Archive for ‘Αλήθειες’

07/11/2012

Από το στόμα των ιδεολόγων της λεηλασίας, μια εξαιρετική πρότασιν!

Δεν έχομεν χρείαν μαρτύρων! Οι ιδεολόγοι της λεηλασίας, οι βορβορώδεις κουμουνιστές, συκοφαντώντες και παρασιτώντες εις βάρος της δημιουργικής αριστοκραατίας του πνεύματος, δυσφημώντες ηττώνται! Παραδέχονται και ομολογούν τη ληστεία που οι λεηλατητικές τάξεις των εργαζομένων ασκούν εις βάρος των ευεργετών εργοδοτών, ενώ ομολογούν τον ορθό μισθό που πρέπει να παραχωρώμεν εις τα κρέατα:

Αντιγράφω από τον βρωμερό τους ιστότοπο την ΟΡΘΟΤΑΤΗ και ΔΙΚΑΙΟΤΑΤΗ πρότασίν των και την ομολογία της ΛΗΣΤΕΙΑΣ που υφίσταται ο ΕΥΕΡΓΕΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ ΕΡΓΟΔΟΤΗΣ:

“«Το ωράριο εργασίας έτσι όπως εφαρμόζεται σε παγκόσμιο επίπεδο, έχει ένα τεράστιο πρόβλημα: Στη διάρκειά του περιλαμβάνεται παραγωγικός και μη παραγωγικός χρόνος. Αυτό σημαίνει ότι το κεφάλαιο πληρώνει μισθό για μη παραγωγικό χρόνο, κατ’ ουσία μη εργάσιμο. (ΟΜΟΛΟΓΟύΝ ΤΗΝ ΚΛΟΠΗΝ, ΟΙ άΘΛΙΟΙ!)

Τα προβλήματα από την ισοπεδωτική αμοιβή του χρόνου εργασίας χωρίς να ξεχωρίζεται ο παραγωγικός από τον μη παραγωγικό, είναι τεράστια. Δημιουργεί εργαζόμενους νωθρούς που γνωρίζουν ότι θα πληρωθούν και για τον μη παραγωγικό χρόνο.

Αυτό το καθεστώς είναι η νομιμοποίηση της τεμπελιάς και της απαίτησης των εργαζομένων να πληρώνονται και χωρίς να δουλεύουν, πράγμα απαράδεκτο. Σε τελική ανάλυση το όλο σύστημα πριμοδοτεί αυτούς που θέλουν να πληρώνονται χωρίς να δουλεύουν.
 

Είναι φανερό λοιπόν ότι μέσα στον εργάσιμο χρόνο υπάρχει μία διάσπαση ανάμεσα σε παραγωγικό και μη παραγωγικό χρόνο (*) και αυτό είναι μία σοβαρή αντίφαση που πρέπει να λυθεί γιατί παράγει την εξής αδικία: Ο εργαζόμενος στην πραγματικότητα δεν πληρώνεται μόνο για όσο δουλεύει αλλά και για όσο δε δουλεύει.

Το κεφάλαιο πληρώνει όχι μόνο την απόδοση αλλά και τη μη απόδοση! Οι εργαζόμενοι που είναι παραγωγικοί με το σύστημα αυτό αδικούνται αφού μεταφέρεται μέρος του πλούτου που παράγουν σε αυτούς που δε δουλεύουν για να πληρωθούν. Παράλληλα, όλοι μαζί οι εργαζόμενοι εκμεταλλεύονται το κεφάλαιο αφού το εξαναγκάζουν να πληρώνει και τον μη παραγωγικό χρόνο.


Είναι λοιπόν πολλαπλές οι αδικίες σε βάρος του κεφαλαίου και πρέπει να εξαλειφθούν. Ο πιο σωστός τρόπος για να διορθωθούν οι αδικίες είναι να καθιερωθούν οι στιγμιαίες συμβάσεις μιας ώρας που ανανεώνονται αυτομάτως όσο ο εργοδότης θέλει σε αντικατάσταση όλων των συλλογικών συμβάσεων με παράλληλη εφαρμογή του «ωραρίου μπάσκετ».

Το ωράριο του μπάσκετ είναι ο πραγματικός χρόνος παιχνιδιού. Κάθε δευτερόλεπτο ή και δέκατο δευτερολέπτου που δεν παίζεται πραγματικό παιχνίδι δεν καταγράφεται ως χρόνος παιχνιδιού ή αλλιώς ως χρόνος εργασίας των παικτών.

 

Όπως στο μπάσκετ λοιπόν, έτσι και στις υπόλοιπες επιχειρήσεις πρέπει να καθιερωθεί η αμοιβή μόνο του παραγωγικού χρόνου εργασίας. Έτσι ο καθένας θα αμείβεται μόνο για τον πραγματικό χρόνο εργασίας κάτι που είναι δίκαιο και για το κεφάλαιο και για τους εργαζόμενους.

