Διπλωματία αγαπητοί μου, είναι να λέτε “καλό σκυλάκι” μέχρι να πιάσετε πέτρα.

 

28/10/2011

Το μεγάλο “ΝΑΙ!” και πως αυτό είναι ανώτερο του “ΟΧΙ”

Πριν από 71 χρόνια, ένας λαϊκιστής και σοσιαλφασίστας δικτάτορας υποκύπτοντας στον γλοιώδη πολτό των άπλυτων εργαζομένων και της χύδην μάζας του όχλου είπε το “Όχι” στην επιθυμία των Ιταλών να περάσουν ειρηνικά από τη χώρα και να εγκαθιδρύσουν μια ευρωπαϊκή διοίκηση που θα ξερρίζωνε τον ολέθριο ιακωβινισμό και θα ενέτασσε τη χώρα σταθερά στις χώρες της δύσης. Αποτέλεσμα; Μια σκοτεινή περιπέτεια δεκαετίας, διαταραχές της αγοράς που οδήγησαν τον πληθυσμό στη λιμοκτονία και ραγδαία άνοδος της επιρροής των φρικτών κουμουνιστικών ιδεών η οποία θα μας οδηγούσε στο αποτρόπαιο κομμουνιστικό παραπέτασμα αν δεν βοηθούσε δραστικά η Αμερική του Μίλτον Φρήντμαν και της Έυν Ράντ, η Αμερική του Φιλελευθερισμού και την Ελεύθερης αγοράς!

Σήμερα, ο εκλεγμένος πρωθυπουργός της χώρας διορθώνει τα λάθη του, καλοδέχεται τους φίλους Γερμανούς που πάντοτε και διαχρονικά ήθελαν το καλό μας, επανορθώνοντας το προ εβδομηκονταετίας ολέθριον λάθος του λαϊκιστού δικτάτορα, του όχλου και των κουμουνιστών, πρωτοπόρος στον δρόμο μιας Νεας Τάξης Πραγμάτων!

Ζήτω η παγκοσμιοποίησις!

20/10/2011

Υπέροχος Τέλλογλου!

Επιτέλους, δεν είμαι μόνος! Η ιστορία θα με δικαιώσει! Το επιβεβαιώνει και ο κορυφαίος δημοσιογράφος Τάσος Τέλλογλου!

Αν ετσι γίνουν τα πράγματα φυσικά θα χρειαστεί και μία νέα πολιτική αρχή. Η κυβέρνηση Παπανδρέου θα είναι η κυβέρνηση στα χέρια της οποίας «εσκασε η χώρα» αλλά και η κυβέρνηση εκείνη που εξ αιτίας των δόσεων τόλμησε να γκρεμίσει το κρατος των μικρών ιδιοκτητών, όπως είχε δημιουργηθεί μετά το ο. Αυτοί είναι οι «πελάτες» του παλιού πολιτικού συστήματος.

Αλλά ποιο είναι το καινούργιο; Ουδείς γνωρίζει. Η νέα κυβέρνηση είτε προκύψει από εκλογές ειτε όχι θα οδηγήσει τη χώρα μέσα από τις συμπληγάδες και της τυπικής πτώχευσης. Για να είναι βιώσιμη δεν θα πρέπει να στηρίζεται στη συμμαχία μικροιδιοκτητών και δημοσίων υπαλλήλων, ουτε στο κράτος που διαλύθηκε τις προηγούμενες μέρες. Θα χρειαστεί ένα νέο εκπαιδευτικό και δικαστικό σύστημα

Τα ψήγματά του βρίσκονται στην τελευταία εκθεση της τρόικας. Την υλοποιησή του θα αναλάβει να υλοποιήσει ένα νέο κρατος που θα οικοδομήσουμε με τη βοήθεια των εταίρων μας.

 

Υπέροχος! Επιτέλους το κράτος, από όμηρος των συντεχνιών και των λιγδερών πληβείων, θα γίνει η σιδερένια φτέρνα που θα λιώσει την αυθάδεια τους και θα τους επαναφέρει στη φυσική τους θέση. Η δικαιοσύνη επιτέλους θα ανέχεται τη δημιουργική παράκαμψη των νόμων από τη δημιουργική ελίτ και θα αφαιρεί την ελευθερία από τους αυθάδεις υπανθρώπους. Η εκπαίδευση θα προετοιμάζει ελίτ και υπανθρώπους για τη φυσική τους αποστολή. Οι φίλοι και σύμμαχοί μας απ’έξω θα μπορούν επιτέλους, αντί να παρακαλάνε τους κουμουνιστές κινέζους, να έχουν στη διάθεσή τους εργαζόμενους-κρέατα από την Ελλάδα.

Ω, πως με συγκινείτε, κύριε Τέλλογλου!

Τι υπέροχο όραμα!

Θα το βρείτε όλο ΑΙΔώ!  : http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.8emata&id=95940

 

19/10/2011

Η μέση τάξη: Ένα βαρίδι στην εξελικτική πορεία της νέας ανθρωπότητας

Σας καλώ να φαντασθείτε μία πυραμίδα και με τη δύναμη τ.φήςου μυαλού σας να την μετασχηματίζετε ενώπιον των διανοητικών οφθαλμών σας. Φαντασθείτε λοιπόν αυτή την πυραμίδα να ψηλώνει, χωρίς ωστόσο η βάση της να μεγαλώνει και χωρίς να αλλάζει η αναλογία μεγέθους βάσης προς το μέγεθος της κορυ. Όσο περισσότερο ψηλώνει, όσο μικρότερη η βάση της σε σχέση με την κορυφή της, τόσο πιο οξεία, ασταθής και δυσάρεστη στα μάτια γίνεται και αρκεί και το φύσημα ενός ανέμου για να καταρρεύσει. Φανταστείτε τώρα αυτή την πυραμίδα να κονταίνει και η κορυφή της να γίνεται μικρότερη σε σχέση με τη βάση. Αμέσως η πυραμίδα αυτή θα μετατραπεί σε κάτι το σταθερό, στιβαρό και όμορφο στην όψη.

Αυτή ακριβώς είναι η εικόνα της μεταρρύθμισης που η δημιουργική μειοψηφία προσπαθεί να επιβάλλει στις μάζες των άπλυτων πληβείων και των λεηλατητών της συντεχνιακής μέσης τάξης.

Μία σειρά ιστορικών ατυχημάτων, από την επιτυχία των ιακωβινικών επαναστάσεων με τη φρικαλέα egalite και την ψυχασθενή και παράλογη fraternite, μέχρι την εβδομηντάχρονη επιβίωση του φρικώδους κουμουνισμού οδήγησαν στην αποσταθεροποίηση της κοινωνικής πυραμίδας και στην ανισόρροπη μεγέθυνση του εκτρώματος που λέγεται “μέση τάξη”. Αποτέλεσμα της εν λόγω αποσταθεροποίησης υπήρξε ο ολέθριος περιορισμός της ελευθερίας των δημιουργικών μερίδων του πληθυσμού, οι οποίες ανήκουσες φυσικά εις την κορυφήν της κοινωνικής πυραμίδας έπρεπε συνεχώς να αυτοπεριορίζονται προκειμένου να μην αποσταθεροποιηθεί το ασταθές και σαθρό κοινωνικό σύστημα της μεταπολεμικής Κευνσιανής κοινωνίας. Έπρεπε συνεχώς να θυσιάζουν τους καρπούς της διανοίας των προκειμένου να καταπραϋνουν και να καθησυχάζουν μια ολοένα και ογκούμενη τάξη λεηλατητών: καλοταϊσμένων και παχύσαρκων εργατών οι οποίοι αντί να παρέχουν με προθυμία και φιλοπονία κάθε στιγμή του χρόνου τους προς τη δημιουργία απαιτούσαν “ελεύθερο χρόνο” για να ασχοληθούν με τα παχύσαρκα και ηλίθια μπάσταρδά τους και τις ανόητες, χυδαίες ενασχολήσεις τους, μικροπρεπών αντιφρονούντων διανοουμένων της λάσπης που αντί να είναι ευγνώμονες για την προσφερθείσα γνώση την χρησιμοποιούσαν για την υπονόμευση του στρατηγού της επιχειρηματικότητας, συντεχνιακοί συνδικαλιστές που αντί να επιβάλλουν τη βούληση του εργοδότη τους συμπαρατασσόντουσαν με τις οκνηρές τάξεις των απλύτων και άλλα παρόμοια αποβράσματα.

Έρχεται στιγμή που ο ανώτερος άνθρωπος φωνάζει “ΦΤΑΝΕΙ!”. Και αυτή η στιγμή ήρθε.

Επιτέλους, θα τελειώσουμε με τον λεηλατητικό πολτό που λέγεται μέση τάξη. Οι πειθήνιοι και συνεργάσιμοι θα ενωθούν μαζί μας για να κυριαρχήσουμε, ενώ το ίταμο κεφάλι των υπολοίπων θα συνθλιβεί και θα οδηγηθούν στη βάση της πυραμίδας, στη φυσική θέση του κατεργάρη λεηλατητή που με πόνο, αίμα και ιδρώτα θα πληρώσει τα εγκλήματά του εις βάρος των καλυτέρων του.

ΘΑ ΝΙΚΗΣΩΜΕΝ!

11/10/2011

Για την εκλογίκευση του κατώτατου μισθού

Η σοσιαλφιλελεύθερη κυβέρνηση έδειξε επιτέλους πυγμή και με σιδερένια φτέρνα συνέτριψε το κεφάλι των κλαδικών συνδικαλιστών. Επιτέλους ο εργοδότης, ο στρατηγός της ανάπτυξης παίρνει την ισχύ στα χέρια του και ελεύθερα πλέον μπορεί να επιβάλλει και να κάνει enforce  την εργασιακή ηθική στην οκνηρή, μη δημιουργική τάξη. Η κατάργηση του υποχρεωτικού ωραρίου (εφόσον ο στρατηγός της ανάπτυξης, ο εργοδότης, δουλεύει εικοσάωρα, οι στρατιώτες του εργαζόμενοι οφείλουν να δουλεύουν εξίσου, αν όχι περισσότερο) και η καθιέρωση των ημερησίων συμβάσεων (επειδή κάθε μέρα είναι μοναδική) δεν καθιερώθηκαν ακόμα, αλλά μπορούμε να ελπίζουμε.

Εκείνο που πρέπει να εκλογικεύσουμε πλέον είναι ο κατώτατος μισθός. Είναι γνωστό ότι η ύπαρξη κατώτατου μισθού δημιουργεί στρεβλώσεις στην αγορά, εντείνει την ανεργία και ανταμείβει την ήσσονα προσπάθεια. Ωστόσο θα πρέπει να είμαστε ρεαλιστές! Όσο κι αν θα ήταν ευχάριστο η οκνηρή τάξη να ψοφήσει μέσα στην βρώμα και στην πείνα όπως της αξίζει, αφήνοντας το μεγάλο playground της γης στην πλήρη διάθεση των ανδροπρεπών John Galt, θα πρέπει να παραδεχθούμε ότι αυτό δεν μπορεί να γίνει γρήγορα και απότομα. Επιπλέον, δυστυχώς, μας είναι ακόμα απαραίτητοι, δεδομένου ότι οι αυτοματισμοί και η τεχνητή ευφυϊα δεν τους έχει ακόμα οδηγήσει σε redundancy.

