Archive for ‘Αισιοδοξία’

29/09/2012

Flat tax στους ελεύθερους επαγγελματίες, ένα εξαιρετικό και εμπνευσμένο μέτρο!

Ως νεοφιλελεύθερος, είμαι θιασώτης των μέτρων που προάγουν την αποτελεσματικότητα και τη δικαιοσύνη. Ως εκ τούτου, είμαι οπαδός των δίκαιων φόρων όπως του flat tax, του σταθερού ποσοστού φόρου επί του εισοδήματος, του φόρου κατανάλωσης και του φόρου σταθερού ποσού.

Χαίρομαι δε που η φιλελεύθερη κυβέρνησή μας ξεκίνησε την εφαρμογή flat tax από τους ελευθέρους επαγγελματίες. Το σχετικά υψηλό ποσοστό είναι, για εμένα μια πινελιά μεγαλοφυϊας, μιας μεγαλοφυϊας που μόνον εμείς οι φιλελεύθεροι κατέχουμε και γι’αυτό το σύστημά μας είναι το μόνο επικρατούν και μέλλον επικρατήσει στην ανθρωπότητα. Με αυτό το ποσοστό τα μικρομάγαζα των μόνο κατ’όνομα “ελευθέρων επαγγελματιών”, οι οποίοι ανήκουν στην λιγδερή και άπλυτη μάζα των λεηλατητικών ανθρωπαρίων, θα αναγκαστεί να τεθεί υπό την ηγεσία και την πεφωτισμένη ηγεμονία των μεγάλων επιχειρηματιών και δημιουργικών ανθρώπων ως έμψυχα εργαλεία και υποτακτικοί, όπως είναι η φυσική των θέση.
Ο Άτλας τινάζει τους ώμους γι’αλλη μια φορά και με τη σιδηρά του φτέρνα συνθλίβει τους ρυπαρούς λεηλατητές!

Συγχαρητήρια στην φιλελεύθερη δεξιά, τον τρίτο δρόμο και την υπεύθυνη αριστερά!

Συνεχίστε!

16/01/2012

Επιτέλους, ο ελληνάρας θα προσκυνήσει τα ελληνάκια

Ήρθε ο καιρός να τελειώσουμε με την Ελλάδα και τους Έλληνες, την μίζερη ελλάδα του αλτρουϊσμού, της συντεχνιακής αλληλεγγύης και της συμμετοχής, των οκνηρών, άπλυτων και βρωμόχνωτων χριστιανών της ορθοδοξίας. ´Ολοι αυτοί θα πρέπει να αποδεχθούν τον ήσσονα ρόλο τους, να χωνέψουν ότι είναι είδος που θα εξαλειφθεί υπέρ του ανώτερου και κοσμοπολίτικου ελληνακίου, αυτού που άκριτα αναγνωρίζει την υπέρτατη ανωτερότητα του νομοταγή καθαρόαιμου Αρίου Γερμανού έναντι του μπασταρδεμένου μισοανατολίτη Ελληνάρα, τον νομοταγή και πειθαρχημένο ατομισμό που αισιόδοξα κυνηγάει το τυρί του σαν ποντικάκι αντί να θρηνεί, θυμούμενος περασμένα μεγαλεία και την άθλια κοινότητά του σαν θλιβερό ανθρώπινο όν.

Εχουμε εμφύλιο και τα ελληνάκια θα νικήσουν!

Οι κοινωνικές διασπάσεις όμως, εκτός από ποσότητα, έχουν και ποιότητα. Και εκ πρώτης όψης ο σημερινός κατακερματισμός και η πόλωση των Ελλήνων σε ιδέες, πολιτικούς χώρους, θεωρίες συνωμοσίας, ιδεολογίες, αξίες, κλπ είναι σχετικά μεγάλος σε μέγεθος. Εμβαθύνοντας όμως όλο και περισσότερο στα ιδεολογικά ρεύματα και γενικότερα στα μυαλά που εκφράζονται, μπορεί κανείς να καταλήξει σε μία πανανθρώπινη και όχι απαραίτητα ελληνική «διαίρεση». Υπάρχουν οι άνθρωποι που αμφισβητούν, σκέφτονται,  μελετάνε, αναλόγως κρίνουν, προσαρμόζοντας συνεχώς τη σκέψη τους στις νέες συνθήκες και που μπορούν να συζητούν ευγενικά, με σεβασμό στον συνομιλητή και αποσπώντας πληροφορίες όσο πιο σφαιρικά γίνεται. Υπάρχουν και οι άλλοι που «κουρνιάζουν» στην άνεση και τη βολικότητα ενός δόγματος, οποιουδήποτε δόγματος, ιδεολογικού, πολιτικού, ηθικού ή θρησκευτικού, που ακόμα και μία «καλημέρα» την εκλαμβάνουν καχύποπτα, και συνδυάζοντας τον δογματισμό και την καχυποψία τους απλά βάλλουν προς πάσα κατεύθυνση.
Δυστυχώς, στην πλειοψηφία της η ελληνική κοινωνία απαρτίζεται από τους δεύτερους. Προσωπική μου ευχή, όπως και πολλών άλλων, θα ήταν να υφίσταται η λεγόμενη «σιωπηλή πλειοψηφία», αλλά ρεαλιστικά μιλώντας όλοι γνωρίζουμε ποιος είναι ο μέσος πολιτικός, ο μέσος ψηφοφόρος, ο μέσος επιχειρηματίας, ο μέσος υπάλληλος, ο μέσος φοιτητής, και γενικώς ο μέσος Έλληνας. Στην πραγματικότητα βέβαια δεν υπάρχουν «μέσοι» άνθρωποι, αλλά τα αποτελέσματα των διαπροσωπικών σχέσεων της κοινωνίας μας είναι απτά και εμφανή σε όλους μας καθημερινά.
Ο πραγματικός διχασμός που υφίσταται η ελληνική κοινωνία σήμερα είναι αυτός που λαμβάνει χώρα ανάμεσα στις δύο αυτές κατηγορίες ανθρώπων. Και το μεγάλο στοίχημα είναι κάποια στιγμή η πρώτη κατηγορία να υπερισχύσει της δεύτερης. Όχι στα πλαίσια κάποιου ελιτισμού ή κοινωνικού σνομπισμού, αλλά γιατί τα απτά αποτελέσματα και η δημιουργία νέων τάσεων, κοινωνικών διαδικασιών, και αναπτυξιακών οικονομιών μπορούν να προέλθουν από άτομα που εκτός από συνεχή αμφισβήτηση, παρέχουν λύσεις και εδάφη συνεργασίας. Άτομα που μπορούν να συνεννοηθούν στοιχειωδώς, αναλαμβάνοντας προσωπική ευθύνη των πράξεών τους και γνωρίζοντας ότι συνεννόηση σημαίνει κυρίως συμβιβασμός και όχι υπεροψία ή στενομυαλιά. Δύο άνθρωποι με δέκα αντικρουόμενες ιδέες ή νοοτροπίες ο καθένας, δεν μπορούν να δημιουργήσουν κάτι νέο αν εμμένουν και στις δέκα συνεχώς. Αντιθέτως αν αυτοί οι άνθρωποι έχουν την ωριμότητα να υποχωρήσουν σε πέντε από τις δέκα ιδέες τους προκειμένου να προχωρήσουν, όχι μόνον θα δημιουργήσουν ένα σύνολο δέκα νέων ιδεών, αλλά θα λειτουργήσουν και συλλογικά για το κοινό τους καλό.
Έχει μεγάλη σημασία, λοιπόν να αναγνωρίζουμε τι μυαλά κουβαλάει ο καθένας ανεξαρτήτως πολιτικών, ιδεολογικών και λοιπών πεποιθήσεων. Όχι, επαναλαμβάνω, για να επέλθει μεγαλύτερος διχασμός, ή να εξυμνήσουμε τον ελιτισμό αλλά για να περιθωριοποιούνται αυτοί που ούτως ή άλλως εξυμνούν και προάγουν το περιθώριο. Για «να γίνουν οι αλμπάνηδες εξαίρεση και όχι ο κανόνας» όπως είχε πει κάποτε και η Αμαλία Καλυβίνου, για άσχετο θέμα μεν αλλά για τους ίδιους παράγοντες κοινωνικής διάσπασης που βιώνουμε και σήμερα.
Το ΥΠέΡΟΧΟΝ ΚΕίΜΕΝΟΝ ΑΙΔώ!!!! (http://ellinaki.blogspot.com/2012/01/blog-post_16.html)
28/10/2011