 

Οι επιστήμονες και τα πανεπιστήμια με τις μεταρρυθμίσεις που γίνονται στο αντικείμενό τους, πρέπει να μελετήσουν και να βρουν τα ηλεκτρονικά και βιοενεργειακά τεχνολογικά μέσα για το διαχωρισμό και τη μέτρηση του πραγματικού χρόνου παραγωγικής εργασίας των εργαζομένων, ανάλογα με το είδος της δουλειάς.
Μια απλή εμβάθυνση του ωραρίου μπάσκετ φανερώνει ότι με το σημερινό ισοπεδωτικό ωράριο οι εργαζόμενοι υπεραμείβονται αφού πληρώνονται και για νεκρούς χρόνους. Με το «ωράριο μπάσκετ» αυτό θα εξαλειφθεί και θα πληρώνονται κανονικά.

Για να βρούμε την πραγματική αμοιβή ανά ώρα πραγματικής και όχι ονομαστικής εργασίας πρέπει να βρούμε με τη χρήση των νέων τεχνολογιών που τα πανεπιστήμια θα προμηθεύσουν στο κεφάλαιο, το ποσοστό χρόνου που είναι μη παραγωγικός και να τον αφαιρέσουμε από το ωράριο. Αν π.χ. το 30% του χρόνου εργασίας είναι μη παραγωγικός, πρέπει να μειώσουμε σε πρώτη φάση και τις αμοιβές κατά 30%. Παράλληλα όμως το κεφάλαιο θα πρέπει να αποζημιωθεί για τις ώρες που το απασχόλησε ο εργαζόμενος χωρίς να παράγει. Έτσι θα αφαιρεθεί η υπεραμοιβή των εργαζομένων για εργασία που δεν κάνουν και θα αποκατασταθεί η πραγματική ισοτιμία αμοιβής και πραγματικής εργασίας.
Το αποτέλεσμα αυτό πρέπει να αναγνωρισθεί ως πραγματική βάση αμοιβής της παραγωγικής εργασίας. Με το «ωράριο μπάσκετ» θα μετράται μόνο ο πραγματικός χρόνος εργασίας ο οποίος και θα αμείβεται.
Αυτό θα αποκαλύψει τη γιγάντια κλοπή που κάνουν σήμερα οι εργαζόμενοι σε βάρος του κεφαλαίου. Επί πλέον, από ιστορική άποψη, θα αποκαλυφθεί ότι η εργατική τάξη χρωστά στο κεφάλαιο σωρευτικά ανά τους αιώνες, τρισεκατομμύρια και τετράκις εκατομμύρια κλεμμένες ώρες και μέρες εργασίας από τον μη παραγωγικό χρόνο τον οποίο πληρωνόταν.

Εννοείται βέβαια ότι, εκτός της μη πληρωμής του μη παραγωγικού χρόνου, πρέπει να καθιερωθεί κλίμακα αποζημίωσης του κεφαλαίου από τους εργαζόμενους για τον μη παραγωγικό χρόνο που το απασχολούν στη θέση εργασίας που καταλαμβάνουν. Η κλίμακα αυτή δεν μπορεί να είναι αυθαίρετη αλλά να αντιστοιχεί στη δέσμευση κεφαλαίου που κάνει ο εργαζόμενος όση ώρα προσπαθεί να συμπληρώσει τον παραγωγικό χρόνο του. Πρέπει να υπολογισθούν η απόσβεση και τα προσδοκώμενα (διαφυγόντα) κέρδη για κάθε ώρα και να πολλαπλασιάζεται με τον χρόνο που ήταν μη παραγωγικός. Το αποτέλεσμα θα αφαιρείται από την αμοιβή αφού ο εργαζόμενος όλο αυτό τον χρόνο στέρησε αναίτια το κεφάλαιο από την αποδοτική λειτουργία του.

Παράδειγμα
Αν ένας εργαζόμενος σε 8 ώρες εργασίας έκανε παραγωγικό χρόνο 6 ωρών, θα δικαιούται να πληρωθεί 6 ώρες δηλαδή του αφαιρούνται 2 ώρες. Κατόπιν για τις μη παραγωγικές 2 ώρες που απασχόλησε (σκλάβωσε επακριβώς) το κεφάλαιο και δεν το άφησε να είναι παραγωγικό, θα υπολογισθεί σε βάρος του ένα ποσό διαφυγόντων κερδών ίσο με 2 ώρες [υπολογίζεται το κέρδος (υπεραξία) επί του μισθού σε100% για κάθε μονάδα χρόνου]. Τέλος θα του καταλογισθεί επί πλέον ένα ποσό ½ της ώρας για την απολεσθείσα ηθική και υλική απαξίωση του κεφαλαίου [με βάση μια σχέση προστιθέμενης αξίας προς μεταβιβαζόμενο σταθερό κεφάλαιο στο προϊόν 75:25]. Δηλαδή συνολικά από τις 8 ώρες εργασίας θα υπολογισθούν ως χαμένος χρόνος εργασίας για το κεφάλαιο: 2+2+1/2=4½ ώρες. Αυτές τις αφαιρούμε από τις 8 θεωρητικές ώρες εργασίας που δέσμευε ο εργαζόμενος τη θέση εργασίας και το κεφάλαιο. Τελικά ο εργαζόμενος πρέπει να πληρωθεί για τις εναπομένουσες 3½ εργάσιμες ώρες. Έτσι θα υλοποιηθεί η αρχή «ο καθένας να αμείβεται ανάλογα με την (πραγματική) εργασία του!
Η αδικία και η ανισότητα σε βάρος του κεφαλαίου είναι αυταπόδεικτη. Με την ισχύουσα σήμερα εργασιακή νομοθεσία ο εργαζόμενος θα πληρωθεί για 8 ώρες αντί για 3½, δηλαδή 128,57% παραπάνω από όσο πρέπει»!