Θα πρέπει λοιπόν να καθοριστεί ένα στάνταρ ελαχίστων παροχών, οι οποίες θα συντηρούν τις οκνηρές τάξεις για όσο διάστημα μας είναι αναγκαίες και οι οποίες θα μπορούν να τεκμηριωθούν σαν παροχή ελαχίστου κοινωνικού εισοδήματος, όπως προτείνουν οι συναγωνιστές της σώφρονος αριστεράς. Θα πρέπει αυτές οι αποδοχές να καλύπτουν τα απαραίτητα προς διαβίωση των οκνηρών τάξεων αλλά μόνο και μόνο αυτά. Εκεί είναι το μόνο λογικό όριο μισθού.

Μια δίαιτα χιλίων διακοσίων θερμίδων για κάθε μέρα, μια αλλαξιά ρούχα και παπούτσια το χρόνο και τα έξοδα για ενοίκιο τριών τετραγωνικών σε μοιρασμένο δωμάτιο είναι το ορθό κατώτατο όριο των ελαχίστων παροχών. Αυτό θα το καθορίσουμε κατόπιν έρευνας μεταξύ των μεταναστών, οι οποίοι θα μπορούσαν να δώσουν μαθήματα λιτότητας, οικονομίας και πειθαρχίας στους κακομαθημένους ντόπιους. Τυχόν επιπλέον παροχές θα πρέπει να καθορίζονται κατόπιν ελεύθερης συμφωνίας εργαζομένου και εργοδότη.

Εννοείται ότι στην περίπτωση που ο εργοδότης, χρησιμοποιώντας οικονομίες κλίμακος, παρέχει στον εργαζόμενο όλα τα παραπάνω, ο μισθός θα είναι θέμα πλήρως ελεύθερης διαπραγμάτευσης και θα μπορεί να είναι και μηδενικός ή αρνητικός (π.χ. για μαθητευόμενους, οι οποίοι θα αποδίδουν συμβολικό τίμημα για την εκπαίδευσή τους).

Ελπίζω οι ρηξικέλευθες προτάσεις μου να τύχουν της δέουσας προσοχής.

 

02/10/2011

Αγαπάμε-Στηρίζουμε-Αγοράζουμε προϊόντα πολυεθνικών και μόνον!

Αυτές τις μέρες, με ιδιαίτερη ανησυχία, παρακολουθώ τον εμπορικό κόσμο της χώρας να ανασταίνει παλιές, ξεπερασμένες καμπάνιες του στύλ “Αγοράζω Ελληνικά”. Δυστυχώς κάποιοι ανεγκέφαλοι, κακοπροαίρετοι και ντόπιοι λεηλατητές πήραν στα σοβαρά σοσιαλιστικές, λαϊκιστικές εθνικιστικές αρλούμπες προ εικοσαετίας.

Αυτές οι αρλούμπες θα ήταν απλώς γελοίες, αν δεν ήταν τόσο επικίνδυνες.

Κατ’αρχάς επιθυμούν να επιστρέψουν την κοινωνία μας σε πρωτόγονες καταστάσεις προ ελεύθερης αγοράς, τότε που επικρατούσαν πρωτόγονες θεωρίες όπως αυτή του μερκαντιλισμού, η οποία έτεινε προς περιορισμό των εισαγωγών, μια θεωρία ασκούμενη απο το προσωποκεντρικό, αυταρχικό καθεστώς του Λουδοβίκου του 14ου. Είναι σαφής η απειλή απέναντι στην κοινοβουλευτική δημοκρατία και είμαστε τυφλοί που δεν το αντιληφθήκαμε νωρίτερα.

Επιπλέον, και όχι λιγότερο απειλητικά, οι κραυγές για το “ψωνίζουμε ελληνικά” ενισχύουν τον εθνικισμό, με τα γνωστά ολέθρια αποτελέσματα τόσο στα ανθρώπινα δικαιώματα, όσο και στην ελεύθερη διακίνηση εργαζομένων, εμπορευμάτων και ιδεών που είναι η βάση της ανοιχτής κοινωνίας και της ελεύθερης αγοράς.