Το μεγάλο “ΝΑΙ!” και πως αυτό είναι ανώτερο του “ΟΧΙ”

Πριν από 71 χρόνια, ένας λαϊκιστής και σοσιαλφασίστας δικτάτορας υποκύπτοντας στον γλοιώδη πολτό των άπλυτων εργαζομένων και της χύδην μάζας του όχλου είπε το “Όχι” στην επιθυμία των Ιταλών να περάσουν ειρηνικά από τη χώρα και να εγκαθιδρύσουν μια ευρωπαϊκή διοίκηση που θα ξερρίζωνε τον ολέθριο ιακωβινισμό και θα ενέτασσε τη χώρα σταθερά στις χώρες της δύσης. Αποτέλεσμα; Μια σκοτεινή περιπέτεια δεκαετίας, διαταραχές της αγοράς που οδήγησαν τον πληθυσμό στη λιμοκτονία και ραγδαία άνοδος της επιρροής των φρικτών κουμουνιστικών ιδεών η οποία θα μας οδηγούσε στο αποτρόπαιο κομμουνιστικό παραπέτασμα αν δεν βοηθούσε δραστικά η Αμερική του Μίλτον Φρήντμαν και της Έυν Ράντ, η Αμερική του Φιλελευθερισμού και την Ελεύθερης αγοράς!

Σήμερα, ο εκλεγμένος πρωθυπουργός της χώρας διορθώνει τα λάθη του, καλοδέχεται τους φίλους Γερμανούς που πάντοτε και διαχρονικά ήθελαν το καλό μας, επανορθώνοντας το προ εβδομηκονταετίας ολέθριον λάθος του λαϊκιστού δικτάτορα, του όχλου και των κουμουνιστών, πρωτοπόρος στον δρόμο μιας Νεας Τάξης Πραγμάτων!

Ζήτω η παγκοσμιοποίησις!

30/09/2011

Προς τη διαφανή κοινωνία! Ένα νέο, φιλελεύθερο όραμα που όλοι πρέπει να στηρίξουμε!

Η διαφανής κοινωνία είναι ένα σπουδαίο φιλελεύθερο-λιμπερταριανό όραμα για το μέλλον, διατυπωμένο από τον σπουδαίο επιστήμονα και φιλελεύθερο David Brin. Πρόκειται για μια κοινωνία στην οποία δεν υπάρχει απόρρητο και η έννοια της ιδιωτικότητας περιορίζεται στις προσωπικές επαφές και το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα στις αγορές. Είναι εμφανές, ότι μια τέτοια κοινωνία, όπου οι πάντες έχουν πρόσβαση στα πάντα και όπου δεν υπάρχει απόρρητο, θα είναι ότι το καλύτερο για μια ελεύθερη αγορά καθώς οι στρατηγοί της δημιουργίας (επιχειρηματίες, βιομήχανοι, χρηματιστές) θα έχουν στη διάθεσή τους όλα τα δεδομένα προκειμένου να λάβουν αποφάσεις και να απομονώσουν τους απατεώνες freeloaders και looters.

Υπάρχει ο παρανοϊκός φόβος ότι η μείωση της ιδιωτικότητας θα οδηγήσει σε οργουελικές καταστάσεις! Τίποτε το πλέον ψευδές και συκοφαντικό! Σήμερα οι πολίτες βρίσκονται σε πολύ καλύτερη θέση από άποψη δικαιωμάτων και ιδιωτικότητας από ότι οι προηγούμενες γενεές. Η ιδιωτικότητα ίσως να ήταν απαραίτητη σε ανελεύθερα καθεστώτα ή σε ιακωβινικές δημοκρατίες αρπάγων, προκειμένου οι δημιουργικοί άνθρωποι, ως άλλοι Προμηθείς να κρύψουν τη σπίθα της δημιουργίας στην εντεριώνη της μυστικότητας, αλλά σε μια ελεύθερη δημοκρατία χωρίς καταναγκασμούς αλλά με συγκεντρωμένο στα χέρια της το μονοπώλιο της δύναμης, η ιδιωτικότητα της σκέψης και των οικονομικών στοιχείων μόνο τους λεηλατητές, τους απατεώνες και τους ιακωβίνους συνωμότες θα εξυπηρετούσε.

Κάποιοι θα φέρουν ως παράδειγμα των κινδύνων το 1984. Πρώτον, πρόκειται για ένα λογοτεχνικό έργο το οποίο έκανε μια σαφώς αποτυχημένη απόπειρα προβλέψεων για το μέλλον. Δεύτερον, είναι σαφές σε όποιον τον διαβάζει, ότι το πρόβλημα είναι μάλλον το σοσιαλιστικό καθεστώς παρά η έλλειψη ιδιωτικότητας, Επιπλέον, είναι σαφές ότι το έγκλημα του John Winston είναι η ετεροφυλοφιλική του σχέση, ενώ η έννοια της ιδιωτικότητας που θα απομείνει προστατεύει κυρίως τις σχέσεις. Θα αναφερθώ εκτενέστερα στο ζήτημα σε προσεχή άρθρα.

Οι προτάσεις του έγκριτου συνταγματολόγου Ευαγγέλου Βενιζέλου για την πλήρη καταγραφή εσόδων και εξόδων αποτελούν ένα σπουδαίο βήμα στην εγκαθίδρυση της διαφανούς κοινωνίας. Πλέον, όλη η πληροφορία για τα περιουσιακά στοιχεία των πολιτών θα είναι ανοιχτή και διαθέσιμη, έτσι ώστε να γίνεται επισήμανση όλων των λεηλατητών που ζουν διαρπάσσοντας πόρους, οι οποίοι θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν στην ανάπτυξη και τη στήριξη επιχειρήσεων. Θα ήτο δε ευχής εργο αυτή η πληροφορία να διατεθεί επ’αμοιβή βεβαίως και σε εκείνες τις επιχειρήσεις που θα μπορούσαν να κάνουν καλή χρήση αυτών των πληροφοριών.

Θα ήταν επίσης πολύ καλό αυτή η πληροφορία να εμπλουτιστεί και με ιδεολογικές αποχρώσεις, προκειμένου να επισημαίνονται και οι νεοϊακωβίνοι, κομμουνιστές και οπισθοδρομικοί. Η ελεύθερη κοινωνία δεν θα ασκεί τη βαρβαρότητα των γκουλάγκ όπως οι κομμουνιστές. Μια σειρά ατυχών γεγονότων θα εξουδετέρωνε οικονομικά, ίσως και ηθικά τον κρύφιο εχθρό της φιλελεύθερης δημοκρατίας με την λεπτότητα και ακρίβεια νυστεριού.

Το εθνικό κράτος φυσικά θα πρέπει, όσο υπάρχει, να κρατήσει έναν πυρήνα μυστικότητας, ο οποίος δεν θα έχει νόημα ύπαρξης σε μια παγκόσμια διακυβέρνηση, η οποία δια της ισχύος της και των πόρων της δεν θα χρειάζεται τη μυστικότητα. Όσοι ευαίσθητοι φιλελεύθεροι οδύρονται για την απώλεια της ιδιωτικότητας του ατόμου, θα έπρεπε αντί να κλαυθμηρίζουν, να κινούνται ενεργά προς την κατεύθυνση της Παγκόσμιας Διακυβέρνησης, για μια ανοιχτή και διαφανή Νέα Τάξη Πραγμάτων.

