Archive for ‘Θαυμαστος καινούριος κόσμος’

07/11/2012

Από το στόμα των ιδεολόγων της λεηλασίας, μια εξαιρετική πρότασιν!

Δεν έχομεν χρείαν μαρτύρων! Οι ιδεολόγοι της λεηλασίας, οι βορβορώδεις κουμουνιστές, συκοφαντώντες και παρασιτώντες εις βάρος της δημιουργικής αριστοκραατίας του πνεύματος, δυσφημώντες ηττώνται! Παραδέχονται και ομολογούν τη ληστεία που οι λεηλατητικές τάξεις των εργαζομένων ασκούν εις βάρος των ευεργετών εργοδοτών, ενώ ομολογούν τον ορθό μισθό που πρέπει να παραχωρώμεν εις τα κρέατα:

Αντιγράφω από τον βρωμερό τους ιστότοπο την ΟΡΘΟΤΑΤΗ και ΔΙΚΑΙΟΤΑΤΗ πρότασίν των και την ομολογία της ΛΗΣΤΕΙΑΣ που υφίσταται ο ΕΥΕΡΓΕΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ ΕΡΓΟΔΟΤΗΣ:

“«Το ωράριο εργασίας έτσι όπως εφαρμόζεται σε παγκόσμιο επίπεδο, έχει ένα τεράστιο πρόβλημα: Στη διάρκειά του περιλαμβάνεται παραγωγικός και μη παραγωγικός χρόνος. Αυτό σημαίνει ότι το κεφάλαιο πληρώνει μισθό για μη παραγωγικό χρόνο, κατ’ ουσία μη εργάσιμο. (ΟΜΟΛΟΓΟύΝ ΤΗΝ ΚΛΟΠΗΝ, ΟΙ άΘΛΙΟΙ!)

Τα προβλήματα από την ισοπεδωτική αμοιβή του χρόνου εργασίας χωρίς να ξεχωρίζεται ο παραγωγικός από τον μη παραγωγικό, είναι τεράστια. Δημιουργεί εργαζόμενους νωθρούς που γνωρίζουν ότι θα πληρωθούν και για τον μη παραγωγικό χρόνο.

Αυτό το καθεστώς είναι η νομιμοποίηση της τεμπελιάς και της απαίτησης των εργαζομένων να πληρώνονται και χωρίς να δουλεύουν, πράγμα απαράδεκτο. Σε τελική ανάλυση το όλο σύστημα πριμοδοτεί αυτούς που θέλουν να πληρώνονται χωρίς να δουλεύουν.
 

Είναι φανερό λοιπόν ότι μέσα στον εργάσιμο χρόνο υπάρχει μία διάσπαση ανάμεσα σε παραγωγικό και μη παραγωγικό χρόνο (*) και αυτό είναι μία σοβαρή αντίφαση που πρέπει να λυθεί γιατί παράγει την εξής αδικία: Ο εργαζόμενος στην πραγματικότητα δεν πληρώνεται μόνο για όσο δουλεύει αλλά και για όσο δε δουλεύει.

Το κεφάλαιο πληρώνει όχι μόνο την απόδοση αλλά και τη μη απόδοση! Οι εργαζόμενοι που είναι παραγωγικοί με το σύστημα αυτό αδικούνται αφού μεταφέρεται μέρος του πλούτου που παράγουν σε αυτούς που δε δουλεύουν για να πληρωθούν. Παράλληλα, όλοι μαζί οι εργαζόμενοι εκμεταλλεύονται το κεφάλαιο αφού το εξαναγκάζουν να πληρώνει και τον μη παραγωγικό χρόνο.


Είναι λοιπόν πολλαπλές οι αδικίες σε βάρος του κεφαλαίου και πρέπει να εξαλειφθούν. Ο πιο σωστός τρόπος για να διορθωθούν οι αδικίες είναι να καθιερωθούν οι στιγμιαίες συμβάσεις μιας ώρας που ανανεώνονται αυτομάτως όσο ο εργοδότης θέλει σε αντικατάσταση όλων των συλλογικών συμβάσεων με παράλληλη εφαρμογή του «ωραρίου μπάσκετ».

Το ωράριο του μπάσκετ είναι ο πραγματικός χρόνος παιχνιδιού. Κάθε δευτερόλεπτο ή και δέκατο δευτερολέπτου που δεν παίζεται πραγματικό παιχνίδι δεν καταγράφεται ως χρόνος παιχνιδιού ή αλλιώς ως χρόνος εργασίας των παικτών.

 

Όπως στο μπάσκετ λοιπόν, έτσι και στις υπόλοιπες επιχειρήσεις πρέπει να καθιερωθεί η αμοιβή μόνο του παραγωγικού χρόνου εργασίας. Έτσι ο καθένας θα αμείβεται μόνο για τον πραγματικό χρόνο εργασίας κάτι που είναι δίκαιο και για το κεφάλαιο και για τους εργαζόμενους.

 

Οι επιστήμονες και τα πανεπιστήμια με τις μεταρρυθμίσεις που γίνονται στο αντικείμενό τους, πρέπει να μελετήσουν και να βρουν τα ηλεκτρονικά και βιοενεργειακά τεχνολογικά μέσα για το διαχωρισμό και τη μέτρηση του πραγματικού χρόνου παραγωγικής εργασίας των εργαζομένων, ανάλογα με το είδος της δουλειάς.
Μια απλή εμβάθυνση του ωραρίου μπάσκετ φανερώνει ότι με το σημερινό ισοπεδωτικό ωράριο οι εργαζόμενοι υπεραμείβονται αφού πληρώνονται και για νεκρούς χρόνους. Με το «ωράριο μπάσκετ» αυτό θα εξαλειφθεί και θα πληρώνονται κανονικά.

Για να βρούμε την πραγματική αμοιβή ανά ώρα πραγματικής και όχι ονομαστικής εργασίας πρέπει να βρούμε με τη χρήση των νέων τεχνολογιών που τα πανεπιστήμια θα προμηθεύσουν στο κεφάλαιο, το ποσοστό χρόνου που είναι μη παραγωγικός και να τον αφαιρέσουμε από το ωράριο. Αν π.χ. το 30% του χρόνου εργασίας είναι μη παραγωγικός, πρέπει να μειώσουμε σε πρώτη φάση και τις αμοιβές κατά 30%. Παράλληλα όμως το κεφάλαιο θα πρέπει να αποζημιωθεί για τις ώρες που το απασχόλησε ο εργαζόμενος χωρίς να παράγει. Έτσι θα αφαιρεθεί η υπεραμοιβή των εργαζομένων για εργασία που δεν κάνουν και θα αποκατασταθεί η πραγματική ισοτιμία αμοιβής και πραγματικής εργασίας.
Το αποτέλεσμα αυτό πρέπει να αναγνωρισθεί ως πραγματική βάση αμοιβής της παραγωγικής εργασίας. Με το «ωράριο μπάσκετ» θα μετράται μόνο ο πραγματικός χρόνος εργασίας ο οποίος και θα αμείβεται.
Αυτό θα αποκαλύψει τη γιγάντια κλοπή που κάνουν σήμερα οι εργαζόμενοι σε βάρος του κεφαλαίου. Επί πλέον, από ιστορική άποψη, θα αποκαλυφθεί ότι η εργατική τάξη χρωστά στο κεφάλαιο σωρευτικά ανά τους αιώνες, τρισεκατομμύρια και τετράκις εκατομμύρια κλεμμένες ώρες και μέρες εργασίας από τον μη παραγωγικό χρόνο τον οποίο πληρωνόταν.

Εννοείται βέβαια ότι, εκτός της μη πληρωμής του μη παραγωγικού χρόνου, πρέπει να καθιερωθεί κλίμακα αποζημίωσης του κεφαλαίου από τους εργαζόμενους για τον μη παραγωγικό χρόνο που το απασχολούν στη θέση εργασίας που καταλαμβάνουν. Η κλίμακα αυτή δεν μπορεί να είναι αυθαίρετη αλλά να αντιστοιχεί στη δέσμευση κεφαλαίου που κάνει ο εργαζόμενος όση ώρα προσπαθεί να συμπληρώσει τον παραγωγικό χρόνο του. Πρέπει να υπολογισθούν η απόσβεση και τα προσδοκώμενα (διαφυγόντα) κέρδη για κάθε ώρα και να πολλαπλασιάζεται με τον χρόνο που ήταν μη παραγωγικός. Το αποτέλεσμα θα αφαιρείται από την αμοιβή αφού ο εργαζόμενος όλο αυτό τον χρόνο στέρησε αναίτια το κεφάλαιο από την αποδοτική λειτουργία του.

Παράδειγμα
Αν ένας εργαζόμενος σε 8 ώρες εργασίας έκανε παραγωγικό χρόνο 6 ωρών, θα δικαιούται να πληρωθεί 6 ώρες δηλαδή του αφαιρούνται 2 ώρες. Κατόπιν για τις μη παραγωγικές 2 ώρες που απασχόλησε (σκλάβωσε επακριβώς) το κεφάλαιο και δεν το άφησε να είναι παραγωγικό, θα υπολογισθεί σε βάρος του ένα ποσό διαφυγόντων κερδών ίσο με 2 ώρες [υπολογίζεται το κέρδος (υπεραξία) επί του μισθού σε100% για κάθε μονάδα χρόνου]. Τέλος θα του καταλογισθεί επί πλέον ένα ποσό ½ της ώρας για την απολεσθείσα ηθική και υλική απαξίωση του κεφαλαίου [με βάση μια σχέση προστιθέμενης αξίας προς μεταβιβαζόμενο σταθερό κεφάλαιο στο προϊόν 75:25]. Δηλαδή συνολικά από τις 8 ώρες εργασίας θα υπολογισθούν ως χαμένος χρόνος εργασίας για το κεφάλαιο: 2+2+1/2=4½ ώρες. Αυτές τις αφαιρούμε από τις 8 θεωρητικές ώρες εργασίας που δέσμευε ο εργαζόμενος τη θέση εργασίας και το κεφάλαιο. Τελικά ο εργαζόμενος πρέπει να πληρωθεί για τις εναπομένουσες 3½ εργάσιμες ώρες. Έτσι θα υλοποιηθεί η αρχή «ο καθένας να αμείβεται ανάλογα με την (πραγματική) εργασία του!
Η αδικία και η ανισότητα σε βάρος του κεφαλαίου είναι αυταπόδεικτη. Με την ισχύουσα σήμερα εργασιακή νομοθεσία ο εργαζόμενος θα πληρωθεί για 8 ώρες αντί για 3½, δηλαδή 128,57% παραπάνω από όσο πρέπει»!

Αν μεταφραστούν σε χρήμα όλα αυτά, σημαίνει ότι για κάθε 800 ευρώ μηνιαίο μισθό (για 48ωρη εβδομαδιαία εργασία), τα 350 είναι η πραγματική αμοιβή που πρέπει να λαμβάνει ο εργαζόμενος και τα 450 είναι κλεμμένη αμοιβή ή υπεραμοιβή από το κεφάλαιο. Με βάση αυτόν τον υπολογισμό ο μέσος μισθός στην Ελλάδα πρέπει να διαμορφωθεί από 800 ευρώ στα 350 και ο κατώτερος μισθός νεοπροσλαμβανομένου από 580 στα 250 ευρώ».

ΤΙ ΧΡΕίΑΝ έΧΟΜΕΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ;
ΤΕΛΟΣ ΣΤΗΝ ΤΥΡΑΝΝΙΑ ΤΩΝ ΑΠΛΥΤΩΝ!
ΒΟΥΡΔΟΥΛΑ ΚΑΙ ΚΝΟΥΤΟ ΣΤΟΥΣ ΑΠΛΥΤΟΥΣ!
29/09/2012

Flat tax στους ελεύθερους επαγγελματίες, ένα εξαιρετικό και εμπνευσμένο μέτρο!

Ως νεοφιλελεύθερος, είμαι θιασώτης των μέτρων που προάγουν την αποτελεσματικότητα και τη δικαιοσύνη. Ως εκ τούτου, είμαι οπαδός των δίκαιων φόρων όπως του flat tax, του σταθερού ποσοστού φόρου επί του εισοδήματος, του φόρου κατανάλωσης και του φόρου σταθερού ποσού.

Χαίρομαι δε που η φιλελεύθερη κυβέρνησή μας ξεκίνησε την εφαρμογή flat tax από τους ελευθέρους επαγγελματίες. Το σχετικά υψηλό ποσοστό είναι, για εμένα μια πινελιά μεγαλοφυϊας, μιας μεγαλοφυϊας που μόνον εμείς οι φιλελεύθεροι κατέχουμε και γι’αυτό το σύστημά μας είναι το μόνο επικρατούν και μέλλον επικρατήσει στην ανθρωπότητα. Με αυτό το ποσοστό τα μικρομάγαζα των μόνο κατ’όνομα “ελευθέρων επαγγελματιών”, οι οποίοι ανήκουν στην λιγδερή και άπλυτη μάζα των λεηλατητικών ανθρωπαρίων, θα αναγκαστεί να τεθεί υπό την ηγεσία και την πεφωτισμένη ηγεμονία των μεγάλων επιχειρηματιών και δημιουργικών ανθρώπων ως έμψυχα εργαλεία και υποτακτικοί, όπως είναι η φυσική των θέση.
Ο Άτλας τινάζει τους ώμους γι’αλλη μια φορά και με τη σιδηρά του φτέρνα συνθλίβει τους ρυπαρούς λεηλατητές!

Συγχαρητήρια στην φιλελεύθερη δεξιά, τον τρίτο δρόμο και την υπεύθυνη αριστερά!

Συνεχίστε!

02/12/2011

Μια οικολογική, συμπονετική και φιλελεύθερη λύση για τα περιψήματα των οκνηρών τάξεων.

Ζούμε ιστορικές εποχές φίλοι μου! Δύο και πάνω σκοτεινοί αιώνες κυριαρχίας των οκνηρών τάξεων φτάνουν στο τέλος τους. Οι πεφωτισμένοι δημιουργοί, οι τολμηροί σκαπανείς της επιχειρηματικότητας και οι ηγέτες αποτίναξαν από πάνω τους τον χυδαίο ζυγό του Ιακωβινισμού και το πρωτόγονο πολίτευμα της δημοκρατίας. Ο Άτλας επαναστάτησε, ετίναξε τους ώμους και γκρέμισε το σάπιο οικοδόμημα της αδίκου ισότητας και της διαστροφικής αλληλεγγύης.  Ελευθερία, αξιοκρατική ανισότης και πεφωτισμένος εγωϊσμός, αυτά είναι τα νέα ιδανικά μας.

Ξέρω ότι πολλοί σοσιαλφιλελεύθεροι, δικαίως μάλιστα, επιθυμούν να αποδώσουν στις ρυπαρές μάζες των οκνηρών τα επίχειρα της κακίας τους, να συνθλίψουν με την υπεράνθρωπη φτέρνα τους τα κεφάλια των κουμουνιστών, των εργατών με τα βρωμερά χνώτα και των λυμφατικών ποντικογραφιάδων. Φίλοι μου, σας κατανοώ απολύτως, αισθάνομαι και εγώ την δίκαια οργή του ισχυρού που υπέφερε κάτω από τη φτέρνα της ποταπής μειοψηφίας. Ωστόσο, θα πρέπει να δώσουμε τόπο στην οργή και να γευθούμε την εκδίκησή μας κρύα και νοστιμότερη.

Γνωρίζω ότι όλοι θα θέλατε να δείτε τις οκνηρές τάξεις να ψοφολογάνε στην πείνα, τη βρωμιά και την αρρώστια, όπως δικαίως τους αξίζει. Θα πρέπει όμως να είμαστε μεγαλόψυχοι στη νίκη. Οι θάνατοι απο την πείνα θα γεννήσουν μάρτυρες, και ακόμα χειρότερα, αρχηγούς μεταξύ των οκνηρών τάξεων. Θα θέλατε να γεννηθεί ένας Λένιν; Ένας Στάλιν; Ένα απείθαρχο γύναιο σαν τη Ρόζα Λούξεμπουργκ; Όχι, κύριοι! Όσο οι οκνηροί θεωρούν ότι δεν έχουν να χάσουν τίποτε άλλο από τις αλυσίδες τους -τις απαραίτητες για τη ζωώδη φύση τους- θα τσινάνε.

Θα πρέπει να δείξουμε ένα καλύτερο πρόσωπο. Και σε αυτό σύμμαχοι μας και δάσκαλοί μας είναι οι σύμμαχοί μας της ελλόγου αριστεράς, τη στιγμή που τα ζωντόβολα της οκνηρης τάξεως πονήρεψαν και δεν υποτάσσονται στον χριστιανισμό (ο οποίος επιπροσθέτως περιέχει και ορισμένα στοιχεία τα οποία θα μπορούσαν να παρερμηνευθούν εναντίον μας). Ήδη, συνειδητά ή όχι, ο νέος τρόπος ζωής που προτείνουν οι οικολόγοι και στελέχη της σώφρονος αριστεράς διευκολύνουν τα μέγιστα την πειθάρχηση και την επαναφορά των πληβείων στην πενία, την υποταγή και την δουλική θέση που δικαίως αξίζουν.

Με πρόσχημα την έλλειψην υγρών καυσίμων και την μόλυνσιν του περιβάλλοντος θα καταστήσουμε την αυτόνομη κινητικότητα των κρεάτων κατά το δυνατόν μικρότερη. Θα μπορούμε, δια των μέσων μαζικής μεταφοράς να ελέγχομεν τις συνήθειές των, τους τόπους κατοικίας των και τις συνθήκες εργασίας των. Θα τους κατευθύνωμεν δε εις μέσα όπως το ποδήλατον και η πεζοπορία, κατάλληλα μόνο για παιδιά, καθώς το ψυχολογικόν μήνυμα θα είναι σαφέστατον: οι πληβείοι οφείλουν να είναι πάντοτε κηδεμονευόμενοι, ετεροκαθοριζόμενοι και τυπικοί εις το ωράριόν των.

Δια της οικολογίας επίσης θα επιβάλλωμεν εις τους πληβείους χορτοφαγικήν διατροφήν, η οποία δια της ελλείψεων βιταμινών, λίπους και ευκόλως παρεχόμενων πρωτεϊνών,μετάλλων και σακχάρων θα τους καταστήσει πιο βραδύνοες, πειθήνιους και ελέγξιμους ενώ θα μειώσει το προσδόκιμον επιβίωσης τους.  Οι επιστήμονές μας θα χρειαστεί, τουλάχιστον στην αρχή, να πείσουν τους πληβείους για την ορθότητα της διατροφής που θα τους επιβάλλωμεν.

Θα μπορέσωμεν επιπλέον να λευκάνωμεν, ή μάλλον να πρασινίσωμεν την φήμη των οικοτροφείων και των πληβειακών υπνωτηρίων. Οι πληβείοι θα δεχθούν με χαρά, κατόπιν της σχετικής αριστερής-οικολογικής κατηχήσεως να ζουν κατά δεκάδες εις υπνωτήρια τα οποία θα τους προσφέρουν “χαμηλό αποτύπωμα άνθρακα”, “κοινωνική ζωή” και “φθηνή οικολογική διαβίωση”. Φυσικά δια των “φόρων άνθρακος”, η κινητικότητα και οι ανέσεις θα περιορίζονται μόνο στις δημιουργικές ελίτ, οι οποίες δεν θα αναγκάζονται να υφίστανται τις δυσχέρειες που συναντούν τώρα, λόγω της ανάγκης να μοιραστούν πόρους με τις άπλυτες μάζες.

Τα πάντα είναι θέμα παρουσίασης, αγαπητοί μου. Θα πρέπει να δείξουμε τη συμπόνια μας, οικολογικά και φιλελεύθερα. Μόνο έτσι θα εξασφαλισθούμε από την πιθανή βία των πληβείων.

Διπλωματία αγαπητοί μου, είναι να λέτε “καλό σκυλάκι” μέχρι να πιάσετε πέτρα.

 

28/10/2011

Το μεγάλο “ΝΑΙ!” και πως αυτό είναι ανώτερο του “ΟΧΙ”

Πριν από 71 χρόνια, ένας λαϊκιστής και σοσιαλφασίστας δικτάτορας υποκύπτοντας στον γλοιώδη πολτό των άπλυτων εργαζομένων και της χύδην μάζας του όχλου είπε το “Όχι” στην επιθυμία των Ιταλών να περάσουν ειρηνικά από τη χώρα και να εγκαθιδρύσουν μια ευρωπαϊκή διοίκηση που θα ξερρίζωνε τον ολέθριο ιακωβινισμό και θα ενέτασσε τη χώρα σταθερά στις χώρες της δύσης. Αποτέλεσμα; Μια σκοτεινή περιπέτεια δεκαετίας, διαταραχές της αγοράς που οδήγησαν τον πληθυσμό στη λιμοκτονία και ραγδαία άνοδος της επιρροής των φρικτών κουμουνιστικών ιδεών η οποία θα μας οδηγούσε στο αποτρόπαιο κομμουνιστικό παραπέτασμα αν δεν βοηθούσε δραστικά η Αμερική του Μίλτον Φρήντμαν και της Έυν Ράντ, η Αμερική του Φιλελευθερισμού και την Ελεύθερης αγοράς!

Σήμερα, ο εκλεγμένος πρωθυπουργός της χώρας διορθώνει τα λάθη του, καλοδέχεται τους φίλους Γερμανούς που πάντοτε και διαχρονικά ήθελαν το καλό μας, επανορθώνοντας το προ εβδομηκονταετίας ολέθριον λάθος του λαϊκιστού δικτάτορα, του όχλου και των κουμουνιστών, πρωτοπόρος στον δρόμο μιας Νεας Τάξης Πραγμάτων!

Ζήτω η παγκοσμιοποίησις!

20/10/2011

Υπέροχος Τέλλογλου!

Επιτέλους, δεν είμαι μόνος! Η ιστορία θα με δικαιώσει! Το επιβεβαιώνει και ο κορυφαίος δημοσιογράφος Τάσος Τέλλογλου!

Αν ετσι γίνουν τα πράγματα φυσικά θα χρειαστεί και μία νέα πολιτική αρχή. Η κυβέρνηση Παπανδρέου θα είναι η κυβέρνηση στα χέρια της οποίας «εσκασε η χώρα» αλλά και η κυβέρνηση εκείνη που εξ αιτίας των δόσεων τόλμησε να γκρεμίσει το κρατος των μικρών ιδιοκτητών, όπως είχε δημιουργηθεί μετά το ο. Αυτοί είναι οι «πελάτες» του παλιού πολιτικού συστήματος.

Αλλά ποιο είναι το καινούργιο; Ουδείς γνωρίζει. Η νέα κυβέρνηση είτε προκύψει από εκλογές ειτε όχι θα οδηγήσει τη χώρα μέσα από τις συμπληγάδες και της τυπικής πτώχευσης. Για να είναι βιώσιμη δεν θα πρέπει να στηρίζεται στη συμμαχία μικροιδιοκτητών και δημοσίων υπαλλήλων, ουτε στο κράτος που διαλύθηκε τις προηγούμενες μέρες. Θα χρειαστεί ένα νέο εκπαιδευτικό και δικαστικό σύστημα

Τα ψήγματά του βρίσκονται στην τελευταία εκθεση της τρόικας. Την υλοποιησή του θα αναλάβει να υλοποιήσει ένα νέο κρατος που θα οικοδομήσουμε με τη βοήθεια των εταίρων μας.

 

Υπέροχος! Επιτέλους το κράτος, από όμηρος των συντεχνιών και των λιγδερών πληβείων, θα γίνει η σιδερένια φτέρνα που θα λιώσει την αυθάδεια τους και θα τους επαναφέρει στη φυσική τους θέση. Η δικαιοσύνη επιτέλους θα ανέχεται τη δημιουργική παράκαμψη των νόμων από τη δημιουργική ελίτ και θα αφαιρεί την ελευθερία από τους αυθάδεις υπανθρώπους. Η εκπαίδευση θα προετοιμάζει ελίτ και υπανθρώπους για τη φυσική τους αποστολή. Οι φίλοι και σύμμαχοί μας απ’έξω θα μπορούν επιτέλους, αντί να παρακαλάνε τους κουμουνιστές κινέζους, να έχουν στη διάθεσή τους εργαζόμενους-κρέατα από την Ελλάδα.

Ω, πως με συγκινείτε, κύριε Τέλλογλου!

Τι υπέροχο όραμα!

Θα το βρείτε όλο ΑΙΔώ!  : http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.8emata&id=95940

 

03/10/2011

Μία σοφή προτροπή των Οικονομολόγων της Τρόικας. Έχουμε το θάρρος να την ακολουθήσουμε;

Την κατάργηση της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, αν δεν υπογραφεί άμεσα καινούργια με μειώσεις μισθών,(ΟΡΘώΣ!) ζήτησαν από τον υπουργό Εργασίας Γιώργο Κουτρουμάνη οι εκπρόσωποι της τρόικας.

Επίσης, ζήτησαν να μην υπογραφεί καμία επέκταση κλαδικών συμβάσεων για τα επόμενα τρία χρόνια.

Ανάμεσα στις δύο πλευρές επήλθε συμφωνία μόνο στο θέμα των Ειδικών Επιχειρησιακών Συμβάσεων Εργασίας και στη δυνατότητα υπογραφής συμβάσεων σε επιχειρήσεις με λιγότερα από 20 άτομα, από Ενώσεις Προσώπων (ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ, ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΝΟΜΕΝ ΜΕ ΤΙΣ ΣΥΝΤΕΧΝΙΕΣ ΤΩΝ ΚΟΥΜΟΥΝΙΣΤΩΝ!).

Για την κατάργηση της Εθνικής Συλλογικής Σύμβασης ο υπουργός Εργασίας ζήτησε να ενημερώσει την κυβέρνηση πριν δώσει κάποια απάντηση, ενώ για το θέμα των κλαδικών ζήτησε να ισχύσουν οι επεκτάσεις μόνο σε αυτές που δεν προβλέπουν αυξήσεις.

«Έσχατο σημείο θράσους» χαρακτηρίζει την πρόταση της τρόικας η ΓΣΕΕ. (ΑίΣΧΟΝ!)

 

Η είδηση από τον αντικειμενικό τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΙ στο http://www.skai.gr/news/greece/article/182179/i-troika-zita-tin-katargisi-tis-ethnikis-sullogikis-sumvasis-ergasias/

Και ήδη έχομεν το πρώτο φιλελεύθερον και θαρραλέον σχόλιο. Αντιγράφω:

Ευτυχώς που υπάρχει η τρόϊκα , μπας και γίνουμε επιτέλους άνθρωποι και απαλλαγούμε από τους συνδικαλιστές. Τα συνδικάτα είναι υπεύθυνα για την κατάντια της χώρας με τους εκβιασμούς που ασκού σε εργαζόμενους και εργοδότες και τη γενικευμένη ανομία που υπηρετούν.
Ας απελευθερωθεί ο εργαζόμενος από τις εντολές των συνδικάτων και ας αφεθεί να διαπραγματεύεται μόνος του και ελεύθερα την αξία του στην αγορά εργασίας. Όχι στο τσουβάλιασμα άξιων εργαζομένων με τεμπέληδες και ανεπρόκοπους.
Κι επειδή όλοι κραυγάζουν κατά των μονοπωλίων, υπάρχει μεγαλύτερο μονοπώλιο από το εργασιακό μονοπώλιο που εκπροσωπείται από μία οργάνωση που περιλαμβάνει όλους τους εργαζόμενους της χώρας και μπορεί να εκβιάζει με απόλυτο τρόπο;

 

Μπράβο κύριε Γιάννη μου, επιτέλους, να λάμψει η αλήθεια. Επιτέλους οι φίλοι μας της Τρόικα δείχνουν πυγμή απέναντι στην συμμορία των λεηλατητών. Ο Καπιταλισμός θα νικήσει!

30/09/2011

Προς τη διαφανή κοινωνία! Ένα νέο, φιλελεύθερο όραμα που όλοι πρέπει να στηρίξουμε!

Η διαφανής κοινωνία είναι ένα σπουδαίο φιλελεύθερο-λιμπερταριανό όραμα για το μέλλον, διατυπωμένο από τον σπουδαίο επιστήμονα και φιλελεύθερο David Brin. Πρόκειται για μια κοινωνία στην οποία δεν υπάρχει απόρρητο και η έννοια της ιδιωτικότητας περιορίζεται στις προσωπικές επαφές και το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα στις αγορές. Είναι εμφανές, ότι μια τέτοια κοινωνία, όπου οι πάντες έχουν πρόσβαση στα πάντα και όπου δεν υπάρχει απόρρητο, θα είναι ότι το καλύτερο για μια ελεύθερη αγορά καθώς οι στρατηγοί της δημιουργίας (επιχειρηματίες, βιομήχανοι, χρηματιστές) θα έχουν στη διάθεσή τους όλα τα δεδομένα προκειμένου να λάβουν αποφάσεις και να απομονώσουν τους απατεώνες freeloaders και looters.

Υπάρχει ο παρανοϊκός φόβος ότι η μείωση της ιδιωτικότητας θα οδηγήσει σε οργουελικές καταστάσεις! Τίποτε το πλέον ψευδές και συκοφαντικό! Σήμερα οι πολίτες βρίσκονται σε πολύ καλύτερη θέση από άποψη δικαιωμάτων και ιδιωτικότητας από ότι οι προηγούμενες γενεές. Η ιδιωτικότητα ίσως να ήταν απαραίτητη σε ανελεύθερα καθεστώτα ή σε ιακωβινικές δημοκρατίες αρπάγων, προκειμένου οι δημιουργικοί άνθρωποι, ως άλλοι Προμηθείς να κρύψουν τη σπίθα της δημιουργίας στην εντεριώνη της μυστικότητας, αλλά σε μια ελεύθερη δημοκρατία χωρίς καταναγκασμούς αλλά με συγκεντρωμένο στα χέρια της το μονοπώλιο της δύναμης, η ιδιωτικότητα της σκέψης και των οικονομικών στοιχείων μόνο τους λεηλατητές, τους απατεώνες και τους ιακωβίνους συνωμότες θα εξυπηρετούσε.

Κάποιοι θα φέρουν ως παράδειγμα των κινδύνων το 1984. Πρώτον, πρόκειται για ένα λογοτεχνικό έργο το οποίο έκανε μια σαφώς αποτυχημένη απόπειρα προβλέψεων για το μέλλον. Δεύτερον, είναι σαφές σε όποιον τον διαβάζει, ότι το πρόβλημα είναι μάλλον το σοσιαλιστικό καθεστώς παρά η έλλειψη ιδιωτικότητας, Επιπλέον, είναι σαφές ότι το έγκλημα του John Winston είναι η ετεροφυλοφιλική του σχέση, ενώ η έννοια της ιδιωτικότητας που θα απομείνει προστατεύει κυρίως τις σχέσεις. Θα αναφερθώ εκτενέστερα στο ζήτημα σε προσεχή άρθρα.

Οι προτάσεις του έγκριτου συνταγματολόγου Ευαγγέλου Βενιζέλου για την πλήρη καταγραφή εσόδων και εξόδων αποτελούν ένα σπουδαίο βήμα στην εγκαθίδρυση της διαφανούς κοινωνίας. Πλέον, όλη η πληροφορία για τα περιουσιακά στοιχεία των πολιτών θα είναι ανοιχτή και διαθέσιμη, έτσι ώστε να γίνεται επισήμανση όλων των λεηλατητών που ζουν διαρπάσσοντας πόρους, οι οποίοι θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν στην ανάπτυξη και τη στήριξη επιχειρήσεων. Θα ήτο δε ευχής εργο αυτή η πληροφορία να διατεθεί επ’αμοιβή βεβαίως και σε εκείνες τις επιχειρήσεις που θα μπορούσαν να κάνουν καλή χρήση αυτών των πληροφοριών.

Θα ήταν επίσης πολύ καλό αυτή η πληροφορία να εμπλουτιστεί και με ιδεολογικές αποχρώσεις, προκειμένου να επισημαίνονται και οι νεοϊακωβίνοι, κομμουνιστές και οπισθοδρομικοί. Η ελεύθερη κοινωνία δεν θα ασκεί τη βαρβαρότητα των γκουλάγκ όπως οι κομμουνιστές. Μια σειρά ατυχών γεγονότων θα εξουδετέρωνε οικονομικά, ίσως και ηθικά τον κρύφιο εχθρό της φιλελεύθερης δημοκρατίας με την λεπτότητα και ακρίβεια νυστεριού.

Το εθνικό κράτος φυσικά θα πρέπει, όσο υπάρχει, να κρατήσει έναν πυρήνα μυστικότητας, ο οποίος δεν θα έχει νόημα ύπαρξης σε μια παγκόσμια διακυβέρνηση, η οποία δια της ισχύος της και των πόρων της δεν θα χρειάζεται τη μυστικότητα. Όσοι ευαίσθητοι φιλελεύθεροι οδύρονται για την απώλεια της ιδιωτικότητας του ατόμου, θα έπρεπε αντί να κλαυθμηρίζουν, να κινούνται ενεργά προς την κατεύθυνση της Παγκόσμιας Διακυβέρνησης, για μια ανοιχτή και διαφανή Νέα Τάξη Πραγμάτων.

27/09/2011

Ας απελευθερώσουμε πόρους – ας τελειώνουμε με την ιδιοκατοίκηση

Αν και το φιλελεύθερο αισθητήριόν μου πονά με την επιβολή επιπλέον φόρων στους κατόχους ακινήτου περιουσίας, με βαθύτερη σκέψη οφείλω να ομολογήσω ότι πρόκειται για μια μη διαισθητικά εμφανή, πλην όμως μεγαλοφυή ιδέα του σοσιαλφιλελεύθερου Κινήματος που κινείται, έστω και δια την πλαγίας οδού προς την κατεύθυνση της απελευθέρωσης παραγωγικών πόρων και την συμπύκνωση τους (consolidation) στα χέρια των τολμηρών και δημιουργικών εκείνων Προμηθέων οι οποίοι με τη δύναμη του εγκεφάλου τους και την επιχειρηματική τους διάνοια θα μετατρέψουν τα μέχρι πρότινος άχρηστα ντουβάρια σε χρυσοφόρα κοιτάσματα.

Το έκτακτο τέλος επι των τετραγωνικών μιας κατοικίας καθιστά τόσο την ιδιοκατοίκηση όσο και τη μικρή ιδιοκτησία ασύμφορες. Και αυτό δεν είναι κακό. Όπως παρατηρούν ακόμα και φωτισμένοι αριστεροφιλελεύθεροι, η μικρή ιδιοκτησία δημιουργεί μια τάξη επίμονων λεηλατητών, οι οποίοι, για να “βγούν” χυδαϊστί, χρεώνουν υπέρογκα ενοίκια για παλαιά και κακοσυντηρημένα διαμερίσματα, ενώ η ιδιοκατοίκηση δεσμεύει πόρους οι οποίοι θα μπορούσαν δια της ενοικιάσεως να αποφέρουν κέρδος, μετατρέποντάς τους από κεφάλαιο σε αναλώσιμο.

Ακόμα δε χειρότερα, η ιδιοκατοίκηση δεσμεύει το άτομο σε έναν τόπο και δια του δεσμού με τους γείτονές του και το οδηγεί στην καταστροφική ψευδαίσθηση της ύπαρξης κοινωνίας, τυφλώνοντάς το στην βασική αλήθεια που εξέφρασε η μεγάλη ηγέτιδα Μάργκαρετ Θάτσερ, ότι δεν υπάρχει κοινωνία παρά μόνο άτομα. Επιπλέον, και πιο πρακτικά, ένα άτομο δεμένο μέσω της ιδιοκατοίκησης με έναν τόπο χάνει την ευελιξία του και δύσκολα μετακινείται προκειμένου να τεθεί στην υπηρεσία των στρατηγών της ανάπτυξης, των δημιουργικών επιχειρηματιών, ενώ, σε περίπτωση αναβάθμισης της γειτονιάς του αποτελεί παράγοντα οπισθοδρομικότητας και υποβάθμισης.

Όχι κύριοι, πρέπει να τελειώνουμε με την ιδιοκατοίκηση. Χρειαζόμαστε εργαζόμενους σπαρτιάτες, ευέλικτους και ευκόλως μετακινούμενους νομάδες. Όσο για τα σπίτια που θα αφεθούν ελεύθερα, συγκεντρωμένα στα χέρια επιχειρηματιών  θα οδηγήσουν σε δημιουργία οικιστικών εταιρειών και οικονομίες κλίμακας που μόνο στα όνειρά μας έχουμε δει. Χωρίς συναισθηματισμούς, θα μπορούμε εύκολα πλέον να κατεδαφίζουμε πεπαλαιωμένα και δυσκολοσυντήρητα κτίρια και να μεταμορφώνουμε οικισμούς κατά βούλησιν. Θα μπορούμε να έχουμε εξαιρετικά προσιτά ενοίκια και να επισκευάζουμε με οικονομίες κλίμακας. Τα ωφέλη είναι τεράστια.

Είμαστε αρκετά τολμηροί για να τ’αδράξουμε;