Σας συστήνω επίσης το ακόλουθο κείμενο που με γενναιότητα αποκαλύπτει τα βρώμικα μυστικά των ελληνικών εταιρειών παραγωγής: (fotisk.posterous.com/73540133)

Το τελευταίο καιρό διαβάζω διάφορα αφελή που μου στέλνουν με ηλεκτρ ταχυδρομείο για τη στήριξη των ελληνικών προϊόντων. Επειδή έχω πικρή εμπειρία απο το τι είναι και τι δεν ειναι εγχώριο προΙόν, ειπα να γράψω πέντε λόγια, επειδή οι υπεραπλουστεύσεις που διαβάζω μπορει να κάνουν ζημιά σε εκατοντάδες ελληνες που θα χάσουν τη δουλειά τους, απο ένα κύμα καταδίωξης.
Πριν τέσσερα χρόνια εφυγα απο μια πολυεθνική που έχει εργοστάσια στην Ελλάδα και απασχολεί εκατοντάδες ατομα και πήγα σε μια εταιρεία ελληνικής ιδιοκτησίας, που μου έκανε μια δελεαστική πρόταση. Ειδα και επαθα σε αυτο τον ‘ελληνα’ εργοδότη, ώσπου πριν ένα χρόνο βρήκα την ευκαιρία και μεταπήδησα σε μια τριτη εταρεία. Ειναι και αυτή ελληνικής ιδιοκτησίας, αλλά σοβαρή και κάνει εξαγωγές. Εχοντας αυτη τη διαδρομή, μπορώ να μοιραστώ μαζί σας μερικές σκέψεις, για να μην καταπιείτε αμάσητα αυτα που λενε αφελείς ή κάποιοι που έχουν συμφέροντα.
Τι θα πει ‘ελληνική εταιρεία και ελληνικά προϊόντα’;
Η εμπειρία μου απο την εταιρεία που έφυγα πέρυσι ήταν σκληρή. Ο έλληνας ιδιοκτήτης ήταν περισσότερο τυχοδιώκτης και λιγότερο επιχειρηματίας. Εφτιαξε ένα μικρό εργοστάσιο παίρνοντας συνεχώς κρατικές επιδοτήσεις,(απαπα!) που δεν μπορώ να ξέρω αν όλες επενδύθηκαν στην επιχείρηση. Αντι να ασχολείται με το πώς θα κάνει καλύτερο προϊόν, αφιέρωνε το περισσότερο χρονο να κάνει καταγγελίες εναντίον των ανταγωνιστών του. Είχε πάρει και πολλά τραπεζικά δάνεια, που δεν μπορουσε να αποπληρώσει , οπότε νοιωθαμε τη πίεση μιας έκκρυθμης κατάστασης (ΦΡίΚΗΝ!).
[…]

Δεν ειμαι ειδικός στο marketing, αλλά καταλάβαινα ότι γινόταν με γιουρούσια και ξαφνικές ιδέες που ερχονταν στο αφεντικό. Οι ιδέες , τις πιο πολλές φορές, εμεναν στη σύλληψη.

[…]

Για τους 5 φίλους πουναι ανεργοι
Οσοι έχουμε δουλεψει περι τα 15 χρόνια στην ελληνική βιομηχανία, έχουμε πολλές παραστάσεις και δεν εχουμε αυταπάτες. Εχω πέντε συμφοιτητές απο το Πολυτεχνείο που είναι άνεργοι. Ενας εκτος  ανησυχεί, γιατι ενώ δουλεύει σε μια καλή βιομηχανία, μαθαίνει για τις επιθέσεις που γίνονται χύμα σε εταιρείες που έχουν παραγωγή στην Ελλάδα , αλλα εχουν πολυεθνικό ιδιοκτήτη.

Στο ονομα λοιπόν αυτών των συναδέλφων και για λογαριασμό όποιων επιστημόνων και μηχανικών έχουν μείνει άνεργοι, θέλω να κάνω μια έκκληση: να ειμαστε προσεχτικοί στις ανώνυμες καταγγελίες που βοηθάνε -οπως νομίζουν-  τα ελληνικά προϊόντα. Τι θαπρεπε να κάνουμε; Να γίνουμε πιο απαιτητικοί. Να ζητάμε να ενισχυθουν τα προϊόντα που παράγονται στην Ελλάδα απο σοβαρές εγκαταστάσεις και βιομηχανίες.

[…]
Οι περισσότερες απο αυτές τις βιομηχανίες που πωλήθηκαν σε διεθνείς εταιρείες, συνεχίζουν να λειτουργουν. Τι θα κάνουμε τώρα; Θα τιμωρήσουμε τους έλληνες εργαζόμενους, επειδή οι έλληνες ιδιοκτήτες πούλησαν αυτές τις επιχειρήσεις; Στην τυποποίηση ελαιολαδου λχ, στις τηλεπικοινωνίες, στην καπνοβιομηχανία, οι εργοδότες με τα περισσότερα ατομα προσωπικού ειναι διεθνείς εταιρείες που αγόρασαν τα εργοστάσια απο ελληνες επιχειρηματίες. 
Να είμαστε πολύ προσεχτικοί έπίσης οταν θεωρούμε ελληνικό ένα εργοστάσιο των 40 εργαζομένων, ενώ θεωρούμε ‘κακό’ ένα ανταγωνιστικό εργοστάσιο των 1000 εργαζομένων, επειδή πουλήθηκε σε διεθνή όμιλο. Αν κάνουμε τώρα προπαγάνδα υπέρ του εργοστασίου των 40 εργαζομένων, τι θα γίνει αν αυτό αύριο πουληθεί σε καποια άλλη πολυεθνική εταιρεία, όπως έχει γίνει πολλές φορές μέχρι τώρα;

[…]

Στο σημειο αυτο πρέπει να πούμε  ότι σαν υπεύθυνοι πολίτες, πρέπει πρώτα απόλα να κυτάζουμε το συμφέροντά μας, δηλαδή να αγοράζουμε εκείνα τα προϊόντα που έχουν συμφέρουσα τιμή και καλή ποιότητα. Δεν έχει έννοια να στηρίζουμε προϊόντα που εμφανίζονται σαν ελληνικά, που έχουν αμφίβολη ποιότητα και οχι καλή τιμή.
[…]

.Παράλληλα όμως να διαμορφώσουμε ένα πλαίσιο, που να ειναι ελκυστικό για διεθνείς εταιρείες, που θα λειτουργούν εργοστάσια στην Ελλάδα , γιατι -τώρα πια- μονο αυτές μπορουν να κάνουν τέτοιες επενδύσεις στη χώρα μας. Ετσι λειτουργεί  η παγκόσμια οικονομία στη δεκαετία 2010-2020. Η Ελληνική οικονομία,  που βρίσκεται στη χειρότερη θέση στο παγκόσμιο χάρτη, δεν θα οφεληθεί σε τίποτε απο παλιομοδίτικες ‘πατριωτικές’ κινήσεις, που ειναι εκτός τόπου και χρόνου. (έΞΟΧΟΝ!)

Αντί να αγοράζουμε λοιπόν προϊόντα μικρών βιομηχανιών επειδή είναι “ντόπια”, παραβλέποντας το γεγονός ότι είναι πιο ακριβά, χειρότερης ποιότητας και αντίγραφα προϊόντων πολυεθνικών εταιρειών, θα πρέπει με θάρρος να αγοράζουμε αυθεντικά προϊόντα ξένων εταιρειών που παράγονται με στάνταρ ποιότητας (πως αλλιώς θα γινόντουσαν οι εταιρείες πολυεθνικές;) και να ενεργήσουμε σαν κράτος προκειμένου να προσελκύσουμε και άλλες πολυεθνικές στη χώρα. Η δημιουργία ειδικών ζωνών απασχόλησης μειωμένου εργατικού, ασφαλιστικού και φορολογικού κόστος θα έκανε θαύματα σε αυτή την περίπτωση.

Έχουμε την ΤΟΛΜΗ να το κάνουμε αυτό;