Αν μεταφραστούν σε χρήμα όλα αυτά, σημαίνει ότι για κάθε 800 ευρώ μηνιαίο μισθό (για 48ωρη εβδομαδιαία εργασία), τα 350 είναι η πραγματική αμοιβή που πρέπει να λαμβάνει ο εργαζόμενος και τα 450 είναι κλεμμένη αμοιβή ή υπεραμοιβή από το κεφάλαιο. Με βάση αυτόν τον υπολογισμό ο μέσος μισθός στην Ελλάδα πρέπει να διαμορφωθεί από 800 ευρώ στα 350 και ο κατώτερος μισθός νεοπροσλαμβανομένου από 580 στα 250 ευρώ».

ΤΙ ΧΡΕίΑΝ έΧΟΜΕΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ;
ΤΕΛΟΣ ΣΤΗΝ ΤΥΡΑΝΝΙΑ ΤΩΝ ΑΠΛΥΤΩΝ!
ΒΟΥΡΔΟΥΛΑ ΚΑΙ ΚΝΟΥΤΟ ΣΤΟΥΣ ΑΠΛΥΤΟΥΣ!
16/01/2012

Επιτέλους, ο ελληνάρας θα προσκυνήσει τα ελληνάκια

Ήρθε ο καιρός να τελειώσουμε με την Ελλάδα και τους Έλληνες, την μίζερη ελλάδα του αλτρουϊσμού, της συντεχνιακής αλληλεγγύης και της συμμετοχής, των οκνηρών, άπλυτων και βρωμόχνωτων χριστιανών της ορθοδοξίας. ´Ολοι αυτοί θα πρέπει να αποδεχθούν τον ήσσονα ρόλο τους, να χωνέψουν ότι είναι είδος που θα εξαλειφθεί υπέρ του ανώτερου και κοσμοπολίτικου ελληνακίου, αυτού που άκριτα αναγνωρίζει την υπέρτατη ανωτερότητα του νομοταγή καθαρόαιμου Αρίου Γερμανού έναντι του μπασταρδεμένου μισοανατολίτη Ελληνάρα, τον νομοταγή και πειθαρχημένο ατομισμό που αισιόδοξα κυνηγάει το τυρί του σαν ποντικάκι αντί να θρηνεί, θυμούμενος περασμένα μεγαλεία και την άθλια κοινότητά του σαν θλιβερό ανθρώπινο όν.

Εχουμε εμφύλιο και τα ελληνάκια θα νικήσουν!

Οι κοινωνικές διασπάσεις όμως, εκτός από ποσότητα, έχουν και ποιότητα. Και εκ πρώτης όψης ο σημερινός κατακερματισμός και η πόλωση των Ελλήνων σε ιδέες, πολιτικούς χώρους, θεωρίες συνωμοσίας, ιδεολογίες, αξίες, κλπ είναι σχετικά μεγάλος σε μέγεθος. Εμβαθύνοντας όμως όλο και περισσότερο στα ιδεολογικά ρεύματα και γενικότερα στα μυαλά που εκφράζονται, μπορεί κανείς να καταλήξει σε μία πανανθρώπινη και όχι απαραίτητα ελληνική «διαίρεση». Υπάρχουν οι άνθρωποι που αμφισβητούν, σκέφτονται,  μελετάνε, αναλόγως κρίνουν, προσαρμόζοντας συνεχώς τη σκέψη τους στις νέες συνθήκες και που μπορούν να συζητούν ευγενικά, με σεβασμό στον συνομιλητή και αποσπώντας πληροφορίες όσο πιο σφαιρικά γίνεται. Υπάρχουν και οι άλλοι που «κουρνιάζουν» στην άνεση και τη βολικότητα ενός δόγματος, οποιουδήποτε δόγματος, ιδεολογικού, πολιτικού, ηθικού ή θρησκευτικού, που ακόμα και μία «καλημέρα» την εκλαμβάνουν καχύποπτα, και συνδυάζοντας τον δογματισμό και την καχυποψία τους απλά βάλλουν προς πάσα κατεύθυνση.
Δυστυχώς, στην πλειοψηφία της η ελληνική κοινωνία απαρτίζεται από τους δεύτερους. Προσωπική μου ευχή, όπως και πολλών άλλων, θα ήταν να υφίσταται η λεγόμενη «σιωπηλή πλειοψηφία», αλλά ρεαλιστικά μιλώντας όλοι γνωρίζουμε ποιος είναι ο μέσος πολιτικός, ο μέσος ψηφοφόρος, ο μέσος επιχειρηματίας, ο μέσος υπάλληλος, ο μέσος φοιτητής, και γενικώς ο μέσος Έλληνας. Στην πραγματικότητα βέβαια δεν υπάρχουν «μέσοι» άνθρωποι, αλλά τα αποτελέσματα των διαπροσωπικών σχέσεων της κοινωνίας μας είναι απτά και εμφανή σε όλους μας καθημερινά.
Ο πραγματικός διχασμός που υφίσταται η ελληνική κοινωνία σήμερα είναι αυτός που λαμβάνει χώρα ανάμεσα στις δύο αυτές κατηγορίες ανθρώπων. Και το μεγάλο στοίχημα είναι κάποια στιγμή η πρώτη κατηγορία να υπερισχύσει της δεύτερης. Όχι στα πλαίσια κάποιου ελιτισμού ή κοινωνικού σνομπισμού, αλλά γιατί τα απτά αποτελέσματα και η δημιουργία νέων τάσεων, κοινωνικών διαδικασιών, και αναπτυξιακών οικονομιών μπορούν να προέλθουν από άτομα που εκτός από συνεχή αμφισβήτηση, παρέχουν λύσεις και εδάφη συνεργασίας. Άτομα που μπορούν να συνεννοηθούν στοιχειωδώς, αναλαμβάνοντας προσωπική ευθύνη των πράξεών τους και γνωρίζοντας ότι συνεννόηση σημαίνει κυρίως συμβιβασμός και όχι υπεροψία ή στενομυαλιά. Δύο άνθρωποι με δέκα αντικρουόμενες ιδέες ή νοοτροπίες ο καθένας, δεν μπορούν να δημιουργήσουν κάτι νέο αν εμμένουν και στις δέκα συνεχώς. Αντιθέτως αν αυτοί οι άνθρωποι έχουν την ωριμότητα να υποχωρήσουν σε πέντε από τις δέκα ιδέες τους προκειμένου να προχωρήσουν, όχι μόνον θα δημιουργήσουν ένα σύνολο δέκα νέων ιδεών, αλλά θα λειτουργήσουν και συλλογικά για το κοινό τους καλό.
Έχει μεγάλη σημασία, λοιπόν να αναγνωρίζουμε τι μυαλά κουβαλάει ο καθένας ανεξαρτήτως πολιτικών, ιδεολογικών και λοιπών πεποιθήσεων. Όχι, επαναλαμβάνω, για να επέλθει μεγαλύτερος διχασμός, ή να εξυμνήσουμε τον ελιτισμό αλλά για να περιθωριοποιούνται αυτοί που ούτως ή άλλως εξυμνούν και προάγουν το περιθώριο. Για «να γίνουν οι αλμπάνηδες εξαίρεση και όχι ο κανόνας» όπως είχε πει κάποτε και η Αμαλία Καλυβίνου, για άσχετο θέμα μεν αλλά για τους ίδιους παράγοντες κοινωνικής διάσπασης που βιώνουμε και σήμερα.
Το ΥΠέΡΟΧΟΝ ΚΕίΜΕΝΟΝ ΑΙΔώ!!!! (http://ellinaki.blogspot.com/2012/01/blog-post_16.html)
19/10/2011

Η μέση τάξη: Ένα βαρίδι στην εξελικτική πορεία της νέας ανθρωπότητας

Σας καλώ να φαντασθείτε μία πυραμίδα και με τη δύναμη τ.φήςου μυαλού σας να την μετασχηματίζετε ενώπιον των διανοητικών οφθαλμών σας. Φαντασθείτε λοιπόν αυτή την πυραμίδα να ψηλώνει, χωρίς ωστόσο η βάση της να μεγαλώνει και χωρίς να αλλάζει η αναλογία μεγέθους βάσης προς το μέγεθος της κορυ. Όσο περισσότερο ψηλώνει, όσο μικρότερη η βάση της σε σχέση με την κορυφή της, τόσο πιο οξεία, ασταθής και δυσάρεστη στα μάτια γίνεται και αρκεί και το φύσημα ενός ανέμου για να καταρρεύσει. Φανταστείτε τώρα αυτή την πυραμίδα να κονταίνει και η κορυφή της να γίνεται μικρότερη σε σχέση με τη βάση. Αμέσως η πυραμίδα αυτή θα μετατραπεί σε κάτι το σταθερό, στιβαρό και όμορφο στην όψη.

Αυτή ακριβώς είναι η εικόνα της μεταρρύθμισης που η δημιουργική μειοψηφία προσπαθεί να επιβάλλει στις μάζες των άπλυτων πληβείων και των λεηλατητών της συντεχνιακής μέσης τάξης.

Μία σειρά ιστορικών ατυχημάτων, από την επιτυχία των ιακωβινικών επαναστάσεων με τη φρικαλέα egalite και την ψυχασθενή και παράλογη fraternite, μέχρι την εβδομηντάχρονη επιβίωση του φρικώδους κουμουνισμού οδήγησαν στην αποσταθεροποίηση της κοινωνικής πυραμίδας και στην ανισόρροπη μεγέθυνση του εκτρώματος που λέγεται “μέση τάξη”. Αποτέλεσμα της εν λόγω αποσταθεροποίησης υπήρξε ο ολέθριος περιορισμός της ελευθερίας των δημιουργικών μερίδων του πληθυσμού, οι οποίες ανήκουσες φυσικά εις την κορυφήν της κοινωνικής πυραμίδας έπρεπε συνεχώς να αυτοπεριορίζονται προκειμένου να μην αποσταθεροποιηθεί το ασταθές και σαθρό κοινωνικό σύστημα της μεταπολεμικής Κευνσιανής κοινωνίας. Έπρεπε συνεχώς να θυσιάζουν τους καρπούς της διανοίας των προκειμένου να καταπραϋνουν και να καθησυχάζουν μια ολοένα και ογκούμενη τάξη λεηλατητών: καλοταϊσμένων και παχύσαρκων εργατών οι οποίοι αντί να παρέχουν με προθυμία και φιλοπονία κάθε στιγμή του χρόνου τους προς τη δημιουργία απαιτούσαν “ελεύθερο χρόνο” για να ασχοληθούν με τα παχύσαρκα και ηλίθια μπάσταρδά τους και τις ανόητες, χυδαίες ενασχολήσεις τους, μικροπρεπών αντιφρονούντων διανοουμένων της λάσπης που αντί να είναι ευγνώμονες για την προσφερθείσα γνώση την χρησιμοποιούσαν για την υπονόμευση του στρατηγού της επιχειρηματικότητας, συντεχνιακοί συνδικαλιστές που αντί να επιβάλλουν τη βούληση του εργοδότη τους συμπαρατασσόντουσαν με τις οκνηρές τάξεις των απλύτων και άλλα παρόμοια αποβράσματα.

Έρχεται στιγμή που ο ανώτερος άνθρωπος φωνάζει “ΦΤΑΝΕΙ!”. Και αυτή η στιγμή ήρθε.

Επιτέλους, θα τελειώσουμε με τον λεηλατητικό πολτό που λέγεται μέση τάξη. Οι πειθήνιοι και συνεργάσιμοι θα ενωθούν μαζί μας για να κυριαρχήσουμε, ενώ το ίταμο κεφάλι των υπολοίπων θα συνθλιβεί και θα οδηγηθούν στη βάση της πυραμίδας, στη φυσική θέση του κατεργάρη λεηλατητή που με πόνο, αίμα και ιδρώτα θα πληρώσει τα εγκλήματά του εις βάρος των καλυτέρων του.

ΘΑ ΝΙΚΗΣΩΜΕΝ!

03/10/2011

Μία σοφή προτροπή των Οικονομολόγων της Τρόικας. Έχουμε το θάρρος να την ακολουθήσουμε;

Την κατάργηση της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, αν δεν υπογραφεί άμεσα καινούργια με μειώσεις μισθών,(ΟΡΘώΣ!) ζήτησαν από τον υπουργό Εργασίας Γιώργο Κουτρουμάνη οι εκπρόσωποι της τρόικας.

Επίσης, ζήτησαν να μην υπογραφεί καμία επέκταση κλαδικών συμβάσεων για τα επόμενα τρία χρόνια.

Ανάμεσα στις δύο πλευρές επήλθε συμφωνία μόνο στο θέμα των Ειδικών Επιχειρησιακών Συμβάσεων Εργασίας και στη δυνατότητα υπογραφής συμβάσεων σε επιχειρήσεις με λιγότερα από 20 άτομα, από Ενώσεις Προσώπων (ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ, ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΝΟΜΕΝ ΜΕ ΤΙΣ ΣΥΝΤΕΧΝΙΕΣ ΤΩΝ ΚΟΥΜΟΥΝΙΣΤΩΝ!).

Για την κατάργηση της Εθνικής Συλλογικής Σύμβασης ο υπουργός Εργασίας ζήτησε να ενημερώσει την κυβέρνηση πριν δώσει κάποια απάντηση, ενώ για το θέμα των κλαδικών ζήτησε να ισχύσουν οι επεκτάσεις μόνο σε αυτές που δεν προβλέπουν αυξήσεις.

«Έσχατο σημείο θράσους» χαρακτηρίζει την πρόταση της τρόικας η ΓΣΕΕ. (ΑίΣΧΟΝ!)

 

Η είδηση από τον αντικειμενικό τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΙ στο http://www.skai.gr/news/greece/article/182179/i-troika-zita-tin-katargisi-tis-ethnikis-sullogikis-sumvasis-ergasias/

Και ήδη έχομεν το πρώτο φιλελεύθερον και θαρραλέον σχόλιο. Αντιγράφω:

Ευτυχώς που υπάρχει η τρόϊκα , μπας και γίνουμε επιτέλους άνθρωποι και απαλλαγούμε από τους συνδικαλιστές. Τα συνδικάτα είναι υπεύθυνα για την κατάντια της χώρας με τους εκβιασμούς που ασκού σε εργαζόμενους και εργοδότες και τη γενικευμένη ανομία που υπηρετούν.
Ας απελευθερωθεί ο εργαζόμενος από τις εντολές των συνδικάτων και ας αφεθεί να διαπραγματεύεται μόνος του και ελεύθερα την αξία του στην αγορά εργασίας. Όχι στο τσουβάλιασμα άξιων εργαζομένων με τεμπέληδες και ανεπρόκοπους.
Κι επειδή όλοι κραυγάζουν κατά των μονοπωλίων, υπάρχει μεγαλύτερο μονοπώλιο από το εργασιακό μονοπώλιο που εκπροσωπείται από μία οργάνωση που περιλαμβάνει όλους τους εργαζόμενους της χώρας και μπορεί να εκβιάζει με απόλυτο τρόπο;

 

Μπράβο κύριε Γιάννη μου, επιτέλους, να λάμψει η αλήθεια. Επιτέλους οι φίλοι μας της Τρόικα δείχνουν πυγμή απέναντι στην συμμορία των λεηλατητών. Ο Καπιταλισμός θα νικήσει!

02/10/2011

Αγαπάμε-Στηρίζουμε-Αγοράζουμε προϊόντα πολυεθνικών και μόνον!

Αυτές τις μέρες, με ιδιαίτερη ανησυχία, παρακολουθώ τον εμπορικό κόσμο της χώρας να ανασταίνει παλιές, ξεπερασμένες καμπάνιες του στύλ “Αγοράζω Ελληνικά”. Δυστυχώς κάποιοι ανεγκέφαλοι, κακοπροαίρετοι και ντόπιοι λεηλατητές πήραν στα σοβαρά σοσιαλιστικές, λαϊκιστικές εθνικιστικές αρλούμπες προ εικοσαετίας.

Αυτές οι αρλούμπες θα ήταν απλώς γελοίες, αν δεν ήταν τόσο επικίνδυνες.

Κατ’αρχάς επιθυμούν να επιστρέψουν την κοινωνία μας σε πρωτόγονες καταστάσεις προ ελεύθερης αγοράς, τότε που επικρατούσαν πρωτόγονες θεωρίες όπως αυτή του μερκαντιλισμού, η οποία έτεινε προς περιορισμό των εισαγωγών, μια θεωρία ασκούμενη απο το προσωποκεντρικό, αυταρχικό καθεστώς του Λουδοβίκου του 14ου. Είναι σαφής η απειλή απέναντι στην κοινοβουλευτική δημοκρατία και είμαστε τυφλοί που δεν το αντιληφθήκαμε νωρίτερα.

Επιπλέον, και όχι λιγότερο απειλητικά, οι κραυγές για το “ψωνίζουμε ελληνικά” ενισχύουν τον εθνικισμό, με τα γνωστά ολέθρια αποτελέσματα τόσο στα ανθρώπινα δικαιώματα, όσο και στην ελεύθερη διακίνηση εργαζομένων, εμπορευμάτων και ιδεών που είναι η βάση της ανοιχτής κοινωνίας και της ελεύθερης αγοράς.

Σας συστήνω επίσης το ακόλουθο κείμενο που με γενναιότητα αποκαλύπτει τα βρώμικα μυστικά των ελληνικών εταιρειών παραγωγής: (fotisk.posterous.com/73540133)

Το τελευταίο καιρό διαβάζω διάφορα αφελή που μου στέλνουν με ηλεκτρ ταχυδρομείο για τη στήριξη των ελληνικών προϊόντων. Επειδή έχω πικρή εμπειρία απο το τι είναι και τι δεν ειναι εγχώριο προΙόν, ειπα να γράψω πέντε λόγια, επειδή οι υπεραπλουστεύσεις που διαβάζω μπορει να κάνουν ζημιά σε εκατοντάδες ελληνες που θα χάσουν τη δουλειά τους, απο ένα κύμα καταδίωξης.
Πριν τέσσερα χρόνια εφυγα απο μια πολυεθνική που έχει εργοστάσια στην Ελλάδα και απασχολεί εκατοντάδες ατομα και πήγα σε μια εταιρεία ελληνικής ιδιοκτησίας, που μου έκανε μια δελεαστική πρόταση. Ειδα και επαθα σε αυτο τον ‘ελληνα’ εργοδότη, ώσπου πριν ένα χρόνο βρήκα την ευκαιρία και μεταπήδησα σε μια τριτη εταρεία. Ειναι και αυτή ελληνικής ιδιοκτησίας, αλλά σοβαρή και κάνει εξαγωγές. Εχοντας αυτη τη διαδρομή, μπορώ να μοιραστώ μαζί σας μερικές σκέψεις, για να μην καταπιείτε αμάσητα αυτα που λενε αφελείς ή κάποιοι που έχουν συμφέροντα.
Τι θα πει ‘ελληνική εταιρεία και ελληνικά προϊόντα’;
Η εμπειρία μου απο την εταιρεία που έφυγα πέρυσι ήταν σκληρή. Ο έλληνας ιδιοκτήτης ήταν περισσότερο τυχοδιώκτης και λιγότερο επιχειρηματίας. Εφτιαξε ένα μικρό εργοστάσιο παίρνοντας συνεχώς κρατικές επιδοτήσεις,(απαπα!) που δεν μπορώ να ξέρω αν όλες επενδύθηκαν στην επιχείρηση. Αντι να ασχολείται με το πώς θα κάνει καλύτερο προϊόν, αφιέρωνε το περισσότερο χρονο να κάνει καταγγελίες εναντίον των ανταγωνιστών του. Είχε πάρει και πολλά τραπεζικά δάνεια, που δεν μπορουσε να αποπληρώσει , οπότε νοιωθαμε τη πίεση μιας έκκρυθμης κατάστασης (ΦΡίΚΗΝ!).
[…]

Δεν ειμαι ειδικός στο marketing, αλλά καταλάβαινα ότι γινόταν με γιουρούσια και ξαφνικές ιδέες που ερχονταν στο αφεντικό. Οι ιδέες , τις πιο πολλές φορές, εμεναν στη σύλληψη.

[…]

Για τους 5 φίλους πουναι ανεργοι
Οσοι έχουμε δουλεψει περι τα 15 χρόνια στην ελληνική βιομηχανία, έχουμε πολλές παραστάσεις και δεν εχουμε αυταπάτες. Εχω πέντε συμφοιτητές απο το Πολυτεχνείο που είναι άνεργοι. Ενας εκτος  ανησυχεί, γιατι ενώ δουλεύει σε μια καλή βιομηχανία, μαθαίνει για τις επιθέσεις που γίνονται χύμα σε εταιρείες που έχουν παραγωγή στην Ελλάδα , αλλα εχουν πολυεθνικό ιδιοκτήτη.

Στο ονομα λοιπόν αυτών των συναδέλφων και για λογαριασμό όποιων επιστημόνων και μηχανικών έχουν μείνει άνεργοι, θέλω να κάνω μια έκκληση: να ειμαστε προσεχτικοί στις ανώνυμες καταγγελίες που βοηθάνε -οπως νομίζουν-  τα ελληνικά προϊόντα. Τι θαπρεπε να κάνουμε; Να γίνουμε πιο απαιτητικοί. Να ζητάμε να ενισχυθουν τα προϊόντα που παράγονται στην Ελλάδα απο σοβαρές εγκαταστάσεις και βιομηχανίες.

[…]
Οι περισσότερες απο αυτές τις βιομηχανίες που πωλήθηκαν σε διεθνείς εταιρείες, συνεχίζουν να λειτουργουν. Τι θα κάνουμε τώρα; Θα τιμωρήσουμε τους έλληνες εργαζόμενους, επειδή οι έλληνες ιδιοκτήτες πούλησαν αυτές τις επιχειρήσεις; Στην τυποποίηση ελαιολαδου λχ, στις τηλεπικοινωνίες, στην καπνοβιομηχανία, οι εργοδότες με τα περισσότερα ατομα προσωπικού ειναι διεθνείς εταιρείες που αγόρασαν τα εργοστάσια απο ελληνες επιχειρηματίες. 
Να είμαστε πολύ προσεχτικοί έπίσης οταν θεωρούμε ελληνικό ένα εργοστάσιο των 40 εργαζομένων, ενώ θεωρούμε ‘κακό’ ένα ανταγωνιστικό εργοστάσιο των 1000 εργαζομένων, επειδή πουλήθηκε σε διεθνή όμιλο. Αν κάνουμε τώρα προπαγάνδα υπέρ του εργοστασίου των 40 εργαζομένων, τι θα γίνει αν αυτό αύριο πουληθεί σε καποια άλλη πολυεθνική εταιρεία, όπως έχει γίνει πολλές φορές μέχρι τώρα;

[…]

Στο σημειο αυτο πρέπει να πούμε  ότι σαν υπεύθυνοι πολίτες, πρέπει πρώτα απόλα να κυτάζουμε το συμφέροντά μας, δηλαδή να αγοράζουμε εκείνα τα προϊόντα που έχουν συμφέρουσα τιμή και καλή ποιότητα. Δεν έχει έννοια να στηρίζουμε προϊόντα που εμφανίζονται σαν ελληνικά, που έχουν αμφίβολη ποιότητα και οχι καλή τιμή.
[…]

.Παράλληλα όμως να διαμορφώσουμε ένα πλαίσιο, που να ειναι ελκυστικό για διεθνείς εταιρείες, που θα λειτουργούν εργοστάσια στην Ελλάδα , γιατι -τώρα πια- μονο αυτές μπορουν να κάνουν τέτοιες επενδύσεις στη χώρα μας. Ετσι λειτουργεί  η παγκόσμια οικονομία στη δεκαετία 2010-2020. Η Ελληνική οικονομία,  που βρίσκεται στη χειρότερη θέση στο παγκόσμιο χάρτη, δεν θα οφεληθεί σε τίποτε απο παλιομοδίτικες ‘πατριωτικές’ κινήσεις, που ειναι εκτός τόπου και χρόνου. (έΞΟΧΟΝ!)

Αντί να αγοράζουμε λοιπόν προϊόντα μικρών βιομηχανιών επειδή είναι “ντόπια”, παραβλέποντας το γεγονός ότι είναι πιο ακριβά, χειρότερης ποιότητας και αντίγραφα προϊόντων πολυεθνικών εταιρειών, θα πρέπει με θάρρος να αγοράζουμε αυθεντικά προϊόντα ξένων εταιρειών που παράγονται με στάνταρ ποιότητας (πως αλλιώς θα γινόντουσαν οι εταιρείες πολυεθνικές;) και να ενεργήσουμε σαν κράτος προκειμένου να προσελκύσουμε και άλλες πολυεθνικές στη χώρα. Η δημιουργία ειδικών ζωνών απασχόλησης μειωμένου εργατικού, ασφαλιστικού και φορολογικού κόστος θα έκανε θαύματα σε αυτή την περίπτωση.

Έχουμε την ΤΟΛΜΗ να το κάνουμε αυτό;

 

 

01/10/2011

Επιτέλους, πρέπει να δημοσιοποιούμε τις λογικές απόψεις!

Ένα εξαιρετικό, λακωνικό σχόλιο που πρέπει να επισημανθεί:

 Χωρίς ανάπτυξη, θα πεθάνουμε από πείνα. Με ανάπτυξη, μπορεί να ζούμε σε επίπεδο πείνας (για να ζει καλά το 1%), αλλά 1. αυτό είναι διαπραγματεύσιμο πολιτικά, και 2. χωρίς, θα πεθάνουμε σίγουρα (και πρώτο το 99%). Αυτό είναι βέβαιο, το είχαν καταλάβει από τον καιρό του Μάλθους.
Οπότε φιλολογίες περί πουριτανικής ηθικής είναι όχι μόνο αστείες αλλά εγκληματικά ανεύθυνες.

 

¨Εξοχον! Απλά έξοχον!

Ογκανίζουν, γρούζουν και κρώζουν οι λεηλατητές, οι αναρχοαριστεροί άπλυτοι, οι ανέμπνευστοι, τα κρέατα! “Να πληρώσουν οι πλούσιοι”, ωρύονται. “Μας πίνουν το αίμα,” συκοφαντούν. Δεν γνωρίζουν όμως οι ανεγκέφαλοι λεηλατητές ότι χωρίς τον επιχειρηματία, τον βιομήχανο, τον τραπεζίτη και τον χρηματιστή θα είχαν ψοφολογήσει από την πείνα.

Θα έπρεπε με ταπεινοφροσύνη όλοι οι φύσει υπάλληλοι και υπηρέτες να θυσιάζουν το φαγητό τους για το σούσι του εργοδότη τους και να τον κρατούν ευχαριστημένο, να τον ευγνωμονούν φιλωντας του τα πόδια για το ψωμί που τους ταϊζει, παραχωρώντας τους μέρος της αξίας που παρήγαγε με τη δημιουργικότητα και τις ικανότητές του.

Χαίρομαι που επιτέλους, μέσα στον αριστερό οχετό, χώροι συζήτησης όπως το buzz αποτελούν φάρο μέσα στο σκοτάδι.

(το σχόλιον από εδώ: buzz.reality-tape.com/story.php?title=%C2%AB%CE%95%CF%86%CE%B9%CE%AC%CE%BB%CF%84%CE%B7%CF%82-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CF%84%CF%81%CF%8C%CE%B9%CE%BA%CE%B1%CF%82%C2%BB-%CE%B7-%CE%91%CE%B8%CE%AE%CE%BD%CE%B1-%CF%83%CF%87%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CE%AC%CE%B6%CE%BF%CF%85%CE%BD-%CF%84%CE%B1-%CE%B3%CE%B5%CF%81%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AC-%CE%9C%CE%9C%CE%95-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF-%CE%BC%CF%80%CE%BB%CF%8C%CE%BA%CE%BF-%CF%83%CF%84%CE%B1-%CF%85%CF%80%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B3%CE%B5%CE%AF%CE%B1#wholecomment82328