26/09/2011

Ένα φιλελεύθερο μήνυμα αισιοδοξίας και ελπίδας!

Μπορεί οι φίλοι του ιστολογίου “Αναμόρφωσις” να με έχουν πικράνει με την υπέρμετρη μετριοπάθειά τους, όμως εγώ, όντας ανώτερος άνθρωπος και φιλελεύθερος τους συγχωρώ, γνωρίζοντας ότι οι απόψεις τους είναι υπό διωγμόν από το αριστερό κατεστημένο. Ως εκ τούτου, δεν μπορώ να μην αναμεταδώσω αποσπάσματα από το εξαιρετικό μήνυμα αισιοδοξίας και ελπίδας που δημοσίευσε ο υπέροχος Αθανάσιος Αναγνωστόπουλος, σε πείσμα του ακροαριστερού κοπετού:

Ναι, αλλά θα τα καταφέρουμε.

Δεν είναι μόνο η αφελής βελτιοδοξία μου. Δεν είναι μόνο βουλησιαρχική απόγνωση. Δεν είναι μόνο υπολογισμένη προς αυτεκπλήρωσιν προφητεία.

Μηδένα προ του τέλους χρεωκόπει:

Μας μένουν ακόμη κάμποσοι σκληροί μήνες. Καμιά δεκαπενταριά για την ακρίβεια. Το 2012, μετά από τέσσερα συναπτά έτη ύφεσης, τα περισσότερα μάλλον από την Κατοχή, η ελληνική οικονομία θα ανακάμψη. Αναιμικά ίσως, φοβισμένα, ψηλαφητά, αλλά θα περάσουμε στο θετικό πρόσημο. Και δεν μπορώ να φανταστώ καμία κοινωνία να καταρρέη με θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης, που συνεπάγονται μείωση της ανεργίας, αύξηση της εσωτερικής ζήτησης και όλην την παρομαρτούσα ανοδική σπείρα.

Μέχρι τότε, μας κρατάνε τρυφερά το χέρι στην εντατική οι νέες μας Προστάτιδες Δυνάμεις-και χρέωνουν επιτόκιο μόνο 5% για τις υπηρεσίες τους. Μπορεί να έχουν τους δικούς τους ιδιοτελείς λόγους, μπορεί να μας αγαπάνε και λιγάκι, αδιάφορο. Με εξασφαλισμένη όμως την χρηματοδότηση του θνήσκοντος για καναδυό χρόνια ακόμα, ο ασθενής δεν θα καταλήξη. Είτε λεονταρίση είτε όχι, δεν θα βρεθή ελληνική κυβέρνηση που να αψηφήση τους τρεις πνεύμονες διά και χάριν των οποίων η Ελλάς αναπνέει. Η ασφυξία non datur.

Το καθεστημένο, και μάλιστα το πασοκικό, είναι προφανώς ανεπαρκές, αλλά πλέον δεν τους πέφτει και πολύς λόγος. Το έλλειμμα θα μειωθή και φέτος, έστω και κάτω από τις προβλέψεις. Θα μειωθή και του χρόνου και μετά λίγο ακόμη. Λίγο ακόμη, να μειωθή λίγο χαμηλότερα. Η εμπιστοσύνη θα επανέλθη, οι καταθέσεις θα επιστρέψουν, κάποιες επενδύσεις θα ξεγελάσουμε, ο τουρισμός κρατάει γερά. Και θα ανεβούμε λίγο ψηλότερα.

Συγκλονιστική λατινομάθεια! Συγκλονιστικό συναίσθημα! Έκλαυσα απ’τον πολύ πόνο!

Για όλο το κείμενο με συγκλονιστική εικονογράφηση εδώ: anamorfosis.net/blog/?p=6281