Η μέση τάξη: Ένα βαρίδι στην εξελικτική πορεία της νέας ανθρωπότητας

Σας καλώ να φαντασθείτε μία πυραμίδα και με τη δύναμη τ.φήςου μυαλού σας να την μετασχηματίζετε ενώπιον των διανοητικών οφθαλμών σας. Φαντασθείτε λοιπόν αυτή την πυραμίδα να ψηλώνει, χωρίς ωστόσο η βάση της να μεγαλώνει και χωρίς να αλλάζει η αναλογία μεγέθους βάσης προς το μέγεθος της κορυ. Όσο περισσότερο ψηλώνει, όσο μικρότερη η βάση της σε σχέση με την κορυφή της, τόσο πιο οξεία, ασταθής και δυσάρεστη στα μάτια γίνεται και αρκεί και το φύσημα ενός ανέμου για να καταρρεύσει. Φανταστείτε τώρα αυτή την πυραμίδα να κονταίνει και η κορυφή της να γίνεται μικρότερη σε σχέση με τη βάση. Αμέσως η πυραμίδα αυτή θα μετατραπεί σε κάτι το σταθερό, στιβαρό και όμορφο στην όψη.

Αυτή ακριβώς είναι η εικόνα της μεταρρύθμισης που η δημιουργική μειοψηφία προσπαθεί να επιβάλλει στις μάζες των άπλυτων πληβείων και των λεηλατητών της συντεχνιακής μέσης τάξης.

Μία σειρά ιστορικών ατυχημάτων, από την επιτυχία των ιακωβινικών επαναστάσεων με τη φρικαλέα egalite και την ψυχασθενή και παράλογη fraternite, μέχρι την εβδομηντάχρονη επιβίωση του φρικώδους κουμουνισμού οδήγησαν στην αποσταθεροποίηση της κοινωνικής πυραμίδας και στην ανισόρροπη μεγέθυνση του εκτρώματος που λέγεται “μέση τάξη”. Αποτέλεσμα της εν λόγω αποσταθεροποίησης υπήρξε ο ολέθριος περιορισμός της ελευθερίας των δημιουργικών μερίδων του πληθυσμού, οι οποίες ανήκουσες φυσικά εις την κορυφήν της κοινωνικής πυραμίδας έπρεπε συνεχώς να αυτοπεριορίζονται προκειμένου να μην αποσταθεροποιηθεί το ασταθές και σαθρό κοινωνικό σύστημα της μεταπολεμικής Κευνσιανής κοινωνίας. Έπρεπε συνεχώς να θυσιάζουν τους καρπούς της διανοίας των προκειμένου να καταπραϋνουν και να καθησυχάζουν μια ολοένα και ογκούμενη τάξη λεηλατητών: καλοταϊσμένων και παχύσαρκων εργατών οι οποίοι αντί να παρέχουν με προθυμία και φιλοπονία κάθε στιγμή του χρόνου τους προς τη δημιουργία απαιτούσαν “ελεύθερο χρόνο” για να ασχοληθούν με τα παχύσαρκα και ηλίθια μπάσταρδά τους και τις ανόητες, χυδαίες ενασχολήσεις τους, μικροπρεπών αντιφρονούντων διανοουμένων της λάσπης που αντί να είναι ευγνώμονες για την προσφερθείσα γνώση την χρησιμοποιούσαν για την υπονόμευση του στρατηγού της επιχειρηματικότητας, συντεχνιακοί συνδικαλιστές που αντί να επιβάλλουν τη βούληση του εργοδότη τους συμπαρατασσόντουσαν με τις οκνηρές τάξεις των απλύτων και άλλα παρόμοια αποβράσματα.

Έρχεται στιγμή που ο ανώτερος άνθρωπος φωνάζει “ΦΤΑΝΕΙ!”. Και αυτή η στιγμή ήρθε.

Επιτέλους, θα τελειώσουμε με τον λεηλατητικό πολτό που λέγεται μέση τάξη. Οι πειθήνιοι και συνεργάσιμοι θα ενωθούν μαζί μας για να κυριαρχήσουμε, ενώ το ίταμο κεφάλι των υπολοίπων θα συνθλιβεί και θα οδηγηθούν στη βάση της πυραμίδας, στη φυσική θέση του κατεργάρη λεηλατητή που με πόνο, αίμα και ιδρώτα θα πληρώσει τα εγκλήματά του εις βάρος των καλυτέρων του.

ΘΑ ΝΙΚΗΣΩΜΕΝ!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: