Archive for ‘Θάρρος’

29/09/2012

Flat tax στους ελεύθερους επαγγελματίες, ένα εξαιρετικό και εμπνευσμένο μέτρο!

Ως νεοφιλελεύθερος, είμαι θιασώτης των μέτρων που προάγουν την αποτελεσματικότητα και τη δικαιοσύνη. Ως εκ τούτου, είμαι οπαδός των δίκαιων φόρων όπως του flat tax, του σταθερού ποσοστού φόρου επί του εισοδήματος, του φόρου κατανάλωσης και του φόρου σταθερού ποσού.

Χαίρομαι δε που η φιλελεύθερη κυβέρνησή μας ξεκίνησε την εφαρμογή flat tax από τους ελευθέρους επαγγελματίες. Το σχετικά υψηλό ποσοστό είναι, για εμένα μια πινελιά μεγαλοφυϊας, μιας μεγαλοφυϊας που μόνον εμείς οι φιλελεύθεροι κατέχουμε και γι’αυτό το σύστημά μας είναι το μόνο επικρατούν και μέλλον επικρατήσει στην ανθρωπότητα. Με αυτό το ποσοστό τα μικρομάγαζα των μόνο κατ’όνομα “ελευθέρων επαγγελματιών”, οι οποίοι ανήκουν στην λιγδερή και άπλυτη μάζα των λεηλατητικών ανθρωπαρίων, θα αναγκαστεί να τεθεί υπό την ηγεσία και την πεφωτισμένη ηγεμονία των μεγάλων επιχειρηματιών και δημιουργικών ανθρώπων ως έμψυχα εργαλεία και υποτακτικοί, όπως είναι η φυσική των θέση.
Ο Άτλας τινάζει τους ώμους γι’αλλη μια φορά και με τη σιδηρά του φτέρνα συνθλίβει τους ρυπαρούς λεηλατητές!

Συγχαρητήρια στην φιλελεύθερη δεξιά, τον τρίτο δρόμο και την υπεύθυνη αριστερά!

Συνεχίστε!

Advertisements
16/01/2012

Επιτέλους, ο ελληνάρας θα προσκυνήσει τα ελληνάκια

Ήρθε ο καιρός να τελειώσουμε με την Ελλάδα και τους Έλληνες, την μίζερη ελλάδα του αλτρουϊσμού, της συντεχνιακής αλληλεγγύης και της συμμετοχής, των οκνηρών, άπλυτων και βρωμόχνωτων χριστιανών της ορθοδοξίας. ´Ολοι αυτοί θα πρέπει να αποδεχθούν τον ήσσονα ρόλο τους, να χωνέψουν ότι είναι είδος που θα εξαλειφθεί υπέρ του ανώτερου και κοσμοπολίτικου ελληνακίου, αυτού που άκριτα αναγνωρίζει την υπέρτατη ανωτερότητα του νομοταγή καθαρόαιμου Αρίου Γερμανού έναντι του μπασταρδεμένου μισοανατολίτη Ελληνάρα, τον νομοταγή και πειθαρχημένο ατομισμό που αισιόδοξα κυνηγάει το τυρί του σαν ποντικάκι αντί να θρηνεί, θυμούμενος περασμένα μεγαλεία και την άθλια κοινότητά του σαν θλιβερό ανθρώπινο όν.

Εχουμε εμφύλιο και τα ελληνάκια θα νικήσουν!

Οι κοινωνικές διασπάσεις όμως, εκτός από ποσότητα, έχουν και ποιότητα. Και εκ πρώτης όψης ο σημερινός κατακερματισμός και η πόλωση των Ελλήνων σε ιδέες, πολιτικούς χώρους, θεωρίες συνωμοσίας, ιδεολογίες, αξίες, κλπ είναι σχετικά μεγάλος σε μέγεθος. Εμβαθύνοντας όμως όλο και περισσότερο στα ιδεολογικά ρεύματα και γενικότερα στα μυαλά που εκφράζονται, μπορεί κανείς να καταλήξει σε μία πανανθρώπινη και όχι απαραίτητα ελληνική «διαίρεση». Υπάρχουν οι άνθρωποι που αμφισβητούν, σκέφτονται,  μελετάνε, αναλόγως κρίνουν, προσαρμόζοντας συνεχώς τη σκέψη τους στις νέες συνθήκες και που μπορούν να συζητούν ευγενικά, με σεβασμό στον συνομιλητή και αποσπώντας πληροφορίες όσο πιο σφαιρικά γίνεται. Υπάρχουν και οι άλλοι που «κουρνιάζουν» στην άνεση και τη βολικότητα ενός δόγματος, οποιουδήποτε δόγματος, ιδεολογικού, πολιτικού, ηθικού ή θρησκευτικού, που ακόμα και μία «καλημέρα» την εκλαμβάνουν καχύποπτα, και συνδυάζοντας τον δογματισμό και την καχυποψία τους απλά βάλλουν προς πάσα κατεύθυνση.
Δυστυχώς, στην πλειοψηφία της η ελληνική κοινωνία απαρτίζεται από τους δεύτερους. Προσωπική μου ευχή, όπως και πολλών άλλων, θα ήταν να υφίσταται η λεγόμενη «σιωπηλή πλειοψηφία», αλλά ρεαλιστικά μιλώντας όλοι γνωρίζουμε ποιος είναι ο μέσος πολιτικός, ο μέσος ψηφοφόρος, ο μέσος επιχειρηματίας, ο μέσος υπάλληλος, ο μέσος φοιτητής, και γενικώς ο μέσος Έλληνας. Στην πραγματικότητα βέβαια δεν υπάρχουν «μέσοι» άνθρωποι, αλλά τα αποτελέσματα των διαπροσωπικών σχέσεων της κοινωνίας μας είναι απτά και εμφανή σε όλους μας καθημερινά.
Ο πραγματικός διχασμός που υφίσταται η ελληνική κοινωνία σήμερα είναι αυτός που λαμβάνει χώρα ανάμεσα στις δύο αυτές κατηγορίες ανθρώπων. Και το μεγάλο στοίχημα είναι κάποια στιγμή η πρώτη κατηγορία να υπερισχύσει της δεύτερης. Όχι στα πλαίσια κάποιου ελιτισμού ή κοινωνικού σνομπισμού, αλλά γιατί τα απτά αποτελέσματα και η δημιουργία νέων τάσεων, κοινωνικών διαδικασιών, και αναπτυξιακών οικονομιών μπορούν να προέλθουν από άτομα που εκτός από συνεχή αμφισβήτηση, παρέχουν λύσεις και εδάφη συνεργασίας. Άτομα που μπορούν να συνεννοηθούν στοιχειωδώς, αναλαμβάνοντας προσωπική ευθύνη των πράξεών τους και γνωρίζοντας ότι συνεννόηση σημαίνει κυρίως συμβιβασμός και όχι υπεροψία ή στενομυαλιά. Δύο άνθρωποι με δέκα αντικρουόμενες ιδέες ή νοοτροπίες ο καθένας, δεν μπορούν να δημιουργήσουν κάτι νέο αν εμμένουν και στις δέκα συνεχώς. Αντιθέτως αν αυτοί οι άνθρωποι έχουν την ωριμότητα να υποχωρήσουν σε πέντε από τις δέκα ιδέες τους προκειμένου να προχωρήσουν, όχι μόνον θα δημιουργήσουν ένα σύνολο δέκα νέων ιδεών, αλλά θα λειτουργήσουν και συλλογικά για το κοινό τους καλό.
Έχει μεγάλη σημασία, λοιπόν να αναγνωρίζουμε τι μυαλά κουβαλάει ο καθένας ανεξαρτήτως πολιτικών, ιδεολογικών και λοιπών πεποιθήσεων. Όχι, επαναλαμβάνω, για να επέλθει μεγαλύτερος διχασμός, ή να εξυμνήσουμε τον ελιτισμό αλλά για να περιθωριοποιούνται αυτοί που ούτως ή άλλως εξυμνούν και προάγουν το περιθώριο. Για «να γίνουν οι αλμπάνηδες εξαίρεση και όχι ο κανόνας» όπως είχε πει κάποτε και η Αμαλία Καλυβίνου, για άσχετο θέμα μεν αλλά για τους ίδιους παράγοντες κοινωνικής διάσπασης που βιώνουμε και σήμερα.
Το ΥΠέΡΟΧΟΝ ΚΕίΜΕΝΟΝ ΑΙΔώ!!!! (http://ellinaki.blogspot.com/2012/01/blog-post_16.html)
28/10/2011

Το μεγάλο “ΝΑΙ!” και πως αυτό είναι ανώτερο του “ΟΧΙ”

Πριν από 71 χρόνια, ένας λαϊκιστής και σοσιαλφασίστας δικτάτορας υποκύπτοντας στον γλοιώδη πολτό των άπλυτων εργαζομένων και της χύδην μάζας του όχλου είπε το “Όχι” στην επιθυμία των Ιταλών να περάσουν ειρηνικά από τη χώρα και να εγκαθιδρύσουν μια ευρωπαϊκή διοίκηση που θα ξερρίζωνε τον ολέθριο ιακωβινισμό και θα ενέτασσε τη χώρα σταθερά στις χώρες της δύσης. Αποτέλεσμα; Μια σκοτεινή περιπέτεια δεκαετίας, διαταραχές της αγοράς που οδήγησαν τον πληθυσμό στη λιμοκτονία και ραγδαία άνοδος της επιρροής των φρικτών κουμουνιστικών ιδεών η οποία θα μας οδηγούσε στο αποτρόπαιο κομμουνιστικό παραπέτασμα αν δεν βοηθούσε δραστικά η Αμερική του Μίλτον Φρήντμαν και της Έυν Ράντ, η Αμερική του Φιλελευθερισμού και την Ελεύθερης αγοράς!

Σήμερα, ο εκλεγμένος πρωθυπουργός της χώρας διορθώνει τα λάθη του, καλοδέχεται τους φίλους Γερμανούς που πάντοτε και διαχρονικά ήθελαν το καλό μας, επανορθώνοντας το προ εβδομηκονταετίας ολέθριον λάθος του λαϊκιστού δικτάτορα, του όχλου και των κουμουνιστών, πρωτοπόρος στον δρόμο μιας Νεας Τάξης Πραγμάτων!

Ζήτω η παγκοσμιοποίησις!

20/10/2011

Υπέροχος Τέλλογλου!

Επιτέλους, δεν είμαι μόνος! Η ιστορία θα με δικαιώσει! Το επιβεβαιώνει και ο κορυφαίος δημοσιογράφος Τάσος Τέλλογλου!

Αν ετσι γίνουν τα πράγματα φυσικά θα χρειαστεί και μία νέα πολιτική αρχή. Η κυβέρνηση Παπανδρέου θα είναι η κυβέρνηση στα χέρια της οποίας «εσκασε η χώρα» αλλά και η κυβέρνηση εκείνη που εξ αιτίας των δόσεων τόλμησε να γκρεμίσει το κρατος των μικρών ιδιοκτητών, όπως είχε δημιουργηθεί μετά το ο. Αυτοί είναι οι «πελάτες» του παλιού πολιτικού συστήματος.

Αλλά ποιο είναι το καινούργιο; Ουδείς γνωρίζει. Η νέα κυβέρνηση είτε προκύψει από εκλογές ειτε όχι θα οδηγήσει τη χώρα μέσα από τις συμπληγάδες και της τυπικής πτώχευσης. Για να είναι βιώσιμη δεν θα πρέπει να στηρίζεται στη συμμαχία μικροιδιοκτητών και δημοσίων υπαλλήλων, ουτε στο κράτος που διαλύθηκε τις προηγούμενες μέρες. Θα χρειαστεί ένα νέο εκπαιδευτικό και δικαστικό σύστημα

Τα ψήγματά του βρίσκονται στην τελευταία εκθεση της τρόικας. Την υλοποιησή του θα αναλάβει να υλοποιήσει ένα νέο κρατος που θα οικοδομήσουμε με τη βοήθεια των εταίρων μας.

 

Υπέροχος! Επιτέλους το κράτος, από όμηρος των συντεχνιών και των λιγδερών πληβείων, θα γίνει η σιδερένια φτέρνα που θα λιώσει την αυθάδεια τους και θα τους επαναφέρει στη φυσική τους θέση. Η δικαιοσύνη επιτέλους θα ανέχεται τη δημιουργική παράκαμψη των νόμων από τη δημιουργική ελίτ και θα αφαιρεί την ελευθερία από τους αυθάδεις υπανθρώπους. Η εκπαίδευση θα προετοιμάζει ελίτ και υπανθρώπους για τη φυσική τους αποστολή. Οι φίλοι και σύμμαχοί μας απ’έξω θα μπορούν επιτέλους, αντί να παρακαλάνε τους κουμουνιστές κινέζους, να έχουν στη διάθεσή τους εργαζόμενους-κρέατα από την Ελλάδα.

Ω, πως με συγκινείτε, κύριε Τέλλογλου!

Τι υπέροχο όραμα!

Θα το βρείτε όλο ΑΙΔώ!  : http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.8emata&id=95940

 

19/10/2011

Η μέση τάξη: Ένα βαρίδι στην εξελικτική πορεία της νέας ανθρωπότητας

Σας καλώ να φαντασθείτε μία πυραμίδα και με τη δύναμη τ.φήςου μυαλού σας να την μετασχηματίζετε ενώπιον των διανοητικών οφθαλμών σας. Φαντασθείτε λοιπόν αυτή την πυραμίδα να ψηλώνει, χωρίς ωστόσο η βάση της να μεγαλώνει και χωρίς να αλλάζει η αναλογία μεγέθους βάσης προς το μέγεθος της κορυ. Όσο περισσότερο ψηλώνει, όσο μικρότερη η βάση της σε σχέση με την κορυφή της, τόσο πιο οξεία, ασταθής και δυσάρεστη στα μάτια γίνεται και αρκεί και το φύσημα ενός ανέμου για να καταρρεύσει. Φανταστείτε τώρα αυτή την πυραμίδα να κονταίνει και η κορυφή της να γίνεται μικρότερη σε σχέση με τη βάση. Αμέσως η πυραμίδα αυτή θα μετατραπεί σε κάτι το σταθερό, στιβαρό και όμορφο στην όψη.

Αυτή ακριβώς είναι η εικόνα της μεταρρύθμισης που η δημιουργική μειοψηφία προσπαθεί να επιβάλλει στις μάζες των άπλυτων πληβείων και των λεηλατητών της συντεχνιακής μέσης τάξης.

Μία σειρά ιστορικών ατυχημάτων, από την επιτυχία των ιακωβινικών επαναστάσεων με τη φρικαλέα egalite και την ψυχασθενή και παράλογη fraternite, μέχρι την εβδομηντάχρονη επιβίωση του φρικώδους κουμουνισμού οδήγησαν στην αποσταθεροποίηση της κοινωνικής πυραμίδας και στην ανισόρροπη μεγέθυνση του εκτρώματος που λέγεται “μέση τάξη”. Αποτέλεσμα της εν λόγω αποσταθεροποίησης υπήρξε ο ολέθριος περιορισμός της ελευθερίας των δημιουργικών μερίδων του πληθυσμού, οι οποίες ανήκουσες φυσικά εις την κορυφήν της κοινωνικής πυραμίδας έπρεπε συνεχώς να αυτοπεριορίζονται προκειμένου να μην αποσταθεροποιηθεί το ασταθές και σαθρό κοινωνικό σύστημα της μεταπολεμικής Κευνσιανής κοινωνίας. Έπρεπε συνεχώς να θυσιάζουν τους καρπούς της διανοίας των προκειμένου να καταπραϋνουν και να καθησυχάζουν μια ολοένα και ογκούμενη τάξη λεηλατητών: καλοταϊσμένων και παχύσαρκων εργατών οι οποίοι αντί να παρέχουν με προθυμία και φιλοπονία κάθε στιγμή του χρόνου τους προς τη δημιουργία απαιτούσαν “ελεύθερο χρόνο” για να ασχοληθούν με τα παχύσαρκα και ηλίθια μπάσταρδά τους και τις ανόητες, χυδαίες ενασχολήσεις τους, μικροπρεπών αντιφρονούντων διανοουμένων της λάσπης που αντί να είναι ευγνώμονες για την προσφερθείσα γνώση την χρησιμοποιούσαν για την υπονόμευση του στρατηγού της επιχειρηματικότητας, συντεχνιακοί συνδικαλιστές που αντί να επιβάλλουν τη βούληση του εργοδότη τους συμπαρατασσόντουσαν με τις οκνηρές τάξεις των απλύτων και άλλα παρόμοια αποβράσματα.

Έρχεται στιγμή που ο ανώτερος άνθρωπος φωνάζει “ΦΤΑΝΕΙ!”. Και αυτή η στιγμή ήρθε.

Επιτέλους, θα τελειώσουμε με τον λεηλατητικό πολτό που λέγεται μέση τάξη. Οι πειθήνιοι και συνεργάσιμοι θα ενωθούν μαζί μας για να κυριαρχήσουμε, ενώ το ίταμο κεφάλι των υπολοίπων θα συνθλιβεί και θα οδηγηθούν στη βάση της πυραμίδας, στη φυσική θέση του κατεργάρη λεηλατητή που με πόνο, αίμα και ιδρώτα θα πληρώσει τα εγκλήματά του εις βάρος των καλυτέρων του.

ΘΑ ΝΙΚΗΣΩΜΕΝ!

06/10/2011

FreeMan, ο ατρόμητος μαχητής της ελευθερίας!

Κάτι συμβαίνει στη σφηκοφωλιά των αναρχοκουμουνιστών Jungle Report. Ένας αέρας ελευθερίας και καθαρής, νεοφιλελεύθερης λογικής φυσά, και καθαρίζει τα σοσιαλιστικά και κουμουνιστικά μιάσματα. Ορίστε ένα υπέροχο δείγμα νεοφιλελεύθερου λόγου που κάνει δάκρυα συγκίνησης να τρέχουν από τα μάτια μου:

Τις ανθρώπινες αξίες τις αποφασίζουν οι άνθρωποι για τους εαυτούς τους, όχι εσύ για τους ανθρώπους, όχι εγώ για τους ανθρώπους. Διαφορετικοί άνθρωποι έχουν και διαφορετικές αξίες. Εσύ θεωρείς απάνθρωπο να μεγαλώνει κάποιος χωρίς παιδεία, υγεία και ότι άλλο θεωρείς στοιχειώδες (ΕίΔΑΤΕ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΟΙ ΛΕΗΛΑΤΗΤΕΣ;), εγώ πιστεύω ότι αυτά πρέπει να κερδίζονται σε μία κοινωνία και όχι να δίδονται δωρεάν. Γιατί αν κερδίζονται τότε η αξία τους εκτιμάται και προσαρμόζεται στις ανάγκες της ζήτησης, αν δίδονται όχι.
Γιαυτό το δημόσιο και δωρεάν κατακρεουργείται και βανδαλίζεται καθημερινά. Και δεν είναι ο κακός καπιταλισμός αυτός που το κάνει αυτό, αλλά ο κακομαθημένος πολίτης που δεν σέβεται αυτούς που απάνθρωπα φορολογούνται ή χρεώνονται τα δανεικά, για να πληρώνονται τα “στοιχειώδη” δικαιώματά του.
Γιαυτό υπάρχει τρομερή σπατάλη. Οι πραγματικές ανάγκες του κόσμου ορίζονται από ανθρώπους δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα (και πως άλλωστε). Είναι δυνατόν ένας, δύο, δέκα νοματαίοι να ξέρουν ποιες είναι οι ανάγκες μιας κοινωνίας που αποτελείται από διαφορετικούς ανθρώπους;  Ποιος εγκρίνει την υποχρεωτική δωρεάν παιδεία/υγεία, ποιος την αξιολογεί; Στην ελεύθερη αγορά, νόμος δεν είναι το δίκιο του εργάτη. Νόμος είναι το δίκιο του πελάτη.(ΤέΛΕΙΟΣ!Νόμος είναι η αξιοκρατία της ωφέλιμης παραγωγικότητας.
Ναι δεν θέλεις αμόρφωτους πολίτες, ναι δεν θέλεις να πεθαίνει ο κόσμος στους δρόμους. Ποιος νομίζεις θα πληρώσει; Αν φορολογήσεις το κακό κεφάλαιο, αυτό θα φύγει. Αν φορολογήσεις τον κακό ιδιοκτήτη των μέσων παραγωγής, ή θα φύγει, ή θα διώξει κόσμο, ή θα μειώσει μισθούς, ή θα αυξήσει την τιμή του προϊόντος. Στο τέλος την νύφη θα την πληρώνει πάντα ο φτωχός που θες να προστατεύσεις. Και όχι μόνο θα πληρώνει, αλλά θα γίνεται και ολοένα και πιο κακομαθημένος και πιο εξαρτημένος από το κράτος που υποτίθεται ότι του λύνει τα προβλήματα.
Όσο για τα παιδιά, αυτά τα μεγαλώνουν γονείς, όχι το κράτος. Η οικογένεια, όχι οι ιδεολογίες. Αν αποκτήσω παιδιά θέλω να ενηλικιωθούν κάποτε, όχι να είναι για πάντα ανεύθυνα νήπια στα χέρια του κάθε καλοπροαίρετου κρατικού σωτήρα. Να είναι υπεύθυνοι, νευρικοί και πρώτα να μπορούν να προσαρμόζονται σε μία κοινωνία και έπειτα να βρουν τα όριο που θα μπορούν να προσαρμόσουν αυτή τη κοινωνία. Όχι με αξιώσεις και βία αλλά με διαπραγμάτευση και διάλογο.

Η ζωή δεν είναι λούνα παρκ, ούτε βρέχει καραμέλες και λουλούδια. Κοινωνική πρόνοια μπορεί να υπάρχει για αυτούς που την χρειάζονται και όχι για όλους. Και όσο υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν να βοηθήσουν, μπορούν να το κάνουν καλύτερα από τους δημόσιους υπαλλήλους. Γιατί οι πρώτοι πράττουν βάσει ήθους, οι δεύτεροι βάσει μονιμότητας και σίγουρου μισθού άνευ αξιολόγησης και παραγωγικότητας.

Ελπίζω να καλύπτω το κενό

Όχι απλώς το καλύπτεις, αγαπητέ Freeman, το υπερκαλύπτεις! Είσαι ένας αληθινός καταπέλτης! Είμαστε μια κοινωνία που παραχαϊδεύει τα παιδιά, που δεν τα στέλνει από νωρίς στον αγώνα τον καλό, να μάθουν πως βγαίνουν τα λεφτά! Διαφθείρουμε τη νεολαία, στερώντας της τη χαρά της δημιουργικής και παραγωγικής εργασίας από την τρυφερή ηλικία διαμόρφωσης και εκθέτοντάς τα στη ραθυμία και την αναρχία του παιχνιδιού όπως και στον όλεθρο του αριστερού διανοουμενισμού και της υπερπροσφοράς παιδείας.

Ας δούμε τι λέει ο Φριντριχ Φον Χαγιέκ για τη δωρεάν παιδεία:

Δεν είναι με κανέναν τρόπο προφανές ότι είναι προς το γενικό συμφέρον να δίνεται σε όλους τους ιδιαίτερα ευφυείς η δυνατότητα να μορφωθούν ή ότι όλοι θα επωφεληθούν υλικά από μια τέτοια προηγμένη (…) Υπάρχει επίσης ένα άλλο πρόβλημα που πήρε σοβαρές διαστάσεις σε μερικές ευρωπαϊκές χώρες και το οποίο οφείλουμε να έχουμε στο μυαλό μας και αυτό είναι το πρόβλημα ότι έχουμε περισσότερους διανοουμένους από ό,τι μπορούμε ν’ απασχολήσουμε επικερδώς.Ελάχιστοι κίνδυνοι είναι μεγαλύτεροι για την πολιτική σταθερότητα από την ύπαρξη ενός πνευματικού προλεταριάτου που δεν βρίσκει καμιά διέξοδο για τη μόρφωσή του.

 

Χαίρομαι πάντα να βλέπω μαχόμενη νεοφιλελεύθερη σκέψη.

Θα θριαμβεύσωμεν!

03/10/2011

Μία σοφή προτροπή των Οικονομολόγων της Τρόικας. Έχουμε το θάρρος να την ακολουθήσουμε;

Την κατάργηση της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, αν δεν υπογραφεί άμεσα καινούργια με μειώσεις μισθών,(ΟΡΘώΣ!) ζήτησαν από τον υπουργό Εργασίας Γιώργο Κουτρουμάνη οι εκπρόσωποι της τρόικας.

Επίσης, ζήτησαν να μην υπογραφεί καμία επέκταση κλαδικών συμβάσεων για τα επόμενα τρία χρόνια.

Ανάμεσα στις δύο πλευρές επήλθε συμφωνία μόνο στο θέμα των Ειδικών Επιχειρησιακών Συμβάσεων Εργασίας και στη δυνατότητα υπογραφής συμβάσεων σε επιχειρήσεις με λιγότερα από 20 άτομα, από Ενώσεις Προσώπων (ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ, ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΝΟΜΕΝ ΜΕ ΤΙΣ ΣΥΝΤΕΧΝΙΕΣ ΤΩΝ ΚΟΥΜΟΥΝΙΣΤΩΝ!).

Για την κατάργηση της Εθνικής Συλλογικής Σύμβασης ο υπουργός Εργασίας ζήτησε να ενημερώσει την κυβέρνηση πριν δώσει κάποια απάντηση, ενώ για το θέμα των κλαδικών ζήτησε να ισχύσουν οι επεκτάσεις μόνο σε αυτές που δεν προβλέπουν αυξήσεις.

«Έσχατο σημείο θράσους» χαρακτηρίζει την πρόταση της τρόικας η ΓΣΕΕ. (ΑίΣΧΟΝ!)

 

Η είδηση από τον αντικειμενικό τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΙ στο http://www.skai.gr/news/greece/article/182179/i-troika-zita-tin-katargisi-tis-ethnikis-sullogikis-sumvasis-ergasias/

Και ήδη έχομεν το πρώτο φιλελεύθερον και θαρραλέον σχόλιο. Αντιγράφω:

Ευτυχώς που υπάρχει η τρόϊκα , μπας και γίνουμε επιτέλους άνθρωποι και απαλλαγούμε από τους συνδικαλιστές. Τα συνδικάτα είναι υπεύθυνα για την κατάντια της χώρας με τους εκβιασμούς που ασκού σε εργαζόμενους και εργοδότες και τη γενικευμένη ανομία που υπηρετούν.
Ας απελευθερωθεί ο εργαζόμενος από τις εντολές των συνδικάτων και ας αφεθεί να διαπραγματεύεται μόνος του και ελεύθερα την αξία του στην αγορά εργασίας. Όχι στο τσουβάλιασμα άξιων εργαζομένων με τεμπέληδες και ανεπρόκοπους.
Κι επειδή όλοι κραυγάζουν κατά των μονοπωλίων, υπάρχει μεγαλύτερο μονοπώλιο από το εργασιακό μονοπώλιο που εκπροσωπείται από μία οργάνωση που περιλαμβάνει όλους τους εργαζόμενους της χώρας και μπορεί να εκβιάζει με απόλυτο τρόπο;

 

Μπράβο κύριε Γιάννη μου, επιτέλους, να λάμψει η αλήθεια. Επιτέλους οι φίλοι μας της Τρόικα δείχνουν πυγμή απέναντι στην συμμορία των λεηλατητών. Ο Καπιταλισμός θα νικήσει!

01/10/2011

Επιτέλους, πρέπει να δημοσιοποιούμε τις λογικές απόψεις!

Ένα εξαιρετικό, λακωνικό σχόλιο που πρέπει να επισημανθεί:

 Χωρίς ανάπτυξη, θα πεθάνουμε από πείνα. Με ανάπτυξη, μπορεί να ζούμε σε επίπεδο πείνας (για να ζει καλά το 1%), αλλά 1. αυτό είναι διαπραγματεύσιμο πολιτικά, και 2. χωρίς, θα πεθάνουμε σίγουρα (και πρώτο το 99%). Αυτό είναι βέβαιο, το είχαν καταλάβει από τον καιρό του Μάλθους.
Οπότε φιλολογίες περί πουριτανικής ηθικής είναι όχι μόνο αστείες αλλά εγκληματικά ανεύθυνες.

 

¨Εξοχον! Απλά έξοχον!

Ογκανίζουν, γρούζουν και κρώζουν οι λεηλατητές, οι αναρχοαριστεροί άπλυτοι, οι ανέμπνευστοι, τα κρέατα! “Να πληρώσουν οι πλούσιοι”, ωρύονται. “Μας πίνουν το αίμα,” συκοφαντούν. Δεν γνωρίζουν όμως οι ανεγκέφαλοι λεηλατητές ότι χωρίς τον επιχειρηματία, τον βιομήχανο, τον τραπεζίτη και τον χρηματιστή θα είχαν ψοφολογήσει από την πείνα.

Θα έπρεπε με ταπεινοφροσύνη όλοι οι φύσει υπάλληλοι και υπηρέτες να θυσιάζουν το φαγητό τους για το σούσι του εργοδότη τους και να τον κρατούν ευχαριστημένο, να τον ευγνωμονούν φιλωντας του τα πόδια για το ψωμί που τους ταϊζει, παραχωρώντας τους μέρος της αξίας που παρήγαγε με τη δημιουργικότητα και τις ικανότητές του.

Χαίρομαι που επιτέλους, μέσα στον αριστερό οχετό, χώροι συζήτησης όπως το buzz αποτελούν φάρο μέσα στο σκοτάδι.

(το σχόλιον από εδώ: buzz.reality-tape.com/story.php?title=%C2%AB%CE%95%CF%86%CE%B9%CE%AC%CE%BB%CF%84%CE%B7%CF%82-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CF%84%CF%81%CF%8C%CE%B9%CE%BA%CE%B1%CF%82%C2%BB-%CE%B7-%CE%91%CE%B8%CE%AE%CE%BD%CE%B1-%CF%83%CF%87%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CE%AC%CE%B6%CE%BF%CF%85%CE%BD-%CF%84%CE%B1-%CE%B3%CE%B5%CF%81%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AC-%CE%9C%CE%9C%CE%95-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF-%CE%BC%CF%80%CE%BB%CF%8C%CE%BA%CE%BF-%CF%83%CF%84%CE%B1-%CF%85%CF%80%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B3%CE%B5%CE%AF%CE%B1#wholecomment82328

27/09/2011

Η ελευθερία πάνω και πέρα από το κράτος

Μια γενναία αποδόμησις της περί εθνικής ανεξαρτησίας ιδεοληψίας από τον μέλλοντα φωτεινό αστέρα της φιλελεύθερης διανόησης Σωτήρη Γεωργανά ή SG ή zoutiri:

 Δεν με ενδιαφερει τοσο η εθνικη αυτονομια, οσο η ατομικη αυτονομια. Ιδανικο για μενα ειναι καθε ανθρωπος να μπορει να εκπληρωνει τους στοχους της ζωης του ελευθερος και απερισπαστος. Η αυξημενη εθνικη αυτονομια μπορει να ενισχυει την ατομικη αυτονομια για πολλους πολιτες (οπως εκανε η επανασταση του 1821 για τους περισσοτερους Ελληνες Ορθοδοξους) μπορει και να την εμποδιζει (οπως εκανε η ιδια επανασταση για μουσουλμανους που κατοικουσαν στις εξεγερμενες περιοχες). Σε μερικες περιπτωσεις η προστασια της εθνικης κυριαρχιας/αυτονομιας μπορει να σημαινει βαρια καταπατηση της ατομικης, βλεπε ας πουμε την Λιβυη υπο τον Κανταφι. Ποιος αληθεια, με ενα δραμι ευαισθησιας και καθαρου νου, υποστηριζει οτι πρεπει να αφησουμε τις στρατιωτικες του δυναμεις να λιανιζουν αμαχους, επειδη εχει υπερεχουσα αξια η λιβυκη εθνικη κυριαρχια? (έΞΟΧΟΝ!)

Στην περιπτωση της συγχρονης Ελλαδας εχουμε λογους να πιστευουμε οτι η εθνικη κυριαρχια σταθηκε ορισμενες φορες εμποδιο στην ατομικη. Ισως αν οι κυβερνητες της χωρας εδρευαν καπου στην υπολοιπη ΕΕ και οχι στην Αθηνα, η ζωη μας θα ηταν λιγο καλυτερη και οι πολιτες θα ειχαν μεγαλυτερες ευκαιριες να εκπληρωσουν τους στοχους της ζωης τους. Ισως? Οι ευεργετικες συνεπειες της μερικης παραχωρησης εθνικης κυριαρχιας εχουν εχει ηδη αποδειχθει τρανα σε πολλες περιπτωσεις.

Απο τοτε που η προστασια της Ελλαδας απο την πυρηνικα οπλισμενη Σοβιετικη Ενωση ή αλλες μεταγενεστερες δυναμεις εχει ανατεθει στις Βρυξελλες (ΝΑΤΟ) και στην Ουασιγκτων, η χωρα κοιμαται ησυχη. Ανταλλαξαμε την εθνικη κυριαρχια στα χαρτια με την πραγματικη εθνικη ασφαλεια εναντιον εξωτερικων εχθρων. Ακομα περισσοτερο, ενιοτε η απωλεια εθνικης κυριαρχιας, μας προστατευει απο εσωτερικους εχθρους. Απο τοτε που οι αποφασεις νομισματικης πολιτικης λαμβανονται στην Φρανκφουρτη και οχι στην Τραπεζα της Ελλαδος (που γειτονευε επικινδυνα με ασταθεις και ανωριμους πολιτικους στην Βουλη), η Ελλαδα εχει ενα πολυ σταθερο και ισχυρο νομισμα! Απο τοτε που οι ανωτατες ένομικες αποφασεις λαμβανονται και στο Λουξεμβουργο ή στο Στρασβουργο οι Ελληνες απολαμβανουν νομικης προστασιας που το εγχωριο συστημα δικαιοσυνης συχνα αποτυγχανε να προσφερει.

Η Ελλαδα δεν εχει απολυτη εθνικη κυριαρχια, εχει παραχωρησει μεγαλα κομματια της, οικιοθελως και συνειδητα, εδω και πολλα χρονια. Το αποτελεσμα δεν νομιζω οτι ειναι κακο για τους πολιτες. Ειναι σχεδον σιγουρο μαλιστα οτι αν ειχαμε παραχωρησει την ασκηση δημοσιονομικης πολιτικης στην ΕΕ, δεν θα ειχαμε φτασει ποτε στο σημειο που ειμαστε σημερα, ενα βημα πριν την χρεοκοπια. Θα ειχαμε περιοριστει σε άλλες κινησεις, που ηταν τελικα οφελιμες για την χωρα ή εστω επιθυμητες για τους Ελληνες πολιτες?

έΞΟΧΟΣ!

Το κείμενο από εδώ: anamorfosis.net/blog/?p=5340

26/09/2011

Ένα φιλελεύθερο μήνυμα αισιοδοξίας και ελπίδας!

Μπορεί οι φίλοι του ιστολογίου “Αναμόρφωσις” να με έχουν πικράνει με την υπέρμετρη μετριοπάθειά τους, όμως εγώ, όντας ανώτερος άνθρωπος και φιλελεύθερος τους συγχωρώ, γνωρίζοντας ότι οι απόψεις τους είναι υπό διωγμόν από το αριστερό κατεστημένο. Ως εκ τούτου, δεν μπορώ να μην αναμεταδώσω αποσπάσματα από το εξαιρετικό μήνυμα αισιοδοξίας και ελπίδας που δημοσίευσε ο υπέροχος Αθανάσιος Αναγνωστόπουλος, σε πείσμα του ακροαριστερού κοπετού:

Ναι, αλλά θα τα καταφέρουμε.

Δεν είναι μόνο η αφελής βελτιοδοξία μου. Δεν είναι μόνο βουλησιαρχική απόγνωση. Δεν είναι μόνο υπολογισμένη προς αυτεκπλήρωσιν προφητεία.

Μηδένα προ του τέλους χρεωκόπει:

Μας μένουν ακόμη κάμποσοι σκληροί μήνες. Καμιά δεκαπενταριά για την ακρίβεια. Το 2012, μετά από τέσσερα συναπτά έτη ύφεσης, τα περισσότερα μάλλον από την Κατοχή, η ελληνική οικονομία θα ανακάμψη. Αναιμικά ίσως, φοβισμένα, ψηλαφητά, αλλά θα περάσουμε στο θετικό πρόσημο. Και δεν μπορώ να φανταστώ καμία κοινωνία να καταρρέη με θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης, που συνεπάγονται μείωση της ανεργίας, αύξηση της εσωτερικής ζήτησης και όλην την παρομαρτούσα ανοδική σπείρα.

Μέχρι τότε, μας κρατάνε τρυφερά το χέρι στην εντατική οι νέες μας Προστάτιδες Δυνάμεις-και χρέωνουν επιτόκιο μόνο 5% για τις υπηρεσίες τους. Μπορεί να έχουν τους δικούς τους ιδιοτελείς λόγους, μπορεί να μας αγαπάνε και λιγάκι, αδιάφορο. Με εξασφαλισμένη όμως την χρηματοδότηση του θνήσκοντος για καναδυό χρόνια ακόμα, ο ασθενής δεν θα καταλήξη. Είτε λεονταρίση είτε όχι, δεν θα βρεθή ελληνική κυβέρνηση που να αψηφήση τους τρεις πνεύμονες διά και χάριν των οποίων η Ελλάς αναπνέει. Η ασφυξία non datur.

Το καθεστημένο, και μάλιστα το πασοκικό, είναι προφανώς ανεπαρκές, αλλά πλέον δεν τους πέφτει και πολύς λόγος. Το έλλειμμα θα μειωθή και φέτος, έστω και κάτω από τις προβλέψεις. Θα μειωθή και του χρόνου και μετά λίγο ακόμη. Λίγο ακόμη, να μειωθή λίγο χαμηλότερα. Η εμπιστοσύνη θα επανέλθη, οι καταθέσεις θα επιστρέψουν, κάποιες επενδύσεις θα ξεγελάσουμε, ο τουρισμός κρατάει γερά. Και θα ανεβούμε λίγο ψηλότερα.

Συγκλονιστική λατινομάθεια! Συγκλονιστικό συναίσθημα! Έκλαυσα απ’τον πολύ πόνο!

Για όλο το κείμενο με συγκλονιστική εικονογράφηση εδώ: anamorfosis.net/blog/?p